Świat gór

[Lazareth]

*Zamyślił się* Zastanawiam się co by było gdybyś do mnie nie przyszła...gdybym nie wiedział że jesteś moją córką

[Mara]

-Nic...*Mruknęła okiem.*
-A skąd wiesz że to ty jesteś moim ojcem??

[Lazareth]

*Popatrzył na nią dziwnie, prawie gniewnie i mruknął coś niezrozumiale pod nosem*

[Mara]

-No co nic nie powiesz?*Powiedziała*

[Lazareth]

*Położył się na plecach i spojrzał w niebo*

[Mara]

*Usiadła i zobaczyła wszystkich królów Lwiej Ziemi*
-Eh...

[Lazareth]

Co? *Mruknął ponuro nie spuszczając wzroku z gwiazd*

[Mara]

-Nie nic.*Zobaczyła że Królowie znikli*

[Lorise]

*Góry. Piękne miejsce. Bez zbędnego zastanowienia, w ciszy zaczęła wspinać się w górę, z zamiarem dotarcia na szczyt. Bo i do kogo miała się odezwać...?
W oddali dostrzegła jakieś dwie kropki... Zwierzęta. Czy to lwy...? Niespiesznie zmierzała w ich kierunku*

[Mara]

*Zobaczyła lwicę idącą w stronę ich*
-Tato kto to?

Niespiesznie - bez pośpiechu - nie mogła więc biec

[Lazareth]

To twoja ciocia, ma na imię Lori *Nieco się ożywił, spojrzał w kierunku nadbiegającej siostry*

[Mara]

-Aha.Tato przepraszam cię.Witaj ciociu!*Krzykła*

[Lazareth]

Nie masz mnie za co przepraszać...hej siostrzyczko *Wysilił się na uśmiech*

[Lorise]

*nieznajome 'kropki' z czasem stawało się coraz wyraźniejsze. Zmrużyła oczy. W jednej z nich rozpoznając brata, uśmiechnęła się delikatnie pod nosem, przyspieszając nieco kroku*
-Nie ma to jak spacer, co nie, brat? *wyszczerzyła do brata białe kły w idealnym uśmiechu. Po ciężkiej wspinaczce oddech miała zaledwie odrobinę przyspieszony*
-Cześć *posłała Neli krótki, choć ciepły uśmiech*

[Mara]

*Wstała*
-Mam ciocię!*Cieszy się*

[Lorise]

*z jej gardła wydobył się mimowolny, serdeczny śmiech, który odbił się echem po okolicy*
-Tak, tak się jakoś złożyło *wyszczerzyła się do białej lwicy*

[Lazareth]

Ano masz Prawda, wspinaczka ciężka, ale za to jakie widoki...*Spojrzał na Sach leżącą obok*

[Mara]

-No tak.*Śmieje się *

[Shavire]

* Przemierzała niespiesznie tutejsze tereny. Jej lśniące czarne futro podrygiwało raz po raz, muskane coraz silniejszymi powiewami wiatru. Jej niebieskie oczy, pamiątka po matce, ilustrowały z zaciekawieniem górski krajobraz. Pierwszy raz się tu zapuściła, zachęcona niewinną ciekawością świata. Była ciekawa, co ją tu spotka*.

[Lorise]

-Tak, masz rację... *zwróciła się do brata, katem oka spoglądając na Sach. Kąciki warg Lori drgnęły w lekkim uśmiechu*
-Chociaż ja miałam na myśli raczej TE widoki *ujęła w łapy pysk brata by zwrócić jego uwagę na ośnieżone szczyty gór*

[Lazareth]

Aaaa tak...te też są ładne *Zaśmiał się tym razem szczerze*

[Lorise]

*znowu wyszczerzyła swe idealnie białe kły. Następnie jej uwagę przykuła zbliżająca się do nich postać. Wytężyła wzrok i zamarła w całkowitym bezruchu. Kto to był...?*

[Mara]

*Patrzy na góry.Były raczej takie ładniejsze realne.Ale dziś były takie dziwne.*

[Shavire]

* Idąc tak i oglądając z fascynacją tutejsze górskie obrazy, naraz zamarła w bezruchu. Wytężyła wzrok w tylko w sobie znanym kierunku i oto spostrzegła grupkę lwów. Zapowiada się, że będę miała towarzystwo. Na tą myśl niemal odruchowo się skrzywiła. No nic, ruszyła w dalszą drogę. Najwyżej będąc bliżej tejże grupki zmieni kierunek marszu i problem z głowy. Nie zastanawiało ją wcale a wcale, kim były owe istoty*.

[Mara]

*Spogląda na Shav*
-Ej a to kto?

[Shavire]

* Spostrzegła, że jest obserwowana. Cóż, dość szybko się połapali. Miała cichą nadzieję, że nie postanowią zostać jednak jej orszakiem powitalnym*.

[Lazareth]

*Spojrzał w kierunku Shav* Nie wiem...widziałem ją tylko raz, w towarzystwie regenta Mvuto...to wygnanka

[Lorise]

*skupiła swój spokojny wzrok na nieznajomej. Z ociąganiem skinęła lekko łbem w jej stronę, w ramach powitania. Lwioziemiec? Wygnaniec? Westchnęła cicho. A jakie to niby miało znaczenie dla niej, Wyzwoleńca? Pochodzenie było nieistotne. Każdy w końcu ma prawo żyć i być. Sobą oczywiście.*

[Shavire]

* Zauważyła niemrawy gest powitania płowej lwicy skierowany do jej skromnej osoby. Będąc dość blisko, niemal niezauważalnie odwdzięczyła się samicy tym samym. Płowa była na sto procent w stadzie Wyzwoleńców, bo nie sądziła, żeby pochodziła z Lwiej Ziemi. Tamtejsze lwy nie ośmieliłyby się na choćby takie skromne gesty w stronę jej osoby. Nie dziwiło ją to, ona też nie miała żadnego zamiaru pozdrawiać byle jakiego Lwioziemca. Poprawka. Ona nie miała zamiaru pozdrawiać żadnego Lwioziemca.
Lwica Wygnańcem też nie mogła być. Gdyby tak było, Czarna niechybnie by ją rozpoznała, tak więc została tylko jedna opcja. Nie miała nic do Wyzwoleńców. Zasadniczo, mało co ją obchodzili. Póki nie mieszali się w politykę obydwu stad byli przez nią ignorowani, tak jak w tej chwili ignorowani byli Lazareth i Nela*.

[Sachara]

*podniosła ośnieżone ciało, w powietrzu unosiły się białe płatki śniegu. Ujrzała nieznajomą, czarną lwicę. Wygnańczyni? chyba tak - to było widać po jej zachowaniu, delikatnie się uśmiechnęła, mając nadzieje, że nikt oprócz wygnanki tego nie zauważy. Z zranionej lekko łapy kapała krew. Lwica zrozumiała, że nie może zbyt chodzić - gdy Laz to zobaczy to spanikuje! No cóż.. Zakopała łapy w śniegu by nie zostawiać śladów powoli brnęła do przodu. Jej futro delikatnie falowało*