Równina mgieł

[Shavire]

- Poradziłabym sobie z Tobą w ciągu dwóch, w porywach do pięciu minut.
*Oceniła, przyglądając mu się krytycznie*.

[Ibilis]

Szkoda, że niestety nie możemy tu tego sprawdzić... sam bym chętnie Ci udowodnił Twoją pomyłkę.

[Shavire]

- Jedyną pomyłką jesteś tutaj Ty.
*Mruknęła, uśmiechając się bezczelnie w jego kierunku*.

[Ibilis]

No chyba faktycznie przez pomyłkę muszę znosić Wasze towarzystwo. *Spojrzał ku zachmurzonemu niebu.*

[Shavire]

- Uprzejmy jak zawsze.
*Uśmiechnęła się kwaśno*.

[Ibilis]

Cóż, nie ja zacząłem z tymi "uprzejmościami"

[Shavire]

- Nie no, pewnie... Ty zawsze byłeś niewinny, a całe zło tego świata pochodziło od innych.
*Prychnęła, spoglądając na niego z rozbawieniem*.

[Ibilis]

A powiedz mi w takim razie, jeśli to nie jest prawdą, co złego komuś uczyniłem?

[Shavire]

- Niech Ci to społeczeństwo wygarnie. Ja mam teraz wolne.
*Rozłożyła się na wilgotnym podłożu*.

[Ibilis]

Czyli kto konkretnie mi to powie? *Wyszczerzył się *

[Shavire]

- Wszyscy, którzy mieli wątpliwą przyjemność poznać Cię za życia... Chociażby taki Mvuto.
*Mruknęła wskazując gdzieś w przestrzeń, gdzie wydawało jej się, że widzi wspomnianego samca*.

[Mvuto]

*Spojrzał na Iba z wyrzutem* Pamiętasz jak niesprawiedliwie karałeś lwiątka, które za bardzo zbliżyły się do granicy? Do dziś to pamiętam...

[Ibilis]

Karałem surowo po to, byście nie próbowali się tam zbliżać. Dzięki temu pamiętaliście by się trzymać z daleka co Was chroniło... do czasu...

[Shavire]

*Parsknęła śmiechem*.
- Coś Ci nie wyszło, Ib. Zresztą, młode muszą się uczyć samodzielności.

[Ibilis]

Znajdź inne, lepsze rozwiązanie, które uchroniłoby Stado przed stratami w liczebności, oczywiście inne niż rozmnażanie na taką skalę, że pokryje się każdą stratę...

[Shavire]

- Ja byłam na tyle dobrą przywódczynią, że nie musiałam martwić się o takie sprawy.
*Uśmiechnęła się złośliwie, patrząc na niego z wyższością*.
- I mnie przynajmniej nie zdradziła własna rodzina...

[Ibilis]

Swala nie jest już moją siostrą od dawna... więc nie zdradziła mnie moja rodzina... *Było po nim widać, że się wściekł.*

[Shavire]

- To tylko słowa, które nigdy nie zatuszują prawdy. Wiesz o tym dobrze. Wbrew temu, co myślisz i powiesz, ona zawsze będzie Twoją siostrą.
*Mruknęła, uśmiechając się kącikami warg. Doprowadzenie Ibilisa do gniewu było praktycznie jedyną rozrywką w tym nudnym świecie*.

[Ibilis]

*Zagotował się* Ciebie też zdradziła Twoja rodzina... Wiesz, że jako duch widziałem jak Cię Twój Ombre potraktował?

[Shavire]

- Jeśli myślisz, że mnie to ciągle rusza, to niestety muszę wytknąć Ci błąd.
*Rzuciła z kpiną w głosie*.
- Wiesz jaka zasadnicza różnica jest pomiędzy zdradą mojego syna, a zdradą Twojej siostry? Ano taka, że w moim przypadku wyszło coś z tego pożytecznego...
*Uśmiechnęła się półgębkiem*.
- Hassira i Sirius. To moja krew w czystej postaci.

[Ibilis]

Jak zawsze wyrachowana... ja to Ci nawet współczuję...

[Shavire]

- Poważnie? Jak miło. Żeby nie pozostać dłużną, powiem, że ja Tobie też współczuję. I tak oto jesteśmy kwita.
*Uśmiechnęła się sarkastycznie*.

[Ibilis]

Tylko ja Tobie naprawdę współczuję... nie być kochanym przez żadną lwic... w Twoim wypadku lwa... mieć potomstwo które Cię nienawidzi... naprawdę Ci współczuję... *Powiedział to bez jakiejkolwiek ironii w głosie*

[Shavire]

- Ibilisie, teraz to ja Ci współczuję, bo Twój prymitywny móżdżek nie umie najwidoczniej zrozumieć, że nie każdemu osobnikowi z naszego gatunku jest potrzebna miłość. Poza tym, teraz to i tak jest nieistotne, nie sądzisz?

[Ibilis]

Teraz to nieistotne... Czyli jednak Wygnańcy faktycznie nie mają serc... a się zastanawiałem, czy nie przesadziłem z wnioskami... wiesz... mówiąc to teraz znacznie mi ulżyłaś... długo się zastanawiałem, czy jednak nie przesadzałem z nieufnością... teraz już wiem, że miałem rację...

[Ombre]

- Serc nie mają tylko jednostki, które chcą górować. Na co im miłość skoro mają władzę, czyż nie, matko?
*W uszach zgromadzonych lwów zabrzmiał jego lodowaty głos. Ombre pojawił się niezauważenie, jak to zresztą miał w zwyczaju za życia. Stał w odległości kilku metrów od reszty zwierząt i przyglądał się im z nieufnością*.

[Ibilis]

Widzę, że trafiłem do wyjątkowo elitarnego towarzystwa...

[Ombre]

- Nie przejmuj się. Tobie do rangi elity też wiele brakuje.
*Odparł, zmierzywszy go nieprzyjaznym wzrokiem*.

[Ibilis]

Nic o mnie nie wiesz Wygnańcu... a ja o Tobie wiem dość sporo... stąd niejedno widać...

[Ombre]

- Wystarczy, że na Ciebie spojrzę i już wiem, że do czynienia mam z kompletnym bufonem i zapatrzonym w siebie burakiem. Schowaj się w tej mgle, bo Twoja megalomania strasznie razi mnie po oczach.
*Mruknął, patrząc na niego*.