Sawanna

[Tevire]

Jeśli się wie, jak obserwować, to dowiesz, się co to za choroba. * Zauważyła kąsliwie. *

[Mirembe]

Właśnie. Ale nie ma pewności, czy to rzeczywiście jest choroba.

[Tevire]

* Nie odezwała się, tylko potrząsnęła głową i machnęła kilka razy ogonem. *

[Mirembe]

A więc co o tym myślisz? *Spojrzała przelotnie na niewielkie stadko antylop. Być może to było tylko złudzenie, ale wydawało się jej,że jest ich mniej niż te kilka minut temu.*

[Tevire]

Nie mam nic interesującego do powiedzenia. * Oblizała pysk. *

[Mirembe]

Ah-a. * Położyła się na jakiejś wygodnej gałęzi.*

[Tevire]

* Położyła się i westchnęła cicho, myśląc. *

[Mirembe]

*Nadal rozmyślała nad tajemniczym zniknięciem bydła.*

[Tevire]

* Patrzyła na lwicę z zainteresowaniem przez kilka minut, po czym zamknęła oczy. *

[Mirembe]

*Przez głowę przychodziły jej pomysły spisku ZłoZiemców, albo innego stada.

[Tevire]

* Ziewnęła szeroko, przeciągnęła się po raz ostatni i zasnęła. *

[Mirembe]

*Może ktoś nam zabiera zwierzynę? Albo same uciekają na inne połacie trawki?*

[Tevire]

* Wstała, potrząsnęła głową, przeciągnęła się i zniknęła w gęstej trawie, gdzie położyłą się. *

[Mirembe]

A tak okiem fachowca *odezwała się do Tevire* Oceniłabyś na co?

[Tevire]

Na zwykłą suszę, pojawiającą się co jakiś czas. * Rzuciła. *

[Mirembe]

Ale w tej porze roku? *Odgarnęła grzywkę*

[Tevire]

Życie jest dziwnie. * Skinęła lekko głową. *

[Mirembe]

Co prawda, to prawda. *Ziewnęła, zasypiając*

[Tevire]

Niestety. * Mruknęła cicho, wzdychając ciężko. *

[Sirius]

Idę się przejść, może znajdę coś ciekawego. *Powiedział i wkrótce zniknął w gęstwinie zżółkłych traw.* //zt//

[Ghali]

Smukła sylwetka poczęła majaczyć gdzieś na horyzoncie. Z racji swej rudej, wybijającej się na błękitnym tle nieba barwy była doskonale widoczna dla oczu rozmawiających ze sobą lwic. Także posiadasz tej figury, samiec imieniem Chuki, zdawał sobie sprawę z ich obecności. Wydawało mu się, że ta brązowofutra mignęła mu już kiedyś przed oczami, prawdopodobnie, gdy przechadzał się po ziemi Wygnańców. Ciekawe, czy i ona go poznaje? Nie zastanawiając się nad tym długo, Czarnogrzywy zszedł ze skarpy, na której dotychczas stał, by moment później stanąć u boku Tevire.
- Witam - rzekł do niej głębokim głosem. Jej towarzyszkę zaś obdarował jedynie chłodnym spojrzeniem błękitnych oczu. Nie znał jej, więc nie miał do niej zaufania. Poza tym, kto wie, czy nie jest jedną z Ndona?

[Ibilis II]

*Jako, że tak na dobrą sprawę był tu cały czas (lecz został "zamrożony" na czas dłuższej konwersacji mięczy Uzuri i Tevire) tak jakby się "ocknął".*
Powodzenia *Krzyknął w stronę odchodzącego Siriusa*
*Zauważył po chwili Chuki'ego. Od razu rozpoznał w nim członka Stada Ashgaan. Choć Ibilis II dość łatwo dał się oszukać Siriusowi czy Hassirze, to dość... wrogi wygląd Chukiego (i fakt, że go nie znał) był dla niego jednoznaczny. Nie zamierzał się odzywać - Chuki choć nie był od niego potężniejszy, to był zbliżony gabarytami. Dodatkowo stojąca obok niego lwica //Tevire// wyglądała, jakby w razie walki stanęła po stronie owego obcego lwa.*
//Nie zapomniałem o Uzuri, ale choć unikam walki, to wszystko kalkuluję tak, jakbym był sam XD//

[Tevire]

* Machnęła kilka razy ogonem. * Dzień dobry. * Rzuciła lekko znudzona, po czym wstała i przeciągnęła się zamaszyście. * Mówiąc to nie twierdzę jednak, że ten dzień dla mnie jest dobry. * Obrzuciła lodowatym spojrzeniem Ibilisa, mrucząc coś nie wyraźnie pod nosem. * Zwłaszcza że tkwię tutaj, otoczona przez osobniki, o których mogę powiedzieć tylko, że ich nie lubię. * Nie odrywając spojrzenia od Ibilisa, usiadła, nasłuchując. *

// O ile można przeciągnąć się zamaszyście //

[Ghali]

- Dlatego ja tego określenia nie używam - rzekł jako przytaknięcie słowom Tevire. - Skoro towarzystwo ci nie odpowiada, to po co tutaj tkwisz? Chociaż właściwie to to pytanie mógłbym zadać sam sobie... Nieważne. Zwę się Chuki.
I jego wzrok spoczął na Ibilisie. Samiec raczej nie czuł się zbyt swobodnie, obserwowany przez dwójkę wrogo do niego nastawionych Złoziemców. Ciekawe, jak wybrnie z tej sytuacji. Reakcji samca nie mógł doczekać się Chuki, któremu jeszcze nie przyszło spotkać się oko w oko z członkiem Ndona. Jeśli miał przeciw nim walczyć, to dobrze by było, gdyby poznał ich mentalność, zwyczaje i temperament. Ciekawe, czy to naprawdę takie zakute łby, jak wszyscy ich określali.

[Ibilis II]

*W dalszym ciągu milczał. Zastanawiał się nad niespecjalnie komfortową sytuacją w jakiej się znalazł. Uciekać nie zamierzał - nie pozwalały mu na to honor i duma, a walczyć też za bardzo nie chciał. Stwierdził, że najlepiej będzie poczekać na to, aż sami zwrócą na niego uwagę.*

[Ghali]

Chuki również nie zamierzał atakować - nie został sprowokowany, a do nieuzasadnionych agresorów nie należał. Trzeba było jednak przyznać, że w walce kierowały nim pasja i zamiłowanie, dzięki czemu bywał trudnym do złamania przeciwnikiem. Jak już zostało wcześniej napisane, lew ten potrzebował znaczącego impulsu, by rzucić się w wir pojedynku. Sytuacja na sawannie miała tymczasem pokojowy przebieg, więc zapewne pazury i kły będą miały swój zasłużony odpoczynek. A może zamiast spozierać z nienawiścią na wroga, lepiej poznać jego imię? Zdarzyć się może wszystko i jeśli coś pójdzie nie po twojej myśli, to dobrze jest znać miano swego oprawcy. Złoziemiec poczynił więc parę wolnych, acz dumnych kroków w stronę Ibilisa, by wreszcie stanąć naprzeciw niego.
- Zdaję się, że my się nie znamy - rzekł z całym szacunkiem. - Walczymy po dwóch stronach barykady, jednak nikomu jeszcze nie zaszkodziła kulturalna wymiana zdań i poglądów z kimś na swoim poziomie. Mnie wołają Chuki. Jakim mianem określają ciebie, nieznajomy?

[Tevire]

Wiedziałam, że się spytasz, po co tu tkwię. * Rzuciła beznamiętnie. * Też się zastanawiam. * Przeniosła wzrok na drugiego samca, sądząc po zapachu, mieszkańca Lwiej Ziemi. * Możliwe, iż przywiódł mnie zapach nielicznych młodych zebr i antylop wszelkiego rodzaju. A może po prostu jestem znudzona, bo w ciągu ostatnich kilku godzin nie zdarzyło się nic sensacyjnego. * Zamilkła, po czym spojrzała na swoje ubrudzone delikatnie wilgotną ziemią, po czym zaczęła szorować szorstkim językiem wszystkie cztery kończyny - po kolei, rzecz jasna. *

[Ibilis II]

*Uśmiechnął się lekko.* Rad jestem niezmiernie, że choć należymy do wrogich stad możemy poprowadzić kulturalną konwersację. Zapytany o to jak się nazywam mogę Waści powiedzieć, że wołają na mnie Ibilis Drugi. *Rozluźnił lekko napięte mięśnie oceniwszy sytuację jako spokojniejszą*

[Mirembe]

Co? *Obudziła się z głębszego zamyślenia* Cześć... Chuki. Jestem... *spojrzała niepewnie na Tevire, przypominając sobie jej porady* Jestem Ivahenn.

[Ghali]

On zaś nic sobie nie zrobił z jej przedstawienia. Jej przecież o imię nie pytał. Miast tego zmierzył ją chłodnym spojrzeniem, które szybko potem przerzucił na swego Lwioziemskiego rozmówcę. Na cholerę miał stać, więc zasiadł na swoim kościstym zadku.
- Nadawanie młodym imion przodków to tradycja w twej rodzinie? - rzucił w jego stronę. Phi, najwyżej będą siedzieć i rozprawiać o imionach jak dwaj ćwierć-inteligentni. Żadne ciekawsze pytanie nie przychodziło mu do głowy, a obecność liczebnika w jego imieniu dość mocno go zaintrygowała. W sumie, ciekawie by było posiadać syna i nadać mu swe imię, aby przedłużał chwałę swojego ojca. Gorzej, gdyby splamił jego honor.