Opuszczona Wioska

[Tevire]

Ja ... * Rzuciła gorzko. * Jeśli ci zależy. * Rozejrzała się. * Mam wrażenie, że on czasem mnie prześladuje, za to co mu kiedyś zrobiłam.

[Mirembe]

Czyli za co konretnie?

[Tevire]

Że nie zajęłam się nim tak, jak powinna zająć się matka. * Zaraz, co ona robi... Rozejrzała się z niepokojem i spojrzała z bólem na lwicę. * Żałuję tego.

[Camille]

*kątem oka spojrzała na melodramacik, rozgrywający się nieopodal. Widocznie zbyt ją pochłonął, po chwili bowiem przeniosła spojrzenie na samca, potrzęsując z dezorientacją glową*
- Cooo... co mówiłeś?

[Sirius]

Pytałem co byś chciała robić, trochę tu gorąco. *Powiedział kładąc się na boku.*

[Camille]

- Maruda. *mruknęła, wystawiając w jego stronę ozór, z wymownym odgłosem, rzecz jasna*

[Tevire]

* Spojrzała z zainteresowaniem na mającą niezwykłe ubarwienie i sporą grzywkę lwicę. *

[Sirius]

*Zaśmiał się machając ogonem.* To nie odpowiedź na pytanie moja droga.

[Camille]

*wywaliła się na plecy, machając raz po raz ogonem, którego kraniec delikatnie muskał ciało kocura*
- A nie wiem. Może jakaś kąpiel?

[Sirius]

Brzmi całkiem dobrze. *Mruknął próbując nie okazać ze kita lwicy łaskocze go tak że ledwo powstrzymuje śmiech.* Trochę się ochłodzimy...rzeka czy jakieś inne miejsce ?

[Camille]

*zgrabnie wygięła się w pół i sprawnie skoczyła na równe łapy, po czym się przeciągnęła*
- Gdziekolwiek, byle by było mokro. *spojrzała na samca nieco wyzywająco*
- Prowadź. *nakazała*

[Sirius]

*Podniósł się za pomocą przednich łap po czym szarpnięciem głowy odsłonił część grzywy zasłaniającej mu widoczność.* Cóż...Granica...a więc rzeka, chodźmy. *Wolnym krokiem udał się w stronę rzeki granicznej.* //zt//

[Camille]

*szła za nim, demonstracyjnie go przedrzeźniając, nie szczędząc przy tym min*

/zt/

[Tevire]

* Chwilę obserwowała odchodzące lwy, po czym spojrzała na Uzuri. *

[Mirembe]

Na czym to stanęło? *Odgarnęła grzywkę z oczu*

[Tevire]

Cofnij się w czasie i się dowiedz. * Rzuciła ponuro, siadając. *

[Mirembe]

*Nagle poczuła, że już trochę polubiła Tevire.* Jesteśmy oficjalnie ,,przyjaciółkami", prawda? Tak powiedziałaś na sawannie. A więc jako twoja przyjaciółka mam zadanie cię rozweselić. *Wyprężyła dumnie pierś*

[Tevire]

* Zamyśliła się. * Powiedz mi, czemu od razu przyznałaś się do tego, że mieszkasz na Lwiej Ziemi ? * Prychnęła. * Jakbym była niemiła, to bym cię zamordowała. Niegdy, ale to nigdy nie przyznawaj się do tego, kim naprawdę jesteś. Wrogowie cię otaczają Uzuri, a ty tego nie zauważasz.

[Mirembe]

No, wtedy byłam jeszcze wesolutką Uzuri. Po spotkaniu z tobą troszkę spoważniałam.

[Tevire]

I bardzo dobrze. * Powiedziała cicho. * Wymyśl sobie inne imię, inną historię. Nie przyznawaj się do tego kim jesteś, jeśli kogoś nie znasz.

[Jiwa]

Zgubiłam się *Mruknęła do siebie lwica* Jak małe kocię. *Jiwa wędrowała między domostwami, w końcu znużona weszła do jednej z lepianek i położyła się.*

[Mirembe]

Cicho. *wyprostowała się i wodziła wzrokiem dookoła* słyszałaś to? ktoś tu jest.

[Tevire]

* Niuchając, wyprostowała się i mruknęła. * Jeśli cię zapyta, masz na imię Ivahenn, a ja jestem twoją przyjaciółką. * Syknęła do Uzuri. *

[Mirembe]

Dzięki. *Zniżyła się jak tylko mogła, przygotowując sie do wszystkich rodzajów ataków.* Ładne nawet.

[Tevire]

Uśmiechnij się. * Syknęła. * I rób dobre wrażenie.

[Mirembe]

Mam robić to, co ty? Od razu grozić, tylko słodziutko pokazując wszystkie zęby?

[Tevire]

Tego nie powiedziałam. * Rzuciła z przekąsem. * Zresztą nieważne.

[Mirembe]

Eee... Idziemy na jakieś zwiady, czy mamy czekać?

[Tevire]

Uważasz, że to nas zaatakuje ? * Zdziwiła się cicho. * Jeśli jeszcze się na nas nie rzuciło, nie jest warte większej uwagi niż bawół, na którego nie można zapolować w pojedynkę.

[Mirembe]

Czyli czekamy. *Weszła do jednej chatki, żeby być na jakimś podwyższeniu* Mogło też nas nie zauważyć.