Sawanna

[Tevire]

Chętnie popatrzę. Jednak najpierw nalegam, abyście porozmawiały o przodkach. * Westchnęła. *

[Mirembe]

Czemu? *Spojrzała na lwicę pałaszującą zebrę*

[Tevire]

Mam wrażenie ... * Zaklnęła cicho. * Ta lwica jest podobna do twojej siostry. Widziałam twoją siostrę raz, powiedziała, że jest córką Mahavi, po czym odeszła. * Westchnęła. * Mogę się mylić, jestem tylko lwicą, ale porozmawiaj z nią.

[Hatari]

Eee... nie, nie jesteśmy siostrami. Ha... ha... *Gotowa była zmienić temat i to uczyniła* Wiesz, no nie wiem czy mi się uda.

[Tevire]

* Uśmiechnęła się do lwicy. * Och, poluj, poluj, my sobie popatrzymy. * Machnęła od niechcenia ogonem. *

[Hatari]

Ale ja nie wiem jak, powiedzcie mi. Błagam.

[Mirembe]

*Zaśmiała się cicho* Może zrób tak, że będziesz się skradać.... Teraz patrz uważnie *Robiła ruchy które wykonuje podczas polowania* I wtedy puść się sprintem na jakąś słabą sztukę. Może zebrę.

[Hatari]

Jasne, spróbuje. *Maszerowała przez chwile i zaczaiła się w gęstej trawie za stadem zebr. Wypatrzyła słabą sztukę. Poczekała jeszcze chwile i nagle... Puściła się sprintem. Goniła przez chwile upatrzoną zdobycz. W końcu zdecydowała się skoczyć. I tak zrobiła. Udało jej się. Powaliła zebrę na ziemie. Zatopiła w jej szyi pazury. Zabiła ją. Wrzasnęła.* Udało się!!! AAA...

[Mirembe]

*Uśmiechnęła się* Brawo! Widzisz, to nie takie trudne....

[Hatari]

Ale jak kiedyś próbowałam to nie wychodziło, widoczne specjalnie mnie wszyscy zmylali.

[Mirembe]

Dobra, dawaj tą sztukę. Głodna jestem. *Wzięła zebrę i oderwała kawałek mięsa z jej szyi, który powoli znikał jej w pysku. Zjadła już całość.* Ok. A więc co robimy?

[Hatari]

Nie mam pojęcia.*Położyła się obok Uzuri i się zamyśliła.* Poczekajmy chwile, może samo coś wpadnie do głowy.

[Tevire]

Och proszę, nie było najgorzej, ale nie krzycz podczas polowania * Usiadła sobie, machając z zadowoleniem ogonem. * Tylko nie rozumiem, po co polujecie, skoro przed chwilą, hmm, jadłyście. Nie mylę się ? * Wstała i przeciągnęła się. * Gdziekolwiek się wybieracie, wolę mieć na was oko. * Uśmiechnęła się szczerze - pewnie drugi raz w życiu. * Nieważne, czy jesteście z nami, czy przeciw wam, myślę, że mogę wam pomóc. * Tevire poczuła że w jej umyśle jak kwiat rozkwita pomysł i już wyobraziła sobie zadowoloną minę lwicy. Jeśli Lwoziemcy zaufają naszej brązowej lwicy... Hmm, narazie przyjmijmy, że Tev chce pomóc lwicom. Bądź co bądź, lwica rozmyślała nad sposobem zamordowania lwów - lecz przecież napewno trzeba ich wykorzystać. Trzeba znaleźć słaby punkt. Zemsta, uprowadzenie, walka, krew, bitwa, deszcz i ogień. Obrazy przemykały w umyśle lwicy. * Na czym ja to skończyłam ? Ach tak, umówmy się, że obiecam że was nie zaatakuje, a wy przez jakiś czas zostaniecie moimi przyjaciółkami. * Posmutniała. * Widzicie, chciałam iść do stada Ndona, lecz nie przyjeli mnie, ponieważ odkryli że w moich żyłach płynie krew Złoziemców. * Rozchmurzyła się. * Może za jakiś czas poprosicie przywódców o to, żeby przyjeli mnie do stada ? Och, proszę ! * Wstała, wyraźnie z siebie zadowolona. * Chodźmy nad Opuszczony Baobam, tam zawsze jest dużo ciekawych miejsc do poznania. I jest tam kilka lwów, których ... * Spojrzała na Hatari. * Hatari, tak ? I jest tam kilka lwów, których Hatari musi poznać. *

[Mirembe]

*Spojrzała na Tevire z podejrzeniem. Sama mówiła jeszcze tej nocy, że LwioZiemc zasługują na śmierć. Zbyt mili, zbyt wyrafinowani. Coś tu nie pasuje... Zresztą już raz się prawie wzajemnie pozabijały. A Złoziemce często zdarzało się kłamać. Chociażby przed chwilą. Nie może oprzeć się uczuciu, że gdzieś już widziała lwicę, ale wierz Hatari, że niesą siostami. O wile bardziej jej wierzy niż wierzy Tevire. Narazie wolała uważać. Ale musiała się wreszcie dowiedzieć, jakiego jest pochodzenia. Wstała. Wbiła wzrok w brązową i zwróciła uwagę na świerzą ranę na karku. Jeśli Tevire znowu ją zawiedzie, to możliwe, że będzie miała takich o wiele więcej. Trzeba chronić Ndona. Każdy Złoziemiec musi być pilnowany.Gwałtowny ruch - kara. Już trochę się wyszkoliła, co do walk. I najdziwniejsze, że zaczęła to lubić. Ta adrealina i napięcie... No, ale nadal trzeba zdecydować co odpowiedzieć.* Dobze. To twój okres próbny. Możemy być przyjaciółkami, ale co do Ndona, nie ja decyduję o przyjęciu. Ok, choćmy pod ten baobab.

[Tevire]

* Wyraźnie się ucieszyła. * No to ruszamy. * Spojrzała w oczy lwicy i ujrzała podejrzenie. * Och ... powiedziałam, że Lwoziemcy zasługują na śmierć, bo byłam zła, że mnie nie przyjęli. * Usiadła i wylizała kilka swoich ran, mocząc łapkę śliną i przemywając oko i ranę na karku. Po kilku minutach pielęgnacji spojrzała na obie lwice z uśmiechem, po czym wstała i dosłownie skoczyła, kierując się do miejsca zwanego Samotnym Baobabem. Po drodze przez myśl przemykały jej obrazy Lwoziemców, wyraźnie zaskoczonych i patrzących na jedną z martwych lwic, obrazy walki i płynącej krwi, kiedy kilka najpotężniejszych Złoziemców atakowało stado z Lwiej Ziemi, obrazy płaczących samic i rozpaczających młodych, obrazy zwycięztwa i życia w dobrobycie, obfitości z całych stadem, szanowana jako krewna nowych władców, którzy już niedługo zasiądą na tronie. *

// zt //

[Hatari]

* I ona wiedziała, że coś knuje. Postanowiła dołączyć do kogoś żeby czuć się bezpieczniej.* Ej, chodźmy pod baobab, pewnie ktoś tam ciekawy jest, a potem się pomyśli co będziemy robić.

//zt//

[Mirembe]

No to ruszamy! Z tego co pamiętam, tam jest Husari....
//zt//

[Sirius]

*Przyszedł tu od strony zachodu. Zapolować, nie jadł od dawna ale raczej przez lenistwo niż przez brak zwierzyny w okolicy. Wskoczył na wyschłe, karłowate drzewko aby łatwiej wypatrzyć potencjalną ofiarę.*

[Ibilis II]

*Dziwnym trafem przechodził w okolicy. Jeszcze dziwniejszym zauważył skradającego się Siriusa* Polowanko sobie robisz?
//Coś dużo tych zbiegów okoliczności xD//

[Sirius]

Ano, zgłodniałem. *Powiedział nadal wypatrując zwierzyny.* A ciebie co tu sprowadza ? Spacer ?
//A zdarzają się //

[Ibilis II]

//Nom //
Owszem, spaceruję sobie ot bez celu... widzisz stamtąd jakąś godną uwagi zdobycz? //I pytanie, czy mi chodzi o zwierzynę, czy lwicę (tudzież inną reprezentantkę rodzaju panthera)//

[Sirius]

Cóż...tam dalej jest jakaś mniejsza grupa antylop...dziwne...jak dotąd nie widziałem żeby chodziły w tak małych stadkach. A jeśli chodzi ci o...hm...innego rodzaju zdobycz, to nie ma nic na horyzoncie.

[Ibilis II]

Widać mocno przetrzebiono ich populację, dlatego takie małe stada... Szkoda *powiedział Ib słysząc informację o braku alternatywnej "zdobyczy"*

[Sirius]

Hm...z tego co wiem nie żyje tu aż tyle lwów, a tym bardziej gepardów i innych, żeby aż tak je powybijać. A hieny...widziałem je tylko w jednym miejscu i to dość daleko, zbyt daleko żeby zapuszczały się aż tutaj. Może...hm...w jednej z krain które odwiedziliśmy z siostrą wybuchła jakaś choroba która zabijała całe wielkie stada zwierząt...sądzisz że tu też mogłoby dojść do czegoś takiego ?

[Ibilis II]

Albo zbliża się mocniejsza pora sucha niż zwykle... tak czy siak, wkrótce może się to kiepsko skończyć... Czekaj sam muszę to zobaczyć. *Gramoli się na drzewo*

[Sirius]

*Zrobił mu więcej miejsca na pniu i przeskoczył na mniejszą gałąź.* Sam zobacz...nie więcej niż piętnaście sztuk, do tego są dość niemrawe. I jak okiem sięgnąć nigdzie więcej...niczego, zebr, antylop, gnu...chyba że przeniosły się gdzieś indziej.

[Ibilis II]

*Przygląda się uważnie*... no tak... osz... nie jest dobrze... *Przygląda się uważnie okolicznym drzewom... wszystko jest suche* Niedługo będzie wojna o pożywienie coś czuję... bo takiej suszy jaka niedługo będzie... nie było od pokoleń...

//A mogłem nie opowiadać tych wszystkich sucharów... XD//

[Sirius]

// xD nie przesadzaj, ciesz się że ja swoich nie odpaliłem bo Lwia Ziemia wyglądałaby teraz jak początek Fallout'a 2 //
Zaraza, głód, wojna...*Piękne wyrazy - dodał w myślach wciągając ze świstem powietrze nozdrzami.* ..to jeszcze nic pewnego.

[Ibilis II]

Zobaczymy... ale coś czuję, że będę zmuszony walczyć z Wygnańcami, bo jedzenia nie starczy dla wszystkich, a nie zamierzam umierać z głodu na ich rzecz...

[Sirius]

Zaczekaj z tymi planami...trzebaby jedną schwytać...i obserwować, albo tylko obserwować. Jeśli nagle ni z tego ni z owego padnie...to by znaczyło że rzeczywiście grozi nam katastrofa, na razie sprawa nie wygląda aż tak źle...