Opuszczona Wioska

[Sirius]

To prawda, nadal jestem. *Zaczął rytmicznie uderzać ogonem o ziemię.* Opowiedz coś o sobie. *Spojrzał na nią wzrokiem ukrywającym wszelkie emocje, następnie spojrzał w niebo i wolno sunące po niebie chmury.*

[Camille]

- Moi przodkowie należeli podobno do stada wyzwoleńców czy coś. Poza tym nie wiem, co miałabym o sobie opowiedzieć. Mój ulubiony kolor to fiolet. Nie za żywy, ale i niezbyt blady czy pastelowy. No wiesz, fioletowy fiolet.

[Sirius]

Wiem wiem...to widać, po oczach. *Uśmiechnął się.* Ja od małego byłem Nomadem, tłukłem się od stada do stada, pogardzany wraz z całą rodziną, nigdzie nie znaleźliśmy trwałego domu, aż w końcu tak powyzdychaliśmy i zostałem tylko ja i moje siostry. No i kuzynka. *Ziewnął.* A co lubisz robić ? Pytam tak z ciekawości.

[Hassira]

* Gdyby okoliczności były inne, jak i udział widowni mniejszy, to Hassira z pewnością postąpiłaby inaczej, aniżeli zrobiła to teraz. Nic to, że język świerzbił ją niemiłosiernie od nagromadzonego nadmiaru jadowitych słów, nic to, że z jej gardła nadaremno chciało się wyrwać rozpaczliwe: ,,O tempora! O mores!". Nasza lwica skutecznie stłumiła je przymilnym (choć wymuszonym) uśmiechem i podeszła bliżej samca. Zbyt blisko. Jednak, czego się nie robi w myśl światłej idei przejęcia władzy?*.
- Chodźmy gdzie indziej. Nie lubię rozmawiać w tłoku...
*Obdarzyła go jednym ze swoich uwodzicielskich uśmiechów, po czym z gracją ruszyła przed siebie, kołysząc się powabnie na boki. Końcówką ogona delikatnie przejechała mu po nosie. Tak, teraz była pewna, że samiec podąży za nią, choćby i na koniec świata ku piekielnej otchłani*.

[Tevire]

To ja * Syknęła samica, wyraźnie niezadowolona, po czym usiadła, machając z irytacją ogonem. *

[Ibilis II]

//Jak Ty mnie znasz Shav XD//
Gdziekolwiek chcesz!
*Rusza za Hassirą kontent, że jest jak jest, wymachując ogonem na boki.*

[Camille]

- Debil. *mruknęła pod nosem, obserwując zachowanie Ibilisa. Jakby nie patrzeć, sama znała kilka sztuczek - podobnie, jak srebrna lwica, która ładnie zmanipulowała tego samca. Westchnęła*
- Nacierać nosa tym wszelkim "przyjemniaczkom" *odpowiedziała kąśliwie na pytanie Syrka, uśmiechają doń słodko*

[Hassira]

*Tryumfalny uśmiech ozdobił zwykle ponury pysk lwicy. Tak, teraz ma go w łapie*.
- Kurs Samotny Baobab.
*Wymruczała i spojrzała na niego zalotnie*.

//zt//

[Ibilis II]

Pa wszystkim! *Krzyknął ku Kam, Tevire i Siriusowi. Następnie oddalił się z Hassirą ku Samotnemu Baobabowi*
//zt//

[Sirius]

Takim jak ten tu ? *Powiedział skinąwszy na odchodzącego Ibilisa.* Ciekawe zainteresowanie. Chociaż z mojego punktu widzenia jego podchody były jeszcze bardziej żałosne od moich. Poza tym...kiedy akurat nie ugania się za lwicami jest całkiem fajnym gościem.

[Camille]

- Czyli nigdy? *mruknęła jeno oschle. Jej oczy z wolna omiotły okolicę, machnęła od niechcenia łapą w geście pożegnania tamtego, po czym powróciła spojrzeniem na Pana S.*

[Mirembe]

*Biegła tu aż z baobabu gubiąc przy tym dwie pozostałe lwice. Potrzebowała chwili spokoju, a to miejsce najbardziej lubiła. Ledwo powstrzymując dźwięki łkania weszła niezauważona do jednej z bardziej oddalonych chatek. Nie chciała teraz komuś przeszkadzać w rozmowie, a nawet sama rozmawiać, chociaż wiedziała, że za chwilę tego będzie potrzebowała. Byle nie z światkami zdarzenia w baobabie. Położyła się wygodnie na kupce słomy, już chlipiąc. Upewniła się, że ani lew, ani lwica jej nie słyszą, po czym wybuchła umiarkowanym płaczem. Za chwilę i tak pewnie się zorientują, że nie są sami, ale narazie są zbyt pochłonięci rozmową.*

[Sirius]

Co byś chciała robić ? Lubię się polenić ale jak tak dalej pójdzie wrosnę w ziemię. *Przeciągnął się wysuwając pazury przednich łap.* Poza tym trochę tu gorąco.

[Mirembe]

*Przeciągnęła się, już prawie uspokojona, lecz zestrachem stwierdziła, że jej łapa zachaczyła o deskę, która zatrzeszczała i pękła. Nie dało się tego nie usłyszeć. Pisnęła, co tylko pogorszyło jej sytuację.*

[Tevire]

No no, a któż to raczył się zjawić * Rzuciła oschle, po czym spojrzała na Camille i uśmiechnęła się - tym razem szczerze. * Tevire, dla przyjaciół i tych, którzy zasługują na szacunek Tev, miło mi cię poznać, o szlachetna panno. * Szczerząc kły przeciągnęła się. *

[Mirembe]

Tev... *wyszła szybko z chatynki, wiedząc, że narażona jest na serię niewygodnych pytań*

[Tevire]

* Przewróciła oczami. * Czego znowu chcesz ?

[Mirembe]

Niczego. W baobabie nic się nie zdarzyło, jasne?

[Tevire]

To nie moja wina, że nie panujesz nad swoimi emocjami ! * Ryknęła, po czym niepostrzeżenie wbiła właśny pazur w łapę, co spowodowało, że w jej oczach pojawiły się łzy. * Zrozum Uzuri, że ja nie chcę nikogo skrzywdzić. A tym bardziej ciebie.

[Mirembe]

A więc nie skrzywdzisz mnie, jak nie będziesz tego rozpowiadała na prawo i na lewo.

[Tevire]

Boisz sie przeszłości, Uzuri. * Powiedziała beznamiętnie. *

[Mirembe]

Być może. Ale nie mam najpiękniejszych wspomnień, więc.....

[Tevire]

Pewnie uważasz, że jesteś najnieszczęśliwszą lwicą na świecie, tak ?

[Mirembe]

Nie. Nie uważam. Ale są ci, którzy mają lepiej.

[Tevire]

Nie rozpaczaj Uzuri, całe życie przed tobą. * Stwierdziła. * Ja przeżyłam dość, by stwierdzić, że najpiękniejszym darem będzie słodka śmierć i wieczny sen. * Prychnęła. * Tak, po jego zachowaniu marzę tylko o śmierci. * Słowa po przecinku zaakcentowała. *

[Mirembe]

oPrzestaniesz wreszcie mówić o tym kimś w tak tajemniczy sposób?

[Tevire]

Jeśli cię to zadowoli, mam na myśli pomiota hieny, dzięki któremu całe moje życie jest - powiedźmy w prost - bez sensu. * Wydała z siebie pełne irytacji prychnięcie. *

[Mirembe]

Chętnie go kiedyś poznam. Z imienia powiesz? Może go już spotkałam....

[Tevire]

Masz szczęście że nie. * Stwierdziła, marsząc brwi. * Nie chciałabyś spotkać niewdzięcznika, który wygnał własną matkę z dżungli.

[Mirembe]

No cóż, mam zamiar podszkolić się walce, a wtedy.... A propos, co byś powiedziała, żebyś była moim mistrzem?