Opuszczona Wioska

[Ibilis II]

To drugie. Czy wiesz jak pięknie wyglądasz w tym półmroku? *Robi minę w stylu: *

[Tevire]

Może to jednak szczękościsk...* Mruknęła do siebie samica, obserwując zgromadzone osobniki. *

[Hassira]

*Podniosła obie brwi do góry w geście szczerego zdziwienia*.
- Taa... Teraz już wiem. Dzięki, że mi to uświadomiłeś.
*Mruknęła, uśmiechnąwszy się półgębkiem*.

[Tevire]

* Przełknęła z trudem ślinę, po czym wybełkotała coś pod nosem i oddaliła się. *

[Camille]

*obserwuje wszystko z boku, ziewając przeciagle, z niemałym znużeniem*
- Banda kretynów. *Rzuca pod nosem, przeciągając swe smukłe ciało poniekąd nieco... czarująco? powabnie? seksownie? Pewnie i owszem. A zrobiła to niecelowo. ach! Kobiety*

[Sirius]

*Zauważając brak reakcji od zapytanej lwicy odszedł mając nadzieję że nie został zauważony i usiadł w cieniu jednej z chat.*

[Tevire]

* Obserwuje Siriusa z niemałym zainteresowaniem, po czym skrada się i niby mimochodem rzuca * Kolejny świetny plan, tak ?

[Camille]

*wodzi spojrzeniem za "niezauważonym" samcem, po czym - jakby od niechcenia - rzuca w przestrzeń*
- Camille.

[Tevire]

* Zachichotała mimowolnie, po czym położyła sie, szczerząc zębiska w uśmiechu. *

[Sirius]

Jaki plan ? *Spytał oderwany od swoich myśli. W tym momencie usłyszał głos lwicy, nie rozpoznawał go więc musiał należeć do tej z którą wcześniej się witał, nikogo kogo nie znał więcej tu nie było.* Sirius. *Odpowiedział mówiąc jakby w jej i zarazem nie jej stronę.*

[Ibilis II]

Uwielbiam, gdy konwersuję z kimś, kto tak zgrabnie operuje ironią. Świadczy to o inteligencji. A rozmowa z osobami myślącymi, to to, co lubię najbardziej. *Kontynuuje rozmowę z Hassirą*

[Camille]

*podeszła pewnie ku Siriusowi, siadając naprzeciw. Przez chwilę pokręciła palcem kosmyk jego grzywy, patrząc nań nieco wręcz wyzywająco*
- Udajemy, że Cię nie interesuję *rzuciła z udawanym teatralnie żalem, niebezpiecznie kołyszącym się na granicy rozpaczy, po czym zacmokała z dezaprobatą, wysuwając sprawnie palec z jego włosia*
- Niedobrze. Nie lubię, jak mnie olewają. *wzruszyła niedbale barkami*

[Sirius]

*Odetchnął niezauważalnie.* Nie olewam, myślałem że to ty nie masz ochoty rozmawiać.

[Camille]

*obeszła go dookoła, delikatnie smyrając jego bok krańcem ogona*
- Wydaje nam się, że czytamy w myślach *zakpiła lekko, siadając na powrót naprzeciw samca*

[Sirius]

Ekhm...przepraszam ? *Odparł zmieszany jak nigdy.*

[Camille]

*plasnęła się łapą w czoło. Dobrze, że rodzice wpoili jej jakieś tam zasady dobrego wychowania, toteż uwagi odnoszące się do jawnych braków w strukturze intelektualnej samca zachowała dla siebie. Mruknęła jeno:*
- Nie, już nic...

[Sirius]

*Postanowił się wreszcie ogarnąć.* Więc Camille...skąd jesteś ?

[Camille]

- Stąd *odpowiedziała, szczerząc się w nieco cynicznym uśmieszku*
- Piąta hacjenda na lewo. *dodała*

[Sirius]

*Uśmiechnął się szczerze rozbawiony swoją nieudolnością.* A ja stamtąd . *Skinieniem głowy wskazał Pustkowia.*

[Camille]

- Uuuuu! *zamruczała złowieszczo*
- Więc nie powinieneś mnie polubić. *rzuciła, uśmiechając dość szeroko... ZA szeroko...*

[Sirius]

Niby dlaczego ? *Powiedział śmiejąc się.* Nie jestem Wygnańcem, tylko Nomadem, ten tu *wskazał Iba* to też Lwioziemiec...w sumie całkiem fajny gość. A ciebie i nie mam chyba w takim razie powodu nie lubić.

[Camille]

- Mowisz tak, bo mnie jeszcze nie znasz. *szepnęła, pochylając się nad uchem kocura, po czym uśmiechnęła się tajemniczo*

[Sirius]

*Przeszedł go jakiś dziwny dreszcz.* Jeszcze nie...ale chyba nic nie stoi na przeszkodzie się poznać prawda ? Nie wyglądasz na taką której się nie lubi.

[Camille]

*zaśmiała się, odrzucając długą grzywkę na bok*
- Gdybyś chciał, mógłbyś uchodzić tu za prawdziwe ciacho

[Sirius]

Ja ? *Znów się zaśmiał, to rozbawiło go chyba najbardziej.* No nie wiem. Nie wyglądam jakoś szczególnie. *Spojrzał na nią nieco z góry uważnie studiując z kolei jej wygląd.* Czemu gdybym chciał ?

[Camille]

- Bo zachowujesz się jak baba. A to nieco Cię... *skrzywiła się wymownie*
- ... przekreśla.

[Sirius]

Możliwe. *Przeciągnął się.* Może jestem nieco...hm...jakby to...nieśmiały. Nigdy nie rozmawiałem z lwicą w tych okolicznościach, dotychczas żyłem w takich warunkach że nigdy nie było czasu, albo omijałyście mnie szerokiiiiimi łukami. Byłem odmieńcem.

[Camille]

- Jestem odmieńcem *poprawiła go wymownie, szczerząc złośliwie. Spojrzała na Ibilisa*
- Kolejny przymuł. Przywitałbyś się! *zawołała*

[Ibilis II]

Witaj! *Kłania się nisko* Ibilis jestem! Jakież jest Twe szacowne imię, o ile wolno spytać? *Przerwał na chwilę zamęczanie sobą Hassiry*

[Camille]

- Aha. U samców kretynizm to cecha wrodzona, taaak? Camille.