Samotny Baobab

[Mirembe]

Coś w głębi mnie podpowiada mi o tym. Jak i o miłości.

[Tevire]

Mhm. * Powiedziała spokojnie, jak do małego lwiątka. Oblizała pazury. *

[Mirembe]

Pewnie mi nie wierzysz, co?

[Tevire]

* Prychnęła. * Nie wierzę ci słońce, ale to nie znaczy, że cię nie lubię. * Mruknęła. * Nie mogę się doczekać Lwiej Ziemi. Podobno jest tam cudownie.

[Mirembe]

Czy ja wiem.... Trochę zieleni i skała. Skała która powinna tętnić życiem, a echo się odbija od ścian i wraca do ciebie jak krzykniesz.

[Tevire]

Fascynujące. * Przeciągnęła się i wstała. * To kiedy tam idziemy ?

[Mirembe]

Nie wiem. Może najpierw warto by było spotkać jakiegoś innego Lwioziemca, wyżej postawionego w hierarchii anim zaproszę na teren kogoś z Ashgaan. *Prychnęła*

[Tevire]

Nie prychaaaj * Ziewnęła potężnie i wstała. * Napewno mi zaufają.

[Mirembe]

To zależy. Wiesz.... według powszechnej opinii ten, kto od razu mówi że cię zabije nie jest godzien zaufania.

[Tevire]

Owszem. Zmienią jednak zdanie po spotkaniu ze mną.

[Mirembe]

Ta. Jeśli będą mieli szczęście i przeżyją, owszem. Twoja sprawdziany są dosyć.... bolesne.

[Tevire]

Dziękuję. * Rzuciła lodowato. * Kto włada tamtą ziemią ?

[Mirembe]

Nie wiem. Może Ibilis.... Nie znam się.

[Tevire]

Muszę porozmawiać z władcą. * Mruknęła cicho. *

[Mirembe]

A proszę, rozmawiaj. Ale najpierw go znajdź.

[Tevire]

Taki też mam zamiar. * Rzuciła z przekąsem. *

[Hatari]

Halo, ja tu jestem. No to co robimy??? *Zapytała kolejny raz*

[Mirembe]

Nie mam pojęcia. Jeśli ładnie poprosimy, Tevire opowie nam bajeczkę. *Ziewnęła* A jak będziemy złymi dziewczynkami to się tylko przekimamy.

[Tevire]

* Zamruczała cicho. * Oczywiście, że wam opowiem. * Przymknęła oczy. *

[Mirembe]

No, będzie ciekawie. O czym?

[Tevire]

Na sawannie żyły dwa stada : Stado Życia i stado Śmierci. W pierwszym stadzie żyło sześć samic i trzy samce, w drugim zaś dwa razy więcej. Pewna lwica ze Stada Życia zdradziła swe siostry i swych braci, była bowiem ze Stada Śmierci, lecz była to jej tajemnica. W nocy zabiła dwie samice i uciekła po wschodzie słońca. Pozostałych osobników ze Stada Życia wymordowało Stado Śmierci i zapanowali nad sawanną. * Rzuciła z przekąsem, niby mimochodem. *

[Mirembe]

Aha. I mam uwierzyć, że ty tego właśnie nie wymyśliłaś, żeby udowodnić mi, że jednak ty masz rację? Że śmierć zwycięża życie? Czy nie mam racji?

[Tevire]

Improwizacja * Rzuciła bezbarwnym głosem. * W sumie nie jestem pewna, co miałam na myśli.

[Mirembe]

Najgorsze jest, że ja wiem co miałaś na myśli. I myślę, że i twoja podświadomość wie. Hatari, skąd pochodzisz? *Zwróciła łeb do prawie że śpiącej lwicy*

[Hatari]

Coo... co ja? A... dobra. *Powiedziała trochę zaspanym głosem.* No jestem z pustyni. A ty skąd?

[Mirembe]

Dobre pytanie. Nie wiem. Nie pamiętasz? Mówiłam ci na Lwiej Skale...

[Hatari]

A, teraz mi się przypomniało.*Zamyśliła się jak to bywa w jej zwyczaju. Dalej nie wiedziała jak jej to powiedzieć.* Tiaaa...

[Mirembe]

Chce mi się walczyć *przeciągnęła się, wstała i pacnęła Hatari w ucho*

[Hatari]

Ej, tak chcesz się bawić?! *Również wstała i przewróciła Uzuri na ziemie. I lekko pociągnęła ją za ucho.* Haha!!! *Zaśmiała się radośnie.*

[Mirembe]

*Chwyciła ją obiema łapami za szyję i pociągnęła w prawo. Efekt był taki, że sama stała na lwicy.* I kto teraz górą?