Cmentarzysko słoni

[Hale]

*udała oburzoną*
- To, że nie lubię *nałożyła mocny nacisk na dwa ostatnie słowa* kości, nie znaczy, że jestem zbyt delikatna na ciernie!

[Sirius]

No już już...wybierz gdzie chcesz iść to tam pójdziemy. *Ziewnął nadal leżąc na ziemi.*

[Hale]

- Tc chodźmy się cierniować... hyhyhyhy. Prowadź. To Twoje tereny w końcu.

[Sirius]

"Ciernowiać" co? Teraz to tak się nazywa...*Zaśmiał się złośliwie.* W porządku, choć. *Wstał, otrzepał się z kurzu i zaczął iść między wielkimi, słonimi żebrami skąd jak się okazało odchodziła ścieżka.*
//zt//

[Hale]

*Spojrzała za nim. Nic ją chyba już nie zdziwi na tych pustkowiach. Ruszyła w stronę ściezki*


//zt//

[Reyachi]

*Szła niespiesznie, nie rozglądając się zbytnio po okolicy. Mimo wszystko podobało jej się to miejsce. Brakowało tylko kogoś do rozmowy... Ale miała czas. Miała czas na wszystko.*

[Hale]

*Zawitała tu ponownie. Szła sobie spokojnie, nigdzie się nie śpiesząc, aż nagle napotkała szarą lwicę. Nie widziała jej tu wcześniej, jednak za krótko była w tym stadzie by stwierdzić czy była nowa czy też nie*

[Reyachi]

*Odwróciła wzrok ku lwicy. Jej obecność tu nieco ją zaskoczyła. Nie była pewna, jak ma się zachować, mimo wszystko postanowiła podejść do nieznajomej. Przeszła kilka kroków, po czym nagle zatrzymała się w miejscu ze zmieszaniem, rysującym się na pysku. Nie rozmawiała z nikim od bardzo dawna. Mając świadomość narastającej, kłopotliwej ciszy nabrała powietrza* Eee... witaj? *Uśmiechnęła się nieznacznie*

[Hale]

- Nooo.... cześć. *rzuciła niemrawo, przeważnie ludzie na pustkowiach nie byli tak rozmowni jak owa lwica* Miło poznać.

[Reyachi]

*Od niechcenia zaczęła drapać łapą jałową ziemię. W tym momencie absolutnie się nie zgadzała ze stwierdzeniem "zacznij, a potem będzie jakoś szło". A może ona nawet nie zaczęła... Spojrzała w niebo* Ashgaan? *Zapytała niezręcznie, ale nie wydawało się, by jeszcze inne słowa były konieczne.*

[Hale]

- Aktualnie już tak. *uśmiechnęła się* Skoro tu jesteś to Ty raczej też.

[Reyachi]

Owszem *Rozluźniła się. Skoro miała do czynienia ze swoim stadem, chyba nie musiała się niczego obawiać. I nawet mogła sobie pozwolić na bycie miłym!* Chyba nie jest nas za dużo. Aktualnie, znaczy wcześniej byłaś w tym Ndona?

[Hale]

- No Bóg chciał, że właśnie tak wyszło. *westchnęła* Zbyt długa historia.

[Reyachi]

*Właściwie miała czas, ale nie nalegała* No tak... Jaki jest wasz przywódca? *Pytanie było niepewne. Natykała się już wielokrotnie na wodzów, którzy jakoś nie przypadali jej do gustu...*

[Hale]

*uśmiechnęła się nieznacznie, patrząc w niebo* Wspaniały. *szepnęła, po czym jakby wyrwała się z transu i zaczęła mówić głośniej* Ma swoje własne plany, z pewną jest sprawiedliwy i konsekwentny, jak na takiego przystało. Potrafi walczyć o swoje, tylko w tym co aktualnie planuje... potrzebuje pomocy. Wielu osób.

[Reyachi]

*Uśmiechnęła się. Z reakcji lwicy na wspomnienie o przywódcy dało się trochę wyczytać. Uwielbiała takie historie, choć wywoływały w niej bolesne ukłucie w klatce piersiowej. Postanowiła, że poobserwuje później. Kwestia potrzeby pomocy zainteresowała ją.* To świetnie. To naprawdę świetnie... *zastanowiła się przez moment, czy aby na pewno może już o to zapytać. Ale ostatecznie była w tym stadzie...* Co to za plany?

[Hale]

- Takie tam, podbicie Lwiej Ziemi. *zaśmiała się* Ale może to nie moja kwestia Cię w to mieszać.

[Reyachi]

*Zaśmiała się. I to szczerze!* Sama chętnie się w to wkręce, brakuje mi porządnego zamieszania!

[Hale]

- To zapraszam na rozmowę i takie tam do innej osoby...

[Reyachi]

*Przekrzywiła głowę, ukradkiem rozejrzawszy się. Gdyby była tu jakaś siedziba przywódcy, czy coś...* Skoro tak...

[Sirius]

*Zeskoczył z jednego z wpatrujących się pustymi oczodołami w horyzont słoniowego czerepu, i dostojnie stawiając każdy krok, przy każdym z nich czyniąc nieznaczny ruch ogonem. Zatrzymał się tuż przed lwicami.* Witaj wasza wysokość. *Powiedział kierując wzrok na Hale po czym przeniósł go na drugą lwicę, której jeszcze nie znał.* Przechadzałem się tędy kiedy usłyszałem stłumione głosy waszej rozmowy. Nie przeszkadzam ?

[Reyachi]

*Spojrzała zaskoczona wpierw na obcego jej lwa, następnie na Hale. A potem w lazurowe oczy wkradł się uśmiech, z migotliwymi światełkami wrodzonej złośliwości. Ale ona po prostu nie umiała uśmiechać się inaczej...* Nie wydaje mi się, prawda, wasza wysokość? *Zapytała z naciskiem na dwa ostatnie słowa, machnąwszy przyjaźnie ogonem. Następnie zwróciła się do lwa.* A ty... kim jesteś? *Postura lwa była dumna. Nie wiedzieć czemu, Rey poczuła się dziwnie, zwracając się do niego tak bezpośrednio.*

[Sirius]

*Ukłonił się dworsko i uprzejmie.* Sirius. Sirius I - król stada Ashgaan, pan Pustkowi, zwierzchnik sfor hien, suweren ziem od Rzeki Granicznej aż do wielkich pustyń...miło mi poznać. A jakże ty masz na imię ? *Spojrzał nań pytająco.

[Reyachi]

*Lwica nie wytrzymała i wybuchła śmiechem. Jak zwykle intuicja jej nie zawiodła.* Królewska para... oczywiście*Powstrzymała śmiech, gdy zdała sobie sprawę, że to mogło zostać źle odebrane* Wybaczcie. Trochę mnie zaskoczyliście. Ja jestem Reyachi. Reyachi I i ostatnia zapewne...

[Sirius]

*Również się zaśmiał.* Nie ma za co, te tytuły i tak zmyśliłem. *Smagnął ogonem wzbudzając za sobą niewielką chmurę pyłu.* Dobrze widzieć cię w stadzie, czuj się swobodnie. A jeśli można wiedzieć, skąd pochodzisz i co cię tu sprowadziło ?

[Reyachi]

*Spoważniała. Jej oczy nabrały nieobecnego wyrazu* Cóż... Pochodzę z... z daleka. Ja jeśli chodzi o to, co mnie tu sprowadziło... *Znów błysnęła kłami w uśmiechu, przekrzywiając głowę* Za pozwoleniem, wasza wysokość, to moja najsłodsza tajemnica.
Zatem nie jesteś zbyt... rygorystycznym władcą... Słyszałam to i owo o tym stadzie, ale nie widzę krwi na sierści, ani setek blizn.

[Sirius]

*Zaśmiał się.* Jeszcze ich nie widzisz. Cóż, może i nie. Nie widzę powodu dla którego nie mógłbym być...uprzejmy wobec mojego własnego stada czy sojuszników...co innego jeśli chodzi o wrogów, zdrajców czy innych takiego pokroju. Sama rozumiesz, moim zdaniem władca powinien wiedzieć gdzie jest granica między normalną władzą a tyranią, i rygorystycznym być wtedy kiedy trzeba. A co do tej twojej "słodkiej tajemnicy" nie nalegam, nie musisz o tym opowiadać.

[Reyachi]

*Skinęła głową* Proszę mi wybaczyć, ale właśnie zniszczyłeś mój czarny światopogląd na władców stad *Parsknęła przyjaźnie* Blizn nie widać jeszcze, znaczy szykuje się jatka?

[Sirius]

Raczej nagonka. *Machnął ogonem.* Obecnie nie zanosi się na to żeby siły naszego wroga nagle wzrosły a nasze są aż nadto wystarczające. Ale to też nic takiego, ot jedna zdrajczyni i pewien nie grzeszący intelektem jegomość.

[Reyachi]

*Zaśmiała się* Zdrajczyni, to brzmi bardzo kusząco. Skoro skład jest pełny a nasze siły większe to chyba obejdzie się bez jakiegoś groteskowego rozlewu krwi. Nie jestem szczególnie rozmiłowana w otwartej, uczciwej walce...