Sawanna

[Shavire]

* Westchnęła. Wiedziała do czego zmierza jej brat *

[Humphrey]

W powietrzu czułem to co wtedy, strach i śmierć. Pobiegłem w stronę Lwiej Ziemi niestety strażnicy mnie zatrzymali i nic nie robili sobie z moich próśb. Chcieli mnie zabić lecz pokonałem ich nie zabijając oczywiście i biegłem w stronę gdzie powinna być Mika. Drogę zagrodziło mi z 5 Wygnańców i zaczęli się szyderczo śmiać *wzrok wbił w ziemię* Wtedy dostałem furii i zaczełem ich atakować gdy usłyszałem krzyk Miki wstapiła we mnie niewiarygodna siła zabiłem 5 lwów i biegłem w stronę Miki niestety było już za późno. Mika leżała cała zakrawiona, jak moi rodzice. Tego bólu co poczułem nie da się opisać. Widziałem jeszcze jak Ib rozrywa Wygańca lecz wiedziałem że to była tylko marionetka. Przytuliłem wtedy martwe ciało Miki i przysięgłem że nigdy jej nie opuszczę chociaż umarła. Byłem obecny na jej pogrzebie z oddali patrzyłem jak jej ciało zakopują. Czułem wielką złosć do Iba. Nie wiem czemu czułem ze to on jest winny.

[Hale]

*skrzywiła się na wspomnienie o matce*

[Shavire]

* Jej pysk nie wyrażał żadnych emocji. Czekała w milczeniu na dalszą część *

[Humphrey]

Uciekając z Lwiej Ziemi natknąłem się na małe lwiątko. Byłaś to Ty Hale *popatrzył na lwice* Lecz wtedy usłyszałem że zbliża się lwica, była czarna. Nie wiem czemu poczułem że ona lepiej się zajmie Tobą więc skryłem się w krzakach i patrzyłem na rozwój wydarzeń. Potem dołączyłem do innej grupy wygnańców. Lecz nie wiedziałem jednego. To on nimi kierował. Uczyli mnie nienawiści i wpajali że to Ib jest winny śmierci mojej siostry i rodziców. Szczególnie ten biały lew, udawał dobrego. Chciał bym zabił Ibilisa i Swalę. Zaczełem mu wierzyć. Moja nienawiść w sercu rosła, stałem się maszyną do zabijania. Byłem coraz lepszy na polowaniach oraz silniejszy. Uczyłem się sporo o sposobach ataku zabijania oraz o różnych chwytach niedozwolonych. Byłem Wygnańcem w czystej postaci wtedy. Chciałem przejąć władzę na Lwiej Ziemi i zemścić się na mordercach którzy zabili moją rodzinę. Tak mówił ten lew. Mówił ze jeśli pójdę za nim to odzyskam swoją rodzinę i przebaczenie ze strony rodziców. Dał mi cel który miałem osiągnąć. Kilka miesięcy mineło a ja nadal nie byłem jeszcze gotowy, wybrałem się na polowanie. Chciałem upolować dorodnego bawoła, w tym samym czasie spostrzegłem znajomą lwicę. Poczułem coś dziwnego w swoim sercu. Nic nie pozwalało mi się ruszyć tylko patrzyłem w końcu oboje rzuciliśmy soę na tego bawola i wspolnie zabiliśmy. Pomogłem jej donieść tego bawoła po czym odszedłem.


Wiele dni zastanawiałem się dlaczego ta lwica wywarła na mnie takie wrażenie. Było w niej coś nienaturalnego i dziwnego. Często także chodziłem na grób swojej siostry. Przynosiłem jej kwiaty i dbałem o grób. Był zawsze bardzo zadbany. Pewnej nocy będąc nad grobem siostry zauważyła mnie Swala. Przestrzegając regulaminu nie mogła mnie zaatakować chodź ja mogłem ją wtedy zabić. Zaproponowała mi żebym dołączył do Lwio Ziemców. Wpierw się wahałem lecz postanowiłem sam zbadać sprawę śmierci Miki. Dołączyłem do Lwio Ziemców. Zostałem ciepło przyjęty lecz nie czułem się Tu dobrze. Penetrowałem każdą czesć Lwiej Skały. Lecz nic takowego nie znalazłem. Pewnej nocy zauważyłem Ibilisa nad grobem Miki, wtedy też chciałem go zabić lecz poczułem że coś jest nie tak. Zakumulowałem się z nim bynajmniej nie w celu zamordowania go. Byłem zdezorientowany i za bardzo nie wiedziałem co robić. Nastepnego dnia spotkałem tę samą lwicę co kiedyś. Miała na imię Lori i była Wygnańcem. Poczułem wtedy dziwne ciepło w jej sercu chodź ukrywałem to. Wcześniej jednak Lwio Ziemcy uczyli mnie regulaminów itp. Ostatniej nocy śniła mi się Mika. Mówiła mi żebym nie zabijał nikogo i żebym odwiedził jego jaskinię. Odwiedziłem jaskinię Iba i zauważyłem medalion. Dzięki niemu zrozumiałem że powiniem się dowiedzieć o co chodzi tak naprawdę. Odkryłem że mordercą nie jest Ib a ten biały lew. To był klan białych lwów. Chcieli zniszczyć wszystkie czarne lwy jakie istnieją. Opętali mnie lecz ja dałem sobię z nimi radę. Po tym wszystkim postanowiłem że odejdę z Lwio Ziemców. Stałem się Samotnikiem i odkryłem co w zyciu dla mnie jest ważne. W końcu poznałem Swoje dwie siostry Korę i Shav. Byłem uradowany tym że żyją i chciałbym jakoś wynagrodzić im swoją nieobecność. *zakończył wbijając wzrok w ziemię*

[Shavire]

* Machnęła od niechcenia ogonem i zerknęła kątem oka na Humpa *

[Humphrey]

*milczał przez dłuższą chwilę* i to już wszystko.

[Camille]

*przybiega na sawannę za motylkiem*
- Dlaczego macie taki ponury nastrój? *pyta, przyglądając się lwom*

[Kora]

*Nie zauważyła, że przybycia Kam. W ogóle była wyłączona nie myśląc o otoczeniu. Jej rodzeństwo przeżyło tyle bolesnych chwil a ona nie miała o tym pojęcia. Po policzkach potoczyły się jej gorące łzy.*

[Hale]

- Chyba... chyba musze już iść. *powiedziała speszona*

[Humphrey]

*zauwazył Kam* witaj coro... *powiedział smutnym głosem*

[Kora]

*Przysunęła się bliżej Shav i oparła głowę o jej ramię.*

[Humphrey]

Muszę się przejść *wstał i odszedł kawałek*

[Kora]

*Miała wielką ochotę pobiec za bratem ale bała się, że ją odgoni. Pozostała na miejscu.*

[Humphrey]

*usiadł po czym spijrzał w księżyc, milczał*

[Kora]

*Zdobyła się na odwagę i podeszła do brata. Najpierw patrzyła na trawę a potem nieśmiało przeniosła wzrok na brata.*

[Shavire]

- Nie będziemy Cię zatrzymywać, Hale * zwróciła się do lwicy, nie spoglądając na nią *.
- Witaj, Kam * przywitała bratanicę i posłała jej blady uśmiech * - Spotkania rodzinne nie zawsze muszą być wesołe * wymamrotała po chwili milczenia i położyła się wśród gęstych traw *

[Hale]

*nie patrząc na nich ruszyła w stronę Lwiej Skały*
//zt//

[Shavire]

* Przymknąwszy oczy, położyła łeb na łapach *

[Camille]

*nie wiedząc, o co chodzi, położyła się nieopodal Shav, obserwując rodzinę.*

[Shavire]

* Podniosła łeb i uśmiechnęła się lekko do Kam *
- No, a jak Tobie minął dzień? * zapytała szczerym, serdecznym głosem *

[Camille]

- Nudno. *odpowiedziała szczerze*
- Ale na pewno weselej, niż wam... *spuszcza łebek*

[Shavire]

- To przez stare dzieje, którymi nie trzeba się, aż tak przejmować * uśmiechnęła się lekko * - No już, uszy do góry * powiedziała łagodnie, myśląc, jakby tu rozładować smutną atmosferę * - Hej, Hump... Pamiętasz jak raz drażniliśmy nosorożce, a potem uciekaliśmy przed nimi przez pół sawanny? * uśmiechnęła się zadziornie *

[Camille]

*wyobraża sobie zabawy ojca i ciotki, mimowolnie się uśmeicha*
- To musiało być mocne!

[Shavire]

- I było, ale poczekaj, aż usłyszysz następną historyjkę * zaśmiała się * Pamiętam jak kiedyś pół dnia siedzieliśmy na drzewie, bo Twojemu tacie zachciało się upolować bawoła * uśmiechnęła się kącikami warg * - Mnie kazał usiąść na jakiejś skale i obserwować jego poczynania, a sam poszedł na polowanie na grubego zwierza. Wybrał sobie na cel nie byle kogo ! Samego przywódcę stada! Zaszedł go od tyłu, o dziwo został niepostrzeżony przez inne zwierzęta, cóż, nie ma się co dziwić, Twój tata zawsze był dobry, jeśli chodzi o kwestie kamuflażu, ale z doświadczeniem łowieckim było nieco inaczej... * uśmiechnęła się mimowolnie * - Kiedy uznał, że jest wystarczająco blisko, wystrzelił z ukrycia jak z procy i haps! Wgryzł się w nogę ofiary. Zwierz ryknął rozgniewany, a potem to już była gonitwa... Ani się spostrzegłam, a był przy mnie już Twój tata, a za nim czarna fala zirytowanych zwierząt. Uciekaliśmy ile sił w łapach. Wspięliśmy się na rosnący nieopodal baobab i siedzieliśmy na nim do tej pory, aż bawoły znudzone czekaniem, odeszły w swoją stronę. Potem przez tydzień unikaliśmy bawołów * uśmiechnęła się z rozbawieniem *

[Camille]

*wybucha ciepłym śmiechem*
- Mam nadzieję, że talent do pakowania się w kłopoty nie jest dziedziczny *zerka kątem oka na Humpa*

[Shavire]

- Miejmy nadzieję * uśmiechnęła się * - A choćby i nawet był, to zazwyczaj cało wychodzi się z opresji, co widać po Twoim tacie.

[Camille]

- dziękuję Ciociu za pocieszenie *uśmiecha się, po czym na chwilkę obejmuje ciocię*
- Dobrze, że jesteś.

[Shavire]

* Uśmiechnęła się czule do lwiątka i przytuliła je. Miała słabość do dzieci *
- I zawsze przy Tobie będę, niezależnie od okoliczności.

[Hale]

//A Hale - ten paskudny bachor, któremu gęba się nie zamykała xDD//