Sawanna

[Ibilis II]

*Przysiadł zastanawiając się chwilę*
Nie, chyba jestem pierwszym numerowanym... Mam tylko nadzieję, że nie skończę jak mój imiennik.

[Tevire]

* Podreptała sobie do lwów. * My się chyba nie znamy. * Zmierzyła łagodniejszym nieco wzrokiem Ibilisa, po czym machnęła kilka razy ogonem. * Taak, nie znamy się. * Powiedziała po kilku sekundach z zadowoleniem i mruknęła cicho. *

[Ghali]

- Nędzną miał dolę? - spytał z nieukrywaną ciekawością. Zapewne rzekłby coś jeszcze, gdyby nie przybliżenie się brązowofutrej samicy, którą podejrzewał o bycie członkinią jego stada. Kiedy wciągnął w nozdrza jej zapach, przekonał się o racji swego domysłu. W jej woni czuć było tą nutkę, która panowała na całym Pustkowiu i tylko w tamtym miejscu. Musiała więc być tam stałą bywalczynią, skoro nosiła na sobie jego zapach.
- Racja, nie znamy się, a wydaje mi się, że mieszkamy na jednym lądzie. Chuki - rzekł do Tevire, tym razem nie przesadzając z przedstawieniem się. Ile razy w ciągu dnia można wypowiadać własne imię?

[Ibilis II]

No taką mało przyjemną... Właściwie początkowo dążył do połączenia Stad aż do pewnego mordu... *Sam nie wiedział które szczegóły powiedzieć, a które pominąć.*

[Tevire]

* Odchrząknęła, patrząc dobitnie na mieszkańca Lwiej Ziemi. * Te słowa były skierowane do ciebie. * Zachichotała w duchu. *

[Ghali]

"Połączenie stad, cóż za szlachetny cel", burknął ironicznie w swoich myślach. "Nie łatwiej by było po prostu wyrżnąć wroga w pień?"
Skoro więc pytany nie był, odsunął się od niej na krok i zaczął przyglądać się jej z boku. No proszę, i na Pustkowiu można znaleźć dorodne panny. Jedyne Złoziemki, które wcześniej spotykał, to chude, wygłodzone szkapy o niemiłosiernym odorze i niemoralnym stylu bycia. Cóż, może i on do końca prawy nie był, ale lwicom przecież takie coś nie przystoi...

[Ibilis II]

*Spojrzał lekko wybity z rytmu na Tevire* Do mnie? Cóż nazywam się Ibilis Drugi.

[Tevire]

* Uśmiechnęła sie mimowolnie. * Miło mi cię poznać - mam nadzieję że nie będę zmuszona walczyć przeciwko tobie * Zerknęła nieznacznie na drugiego samca. * Nie musisz się ode mnie odsuwać. * Oświadczyła, czując narastające rozbawienie, z trudem powstrzymała śmiech. * Nie gryzę, tylko połykam w całości. * Usiadła z niezwykle zadowoloną miną. * Cni panowie, dla waszej wiadomości, nie ma mnie tu, możecie sobie porozmawiać spokojnie, ja tylko tutaj posiedzę i posłucham. * Zakrztusiła się ze śmiechu, po chwili jednak odzyskała panowanie nad sobą i odchrząknęła znacząco. *

[Ghali]

Użycie wyświechtanego sloganu nie zrobiło na Chukim żadnego wrażenia. Dla niego liczyła się Kreatywność, niedoceniana siostra Przebiegłości i Rozumu.
- Po cóż osuwać się w cień? Im więcej rozmówców, tym konwersacja ciekawsza. A mnie ciekawią cudze spojrzenia na świat. Właściwie to zastanawia mnie, czy jesteśmy w tej krainie sami. Mnóstwo tu miejsca - aż za dużo na dwa stada. Nie zdziwiłbym się, gdyby na wschodzie osiedlili się jacyś nowicjusze.

[Mirembe]

Skoro ma być więcej rozmówców, to chętnie się dołączę. Lubię rozmawiać.

[Tevire]

Mówić też lubisz * Zwróciła się do Uzuri. * Jeśli chodzi o stada, to owszem, kilkadziesiąt kilometrów od Lwiej Ziemi żyje stado Changi, zwane również stadem pustyni. Żyjące w tym stadzie lwy mają w sobie krew zarówno ze Złej jak i Lwiej Ziemi, jednak wszystkie pochodzą w prostej linii od pierwszej królowej. Interesujące są ich niezliczone sposoby walki i polowania, chociaż ciekawe jest również, że słabe lwy zostają wygnane. O ile mi wiadomo, żyją teraz niedaleko Oazy, gdzie żyją małe ssaki, wystarczające by zaspokoić głód około szesnastu, siedemnastu osobników.

[Ibilis II]

Ale raczej nie są za ruchliwi, bo ich w życiu na oczy nie widziałem. *Odezwał się słysząc o pobliskim Stadzie*

[Mirembe]

*westchnęła ciężko. Miała już dość opowieści o tym stadzie.* Tevire, czy ty naprawdę nie umiesz mówić o niczym innym?

[Ghali]

No, jednak nie byli tutaj sami, więc przypuszczenia lwa okazały się prawdziwe.
- Śmiem twierdzić, że nie pożyją długo, jeśli będą się pożywiać samymi gryzoniami... - rzucił. - A jak wy się trzymacie, Ndona? Wasze ziemie zapewne obfitują w zwierzynę, nie macie prawa do głodowania. Wybraliście już władcę?

[Tevire]

* Zignorowała Uzuri. * Jakoś sobie radzą. Przetrwali już wiele susz, a poza tym są wytrzymalsi niż nie jeden mieszkaniec Złej Ziemi. Matki głodzą młode, uczą ich sztuki przetrwania. I, wbrew pozorom, jest to dobre rozwiązanie. Jeśli matka nie głodziłaby mnie, nie przeżyłabym podczas wędrówki i nie rozmawiała teraz z wami w tym uroczym miejscu, tylko byłabym padliną pośród piasków. * Nie przejęła się tym, że mimochodem przyznała się do swego pochodzenia.

[Mirembe]

A jeśli chpdzi o Ndona *przewróciła oczami na stały tekst Tevire* Z tego co wiem władcy nie ma.

[Ibilis II]

Chwilowo władcy brak, ale w czasie względnego pokoju wystarcza zgromadzenie stadne. A jedzenia u nas dostatek.

[Tevire]

Jak nie chcesz słuchać, to równiez dobrze możesz sobie iść. * Rzuciła zgryźliwie do Uzuri. * Tak, więc ... na czym skończyliśmy ?
Ach tak, mieszkańcy Lwiej Ziemi nie mają władcy. * Powiedziała aksamitnie. * Och, gdyby nie moja krew chętnie przespacerowałabym się po sawannie ... * Mruknęła, udając nostalgię, tęsknotę za Lwią Ziemią, którą chętnie by spaliła ... ale nie w tym momencie. *

[Ghali]

Tymczasem Chuki zachowywał spokój i z zaskakującą uwagą wsłuchiwał się w słowa Lwioziemca.
- Cud, że w tak wielkim stadzie można dojść do porozumienia - rzekł, po czym wstał. - Wybacz mi, Ibilisie, czas już na mnie. Do rychłego zobaczenia!
Rzucił Złoziemce znaczące spojrzenie, po czym Czarnogrzywy opuścił sawannę, mając cichą nadzieję, że Tevire uda się za nim.

zt

[Ibilis II]

Idź w pokoju Chuki. *Pożegnał członka wrogiego Stada*

[Tevire]

Nudzi mi się. * Oznajmiła po kilku sekundach. * Uważaj na tyły, Lwoziemcze. * Rzuciła na zawołanie, po czym odwróciła się i spokojnym krokiem udała się za Chukim. *

// zt //

[Mirembe]

Ja się zmywam. Muszę sobie porozmawiać z siostrą.
//zt//

[Mateso]

*Przyszedł tu z Uzuri, widząc że została nieco w tyle postanowił wybrać jakiś odpowiedni kąsek, w oddali zauważył samotną antylopę obok drzewa która spokojnie jadła trawę. Zaczął podkradać się do niej .*