Sekretna Jaskinia pod Baobabem

[Ombre]

- Niezwykle interesujące.
*Mruknął bez entuzjazmu, nie podnosząc na nią wzroku*.
- Drobne rany, powiadasz? W takim razie mniemam, że zemdlałaś w celach relaksacyjnych?
*Prychnął, uśmiechnąwszy się ironicznie*.

[Sarai]

* Uśmiechnęła się lekko. * Możliwe...

[Ombre]

* Lekko zdziwiła go odpowiedź lwicy, gdyż całym sobą liczył raczej na pokazowe prychnięcie i szczelenie focha, a tu proszę, taka niespodzianka. Nie spodziewał się tego. Nie dał jednak po sobie poznać swojego zdumienia. Przymknął na moment powieki, nie za bardzo wiedząc, co ma teraz zrobić, postanowił milczeć*.

[Sarai]

* Polizała ranę na przedniej łapie, po czym utkwiła wzrok w samcu. * Jak cię zwą? * Cóż, jesli lew do tej pory jej nie zabił, przydałoby się dowiedzieć o nim coś więcej. *

[Ombre]

*Skrzywił się. Widać, nie za bardzo miał ochotę na zawieranie znajomości z lwioziemką. Uratował ją, to prawda, ale czy to zobowiązywało go do wyjawienia jej swojego imienia? Co potem? Może od razu niech zostaną przyjaciółmi*.
- Ombre.
*Rzekł mimo to po chwili*.

[Sarai]

* Skinęła głową. Mruknęła cicho i oblizała pysk. * Sarai * Przedstawiła się, nie odrywając wzroku od swoich, pokrytych ranami, łap. *

[Ombre]

- Miło mi.
*Rzekł lapidarnie z nutą ironii, położywszy swój łeb na łapach*.

[Sarai]

Doprawdy? * Mrukneła cicho, przymykając oczy. * Dlaczego mnie nie dobiłeś?

[Ombre]

- Nie muszę wyjawiać Ci swoich osobistych pobudek, które mną kierują.
*Odparł chłodno*.
- Nie próbuj zrozumieć natury wygnańca. Zatracisz się w niej niczym w labiryncie i już nie wyjdziesz. I co? Cały trud w to włożony pójdzie na marne. Chociaż w sumie od początku był on płonny.
*Dopowiedział po krótkiej chwili milczenia*.

[Sarai]

* Przewróciła oczami. * Nie plącz języka.

[Ombre]

- Błąd. Chyba raczej: ,,mów do mnie zdaniami prostymi, bo mój umysł nie umie pojąć znaczenia zdań rozwiniętych" .
* Uśmiechnął się kpiąco*.

[Sarai]

* Prychnęła. * Zasługuję na szacunek biały niewyrostku.

[Ombre]

- A kto tak powiedział?
*Zaśmiał się szczerze rozbawiony*.

[Sarai]

* Zmarszczyła brwi. * Ja. Jak mniemam, nie urodziłeś jako owoc zdrady króla pustyni, nie zostałeś wygnany przez macochę i nie przebywałeś sam na pustyni niemal dwa lata, żywiąc się szczurami, hę?

[Ombre]

- Doprawdy, wielce wzruszające. Uważaj, bo zacznę zaraz ronić obficie łzy.
*Zakpił*.
- Przeżyłem gorsze rzeczy od Ciebie.
*Oznajmił chłodno, nie otwierając oczu*.

[Sarai]

* Prychnęła. * Wygnańcy już tacy są.

[Ombre]

- To znaczy? Wysil się choć raz na więcej.
*Mruknął, poruszywszy lekko kitą ogona*.

[Sarai]

Wygnańcy są beznadziejni. * Mruknęła, po czym z gracją oddaliła się od samca, wchodząc głębiej do jaskini.. *

[Ombre]

*Zaniósł się iście dźwięcznym śmiechem*.
- Bo przegrałaś z jednym z nich w pojedynku?
*Typowa sfochowana królewna - pomyślał w duchu młodzian. A niech sobie idzie, przynajmniej tyle spokoju*.

[Sarai]

* Położyła się. * Nie, nie dlatego. * Powiedziała, kładąc łeb na łapach. *

[Ombre]

- Szczerze jest mi to obojętne, ale mimo wszystko zapytam - więc co jest przyczyną?
*Ombre podniósł nieznacznie łeb do góry i w skupieniu zaczął lustrować swoje pazury*.

[Sarai]

Zajmij się sobą. * Mruknęła ze złością, po czym oblizała łapę. *

[Ombre]

* Ponownie w grocie zabrzmiał jego śmiech*.
- Uważaj, złość piękności szkodzi.
*Wyszczerzył się w złośliwym uśmiechu, chcąc dodać:,,Ach, faktycznie, Tobie już nie zaszkodzi", acz ostatecznie się powstrzymał*.

[Sarai]

* Przewróciła oczami. * Twój śmiech mnie dobija bardziej niż te przeklęte rany.

[Ombre]

- Twe słowa są dla mnie miodem na duszy.
*Uśmiechnął się bezczelnie. Musiał przyznać, że poczuł do tej lwicy coś dziwnego. Coś, czego nie czuł nigdy do nikogo. Hmm... Sympatię? Szybko zganił się za to w duszy*.

[Sarai]

* Przyjrzała mu się z uwagą. * Mmm, więc to jednak ty jesteś lwem z mojego snu.

[Ombre]

*Przez chwilę przyglądał się jej w milczeniu. Te słowa zbiły go wprost z pantałyku*.
- Ochh, to dla mnie nic nowego, samice często o mnie śnią.
*Uśmiechnął się szelmowsko, spoglądając na nią*.
- Niemniej z tym, że śnię się po nocach obcej lwicy, to się jeszcze nie spotkałem. To doprawdy interesujące.
*Machnął od niechcenia ogonem*.

[Sarai]

* Przewróciłą oczami. * Nie w tym sensie, id... * Ugryzła się w język. * Och, to zdecydowanie nie był dobry sen. Dla mnie w każdym razie.

[Ombre]

*Zaśmiał się*
- Czyżby?
*Wstał i z bezczelnym uśmiechem na facjacie począł się do niej zbliżać.
- Opowiedz.

[Sarai]

* Zamyśliła się. * Mmm, śmiałeś się. To był istny koszmar. * Usmiechnęła się. Tia, Sarai uwielbia zmyślać. *