Lwia Skała

[Hatari]

Witaj!!! Ja jestem.
//Dłuższe posty proszę. Ibilis//

[Mirembe]

*Przyjrzała się dokładnie lwicy skądś ją kojarzyła tylko nie wiadomo skąd.* - Kim jesteś?

[Hatari]

- Jestem Hatari. *Łzy napłynęły jej do oczu widząc swoją przyrodnią siostrę*

[Mirembe]

*Odetchnęła uświadamiając sobie, że ma do czynienia z LwioZiemcem. Inaczej by nie przyszła na Lwią Skałę. Położyła się.* Usiądź.

[Hatari]

Chętnie. *Postanowiła na razie nie mówić Uzuri o tym, że są rodziną.Usiadła obok.* Co dziś porabiasz?

[Mirembe]

*Popatrzyła na lwicę smutnym wzrokiem* Rozmyślam o mojej rodzinie. Dużo się tej nocy o niej do wiedziałam.... Niepokojąco dużo..... Ale jednocześnie tak mało..... *Przeniosła wzrok na księżyc, który było widać doskonale przez wyjście groty.*
// Tajemnicza ja XD//

[Hatari]

O, to tak samo jak ja. *Bardzo ją kusiło, aby wyjawić sekret rodziny. Jednak wiedziała, że muszą się lepiej poznać aby Uzuri była gotowa na ten wstrząs* Opowiedz mi coś o sobie. Proszę!!!

[Mirembe]

*Nie odrywała wzroku od księżyca* Skoro chcesz..... A więc jestem Uzuri, Lwioziemcem. Całkiem dobrze umiem walczyć, chociaż nie nie jest to moim ulubionym zajęciem ostatnio byłam zmuszona... *Warknęła cicho i krótko.* Według mnie jestem dość wesoła zwłaszcza jak się najem. *kąciki jej warg lekko zadrżały* Ach, i jeszcze tej nocy dowiedziałam się, że jestem ostatnia z rodu Srebrnych Łez, bo moja matka, której nie pamiętam, była właśnie z tegoż rodu była i przez to ja mam powstrzymać walki pustyni z sawanną. A nikt nie wie, kim jest mój ojciec, bo to kochanek mej matki, który potem ją zabił, a mnie później mnie zostawił. Mam podobno przyrodnie siostry, z czego jedna była mi naprawdę bliska, ale jej również nie mogę sobie przypomnieć...*Po jej policzkach spłynęły łzy*

[Hatari]

*Stwierdziła, że musi szybko zmienić temat.Zawstydziła się* Ja nie potrafię polować, czy mogłabyś mi pomagać? *Zapytała z nadzieją*

[Mirembe]

*Spojrzała na nią z załzawionymi oczami. Uśmiechnęła się lekko.* - Jasne. na jakąkolwiek zwierzynę. Możemy nawet niedługo pójść. Jak słońce wstanie....

[Hatari]

Świetnie, może nawet się nauczę. Ej, rozchmurz się, znajdziemy gdzieś twoją rodzinkę.

[Mirembe]

- Może. Tylko w zamian za to, jedna Złoziemka, jedyna która coś wie o tym, chce żebym dołączyła do Ahgaan. Ale ja nie chcę....

[Hatari]

Wiesz? Nie zgadzaj się. Same damy sobie świetnie rade. Ktoś nam może też pomóc.

[Mirembe]

*Roześmiała sie szczerze* Już widzę że z ciebie równa babka. Chodź już jest prawie wschód słońca! *Wybiegła z groty*
//zt//

[Hatari]

*Pobiegła za lwicą uśmiechając się do niej. Przypomniały jej się wtedy chwile z dzieciństwa jak razem hasały*

[Mateso]

*Przyszedł na Lwią Skałę, nie był tu od wieków.*
A jednak nic się nie zmieniłaś.
*Powiedział do Skały rozsiadając się przy wejściu do groty.*

[Mirembe]

*Przyszła tu z głową pełną obrazów walki, rzezi i krwi. Zobaczyła białego samca. Zmierzyła go najpierw chłodnym wzrokiem, a potem, jak to już miała w zwyczaju, uśmiechnęła sie promiennie i podeszła do niego* Imponująca w swym pięknie i sile. Tak, to jest Lwia Skała.

[Mateso]

*Odwzajemnił uśmiech do nowoprzybyłej czarno-białej lwicy.*
Witaj, chyba się nie znamy - jestem Mateso.

[Mirembe]

A ja Uzuri. Widać, że dawno tu nie byłeś. Może zaszczycisz mnie opowieścią, o ile nie jest zbyt osobista?

[Mateso]

*Westchnął.*
Miło mi cię poznać, i to prawda przez jakiś czas mnie tu nie było lecz nie mogę uraczyć cię żadną ciekawą opowieścią. Zwyczajnie wędrowałem, nie spotkałem nikogo niezwykłego a podróż przebiegła spokojnie. Dotarłem do położonych daleko stąd wschodnich krain wysokich gór i kotlin gdzie cały czas leży śnieg. Em...taki biały, mokry i puszysty puch spadający z nieba w zimnych miejscach.

[Mirembe]

Och, nawet to jest dobrze usłyszeć. Miła odmiana, po tych wszystkich okropnych wieściach.

[Mateso]

*Przechylił głowę na prawy bark*
Jakie wieści ? Coś się stało ?

[Mirembe]

Złoziemcy chcą nas zaatakować. A my jesteśmy bez władcy, do tego nie dorównamy im siłą i sprytem.
// władcy... tia.//

[Mateso]

Damy radę, na pewno nie jest tak źle. A króla trzeba szybko wybrać, no, albo królową.

[Mirembe]

Tak, musimy. Chciałbyś nim być? *Odgarnęła grzywkę, roztaczając wokoło swoje uroki.*
// padam z śmiechu na klawiaturę//

[Mateso]

Ja ? Nieee, ja się nie nadaję. A co z tobą ?
*Usiadł naprzeciw jej.*

[Mirembe]

Eee... Powątpiewam, czy byłbyś zadowolony z mojej władzy...*Przystąpiła z łapy na łapę, czując coraz większe zakłopotanie*

[Mateso]

No nie wiem, masz coś takiego w oczach.
*Uśmiechnął się wstając.*
Co lubisz robić Uzuri ?

[Mirembe]

Myśleć, filozofować. Patrzeć na ciągłą harmonię, marzyć.

[Mateso]

Też lubię sobie pomarzyć, i od czasu do czasu lubię też się pobawić.
*Zaśmiał się machając ogonem.*
A jakie masz marzenia ?