Rzeka graniczna

[Ibilis]

Rzeka - naturalna granica między Lwią Ziemią (Ziemią Stada Ndona), a Pustkowiami zamieszkanymi przez Złoziemców. Niektórzy uważają to za złudzenie, ale zdaniem większości trawa po stronie Lwiej Ziemi jest wyraźnie zieleńsza.

[Ibilis II]

*Przechadza się beztrosko po okolicy. Wszak nic mu tu nie grozi.*

[Hassira]

*Była ranna pora, gdy tutejsze ziemie powitały osobę młodej, ale jakże groźnie wyglądającej lwicy. Hassira, bo takie ów samica nosiła miano, poruszała się wśród traw zwinnym, szybkim krokiem, niewątpliwie pełnym gracji. Potężne, jak na lwicę łapy, przesuwały się z niesłychaną precyzją bezszelestnie do przodu, łamiąc raz po raz kilka kłosów trawiastej roślinności. Czujne uszy postawione były na baczność przed siebie, wyłapując choćby najcichszy odgłos czy szelest. Bystre, pełne pychy ślepia ilustrowały teren z fałszywym zainteresowaniem. Tak naprawdę, jedynym celem wędrówki Hassiry było zaspokojenie pragnienia za pośrednictwem tutejszej rzeki. Woda w jeziorach czy też nielicznych strumieniach na Pustkowiach była zamulona i niezdatna do picia, chyba że ktoś był zapalonym wielbicielem piasku i zgrzytających zębów. Tak więc samica szła niezmordowanie naprzód, dopóty w oddali nie błysnęły pokrzepiająco promienie słoneczne, odbijające się w życiodajnej cieczy*.

[Ibilis II]

*Zobaczył zbliżającą się Hassirę. Zaczął się zastanawiać... Nigdy jej nie widział.* Któż to porusza się z taką gracją?
//Zaboli //

[Hassira]

*Samica poruszyła parokrotnie nozdrzami. Wiatr przywiódł do niej intensywny zapach jakiegoś obcego lwa. Rozglądnęła się z uwagą i wtedy go dojrzała. Oddalona o kilkadziesiąt metrów sylwetka potężnie zbudowanego, czarnogrzywego samca robiła wrażenie. Ale nie na niej. Hassira postanowiła na razie zignorować nieznajomego i pierwej zaspokoić swoje pragnienie. A potem? Potem, to się zobaczy*.

[Ibilis II]

*Niezrażony podchodzi ku rzece (z przeciwnego brzegu).*

[Hassira]

*Pewnym krokiem podeszła do brzegu rzeki, po czym mocno nachyliwszy łeb ku dołowi, poczęła z wolna muskać językiem gładką taflę wody. Zimna ciecz spływała kojąco po gardzieli, przynosząc ulgę spragnionemu organizmowi. O tak, tego jej było trzeba. Orzeźwienie w pełnym wymiarze. W chwili wykonywanej czynności nie zwracała najmniejszej uwagi na zbliżającego się czarnogrzywego*.

[Ibilis II]

*Stanął naprzeciw i też zaczął gasić pragnienie.*

[Hassira]

*Kiedy już wystarczająco zaspokoiła swoje pragnienie, uniosła z dumną łeb w górę i nie zaszczycając samca choćby najmniejszym spojrzeniem, ruszyła uroczystym krokiem w kierunku oddalonej o parę metrów akacji, by schronić się w jej cieniu przed prażącym coraz silniej słońcem*.

[Ibilis II]

*Przepłynął powoli rzekę z zamiarem podejścia do lwicy*
//Chyba jestem samobójcą //

[Hassira]

*Ułożyła się wygodnie na miękkiej trawie w cieniu drzewa, kładąc łeb na łapach i przymykając ślepia. W powietrzu unosił się miły zapach soczystej trawy. Lwica raz po raz, wymachiwała w powietrzu puszystą kitą ogona. Ot, z czystej nudy. Nadal nic sobie nie robiła z obecności samca*.

// Ib, tak szybko chcesz dołączyć do swego przodka? xD //

[Ibilis II]

//Nie... ale trochę akcji warto wprowadzić? XD//
*Usiadł kilka metrów od niej... obserwował jej kitkę jak zahipnotyzowany.* //wtf?//

[Hassira]

// Będzie thiller xD //

*Lwica wyczuła, że nieznajomy lew jest blisko. Bardzo blisko. Czuła na sobie jego wzrok, który mimowolnie zaczął ją w końcu doprowadzać do stanu irytacji, dlatego też ostatni raz wyrzuciła czarną kitę w powietrze, by następnie pogrążyć ją na zawsze w trawiastych odmętach*.

[Ibilis II]

//xd//
*Zbierał się dłuższą chwilę, by się odezwać...* Cześć, co słychać? *Cudownie się odezwał, wprost tak wspaniale... że gdyby usłyszał kogoś tak zaczynającego rozmowę umarłby ze śmiechu.*

[Hassira]

*Rozwarła do połowy jedno oko, po czym łypnęła na samca mocno znudzonym wzrokiem. O przodkowie, za jakie grzechy go tu przysłaliście? Mówiła do siebie w duchu, choć zaraz wewnętrznie palnęła się w mózg. Jak to jakie? Wszystkie, a miała ich niemałą listę. Nie doczekawszy się od dawnych pokoleń odpowiedzi, lwica westchnęła tylko ciężko, robiąc zniesmaczoną minę*.
- Czego chcesz?
*Zapytała nieprzyjemnie. Mroźne odłamki lodu utkwione w jej głosie, przedziurawiłyby teraz na wylot niejedno harde serce*.

[Ibilis II]

*Usłyszawszy sposób w jaki się odezwała... poczuł się, jakby został oblany wodą z lodem w styczniowy poranek.* Erm... w sumie to...

[Hassira]

- Zdążysz się wysłowić zanim zejdę ze starości z tego świata?
*Hassira obdarzyła samca nieprzyjaznym spojrzeniem swoich złoziemskich ślepi, podczas gdy mimika jej pyska pozostawała wypraną z wszelkich emocji. W duchu poczuła satysfakcję z dezorientacji samca, ale nie pokazała tego na zewnątrz*.

[Ibilis II]

... w sumie to już nic... *Zaczyna się powoli cofać ku rzece.*

[Hassira]

*Szara uśmiechnęła się do siebie kącikami warg. Dobra odpowiedź - powiedziała do siebie w myślach, spoglądając za oddalającym się samcem. I nagle jakaś kusząca myśl natchnęła jej umysł. Hmm, a właściwie to czemu nie mogłaby dzisiaj zaszaleć i zażyć nieco ruchu, przy okazji zapewniając sobie rozgłos na tych terenach? Głowę lwicy zaczęły nawiedzać diabelskie wizje. Musiała się jeszcze tylko upewnić...*.
- Z jakiego stada pochodzisz?
*Zapytała nieoczekiwanie z udawaną nutą ciekawości*.

[Ibilis II]

*Zatrzymał się... może po prostu była taka, bo wzięła go za członka Stada Ashgaan?* Ze Stada Ndona... jeśli o to pytasz.

[Hassira]

*Pysk lwicy po kryjomu rozświetlił szyderczy uśmiech, który jednak szybko przeszedł do przeszłości*.
- To właśnie chciałam usłyszeć.
*Mruknęła sama do siebie, po czym zwinnie podniosła się z ziemi. Grę aktorską czas zacząć*.
- Jak Cię zwą?
*Zapytała, podchodząc lekkim krokiem do samca. Jej facjatę wieńczył ciepły uśmiech, który w jednej chwili zamieniłby w płynną ciecz wcześniejsze lodowe sople*.

[Ibilis II]

Ibilis Drugi... A Ty jak masz na imię? *Rozluźnił już się po tamtym chłodnym powitaniu.*

[Hassira]

* Uśmiech na obliczu lwicy poszerzył się z zadowolenia. Zwierzyna skusiła się na przynętę. To dobrze rokuje*.
- Nazywają mnie Amitiel.
*Odparła przyjaźnie, nie dając po sobie poznać kłamstwa w najmniejszym stopniu. Jej pierwsza zasada brzmiała: w kontaktach z wrogami nigdy nie podawaj swego prawdziwego imienia. Przezorność i chytrość - rzeczy nadrzędne w konwersacji z obcymi*.
- Wybacz za chłodne powitanie. Spodziewałam się, że jesteś z Ashgaan.
*Machnęła entuzjastycznie ogonem, uśmiechnąwszy się przepraszająco*.

[Ibilis II]

A nic się nie stało, grunt, że wyjaśniliśmy to nieporozumienie

[Tevire]

* Tevire, machnąwszy uprzednio ogonem zakończonym brązową kitką, podeszła do rzeki i usiadła. Po chwili położyła się i, mrucząc cicho, polizała łapę, którą pokrywała paskudna, wciąż krwawiąca rana. Cóż, polowanie na bawoła nie powiodło się i samica musiała zadowolić tłustą, pokrytą szarym futerkiem, myszą. Tevire zerknęła za siebie i, ujrzawszy dwa osobniki, wstała, nie odrywając wzroku od nieznajomych. *

[Hassira]

*Starczy tej słodkiej uprzejmości, bo się zaraz porzygam - pomyślała samica, w dalszym ciągu posyłając czarnogrzywemu lwu dla zmyłki promienisty uśmiech. - Pora zabrać się za konkrety*.
- Więc, Ibilisie Drugi.
*Zagadnęła go*.
- Jak Ci się żyje w Twym stadzie, hm?

[Ibilis II]

Całkiem fajnie... normalnie po prostu... a Tobie?

[Hassira]

- Cóż, nijak.
*Odpowiedziała, machnąwszy zamaszyście ogonem. Zrobiła krótką pauzę, by później kontynuować*.
- Nie mam stada. Jestem samotnikiem.

[Ibilis II]

Oo... to rzadkość w tych stronach...

[Hassira]

- To łatwo zrozumieć, wszak lwy to stworzenia stadne. Większość z nas potrzebuje towarzystwa, oparcia czy chociażby druha do rozmowy. W grupie jest też większa szansa na upolowanie zdobyczy, a co za tym idzie, bycia posiadaczem pełnego brzucha.
*Uśmiechnęła się nieznacznie*.
- Samotnikom jest o wiele ciężej. Nie mają własnego terytorium i ciągle muszą być w ruchu, jeśli nie chcą paść ofiarą panującego na danym obszarze stada.