Upendi

[Sirius]

I bardzo dobrze. Pospolite rodzeństwa są takie...nudne. *Ziewnął* A wracając, jak tam nasz plan moja przebiegła siostro ?

[Hassira]

- Jakoś idzie.
*Powiedziała*.
- Ostatnio mam szczęście do Lwioziemców. Niedawno znów spotkałam jednego z nich.
*Oznajmiła bez większych emocji*.

[Sirius]

Naprawdę są tacy naiwni ? *Zaczął rytmicznie uderzać ogonem o głaz. Nie zamierzał raczej wspominać siostrze o tej lwioziemce którą sam spotkał...bo i po co ? *

[Tevire]

* Obudziła się gwałtownie * Ożesz ty w mordę, nikt mnie nie obudził ? * Zamrugała oczami i przeciągnęła się * Iście paskudny dzień w iście paskudnym miejscu. * Spojrzała na motyle, lecące wokół różowych kwiatów. Powstrzymała chęć zamordowania romansujących owadów. *

[Hassira]

- To Lwioziemcy.
*Odparła bezceremonialnie, jakby to wszystko wyjaśniało, choć dla Hassiry faktycznie tak było*.
- To zabawne, że już dwóch osobników stamtąd wyraża nadzieję, iż dołączę do tego ich stadka pomiotów...
*Przewróciła oczyma. Minę miała iście zrezygnowaną*.

[Sirius]

Potrzymaj ich jeszcze ze dwa dni w niepewności a potem się zgódź. Tylko tak się zastanawiam...czy lepiej będzie jeśli "dołączę" do nich razem z tobą, czy po prostu zaszyję się gdzieś w pobliżu na granicy i w razie czego przyjdę. Z resztą musimy mieć jakiś kontakt.

[Hassira]

- Taki mam zamiar.
*Uśmiechnęła się chytrze, żywo zamiatając trawę ogonem*.
- Hmm...Czy ktoś z nich wie, że jesteś Złoziemcem?
*Przekrzywiła nieco łeb w prawą stronę, patrząc poważnie na czarnego samca*.

[Sirius]

Nie. Nawet jeśli mnie widzieli to nic o mnie nie wiedzą.

[Hassira]

- Więc nie widzę przeciwwskazań, żebyś ze mną dołączył.
*Stwierdziła. Nieopodal nich przebiegły dwie impale - samiec i samica. Hassira chcąc nie chcąc, spojrzała na nie i natychmiast poczuła nieprzyjemny skurcz żołądka*.
- Lorise jest w stadzie, więc brak kontaktu z Pustkowiami nam nie grozi.
*Oznajmiła spokojnym głosem*.
- A właśnie... Nie wiesz, gdzie ona się podziewa? Nie widziałam jej już od wieków.
*Lwica nerwowo zmarszczyła nos. Na celowniku swoich oczu stale miała parkę zakochanych w sobie roślinożerców, pasących się teraz kilkanaście metrów od obydwu lwów*.

[Sirius]

Z tego co wiem a nie są to sprawdzone informacje, to wybyła na jakiś czas w góry, chciała trochę odetchnąć. *Wstał patrząc na impale.* Nie jesteś może głodna ?

[Hassira]

- Żywię nadzieję, iż już sobie odetchnęła i szybko wróci do realnego życia.
*Burknęła nieco rozdrażniona. Jeśli Lorise nie wróci na czas, to będą musieli poczekać ze swoim planem, co dla Hassiry było marnotrawieniem czasu*.
- Naprawdę jesteś aż takim potworem?
*Uśmiechnęła się z widocznym szyderstwem, znacząco wskazując łbem dwie impale*.

[Sirius]

Potworem ? JA?! No wiesz siostro... *Zaczął się skradać w stronę parzystokopytnych*...schlebiasz mi...

[Hassira]

*Zachichotała złowieszczo, wstając ze swojego legowiska. Zakamuflowawszy się skutecznie w gęstej trawie, bezszelestnie sunęła ku roślinożercom*.

[Sirius]

*Przystanął kiedy był już blisko. Wysunął pazury, oblizał kły i przygotował się do skoku. Czekał tylko aż Hassira też będzie bliżej, szkoda żeby druga sztuka się zmarnowała.*

[Hassira]

*Na całe szczęście natura w żaden sposób nie zdradziła impalom obecności dwóch lwów i ich nieprzyjaznych intencji. Akcja mogła trwać dalej. Wkrótce i Hassira znalazła się wystarczająco blisko, by zaatakować. Skinieniem łba przekazała bratu, że zajmie się zwinniejszą samicą*.

[Sirius]

*Rzucił się na samca przygniatając go do ziemi, szybko przegryzł mu szyję, tak żeby zaczął krwawić ale żeby jeszcze żył. Pazurami nadciął mu nogi żeby ostatecznie uniemożliwić wszelkie próby ucieczki czy przeciwstawienia się lwu. Lubił napawać się czyjąłś śmiercią.*

[Hassira]

*Naprężyła całe swoje ciało, czekając na właściwy moment, a gdy ów już nadszedł, wyskoczyła z traw z szybkością błyskawicy, wczepiając się pazurami w zwierzę i z precyzją wbijając kły w jego gardziel. Impala ogarnięta paniką, biła wściekle kopytami o podłoże, wydając z siebie żałosne porykiwania. Jej chrapy poruszały się nerwowo, starając się złapać jak najwięcej powietrza. Los jej został już jednak przesądzony. Powaliwszy ją w końcu na ziemię, lwica zadała jej cios uzbrojoną w ostre pazury łapą w potylicę, ogłuszając tym samym skutecznie swoją ofiarę. Hassira nie była w nastroju do tortur, jak jej brat. Była głodna i chciała jak najszybciej zaspokoić żołądek. Szybkim ruchem pyska skręciła roślinożercy kark. Jak za sprawą czarodziejskiej różdżki zwierz zamarł w bezruchu. Ucichły też wszelkie wydobywające się z jego pyska odgłosy. Teraz szara lwica mogła nareszcie posilić się w spokoju*.

[Sirius]

*Poczekał trochę aż jego ofiara opadnie z sił wijąc się z bólu, ponacinał ją trochę pazurami żeby krwawiła jeszcze bardziej, aż w końcu znudził się i przegryzł jej tętnicę szyjną ostatecznie kończąc jej męczarnie.* Smacznego siostro, nie wyglądają jakby za życia brakowało im jedzenia, na Pustkowiach nie często o takie luksusy...*Wyrwał udo parzystokopytnego i zaczął je powoli jeść.*

[Hassira]

- Wzajemnie.
*Rzuciła lapidarnie, jednocześnie przeżuwając w paszczy spory kawał mięsa, który następnie łapczywie przełknęła. Nie zwracając uwagi na nic, niemal natychmiast na powrót zanurzyła łeb we wnętrzu brzucha ofiary, pożerając zachłannie kolejne porcje mięsa*.

[Sirius]

*Zaczął zjadać wnętrzności z rozprutego brzucha po czym zjadł jeszcze trochę mięsa z żeber i połowę drugiego uda.* No...ja się najadłem...*Wypił jeszcze trochę krwi wyciekającej z gardła zwierzęcia i podniósł łeb ku górze.*

[Hassira]

*Lwica najadłszy się do syta, wyjęła zakrwawiony łeb z brzucha ofiary, z lubością oblizując pysk. Hassira ubóstwiała zarówno widok, co i metaliczny smak krwi*.
- Ja również.
*Odparła, spoglądając z zadowoleniem na swój wystający brzuch*.
- Reszta dla padlinożerców.
*Skwitowała, rzucając okiem na wpół zjedzoną impalę. Z ociąganiem wstała i po krótkiej chwili zastanowienia, skierowała swe kroki w stronę wystającego znad traw kamienia. Była zdania, że pierwszą czynnością po zjedzeniu posiłku powinien być zawsze odpoczynek*.

[Sirius]

*Wypił resztkę krwi z garła impali i wstał idąc tam gdzie jego siostra. Położył się obok kamienia którego upatrzyła sobie jego siostra i zaczął wylizywać futro z zaschniętej krwi.*

[Hassira]

*Ziewnęła przeciągle, ukazując zakrwawione jeszcze krwią ofiary uzębienie. Metaliczny posmak wciąż utrzymywał się jej na języku*.
- Pójdziemy do piekła.
*Uśmiechnęła się bezczelnie, wyciągając się na kamieniu*.

[Sirius]

Mam nadzieję że chociaż do jakiegoś chłodniejszego zakątka, w tym futrze długo tam nie wytrzymam. *Ziewnął* Przynajmniej wystrój będzie znośniejszy niż te kwiatki i motylki tutaj...

[Hassira]

- Obwiniaj za to naszych przodków. Z tego co mi wiadomo, wielu z nich szczyciło się właśnie czarnym ubarwieniem futra.
*Uśmiechnęła się nikle, kładąc łeb na łapach i przymykając ślepia*.
- Fakt. Ten krajobraz jest nie do wytrzymania.
*Grymas obrzydzenia zakwitł na jej pysku*.

[Sirius]

To nie moje futro ma się dostosowywać do temperatury piekła, tylko temperatura piekła do mojego futra. * Przeciągnął się na wilgotnej trawie.* Tia...mam nadzieję że na Lwiej Ziemi nie będzie...aż tak.

[Hassira]

- Sądzę, że będzie jeszcze gorzej.
*Mruknęła*.

[Tevire]

* Od pewnego czasu patrzyła na lwa i lwicę, jednak ich słowa nie docierały do niej. Zgniotła łapami kilka kwiatów i wstała. * Nie wiem, jak nasi przodkowie, ha, sama Shavire Wielka, mogli tu żyć.

[Sirius]

Trudno...trzeba to będzie jakoś znieść. *Spojrzał w niebo kładąc się na grzbiecie.* Z tego co wiem nie żyli tutaj tylko na Pustkowiach.

[Tevire]

* Usiadła ponownie i z wielkim trudem powstrzymała odruch wymiotny. * Gdyby szybko udało się zabić lwoziemców ... * Oblizała pysk z lubością. *