Dolina pięciu słońc

[Camille]

- Masz raaaaaa - cję *przeciągnęła głoskę na skutek ciągnięcia ku dołowi*
- Masz rację, absolutnie. Nie warto się tym zamartwiać. *przyznała, skłoniwszy łbem, a jej jasne ślepia utkwiły na tęczówkach samca*
- Ja ciebie również, Mateso.

[Mateso]

*Przytulił lwicę do siebie jednocześnie miziając ją pyszczkiem o jej policzek.* Cieszę się że cię mam, wiesz?

[Camille]

- Wiem. *odpowiedziała całkiem nieskromnie, wodząc delikatnie końcem ogona po brzuchu samca*

[Mateso]

Łaskoczesz. *Mruknął przez cichy śmiech, w odpowiedzi on połaskotał ją ogonem w jej tylną łapę.*

[Camille]

*opanowała ogon, powstrzymując się przed roześmianiem. O tak, zwykłe przygryzienie warg czasami pomaga*
- Już nie będę, ale i Ty przestań. *rzekła z trudem, no bo chęć roześmiania się naprawdę była niezwykle silną*

[Mateso]

*Łaskotał ją jeszcze bardziej wspomagając się przednimi łapami.*

[Camille]

*zaczęła się wyginać we wszelkie możliwe strony. Nie, przygryzanie warg już się nie sprawdzało... Chichotała jak głupia. *
-Proo... pro... proo.. szę... *rzuciła błagalnym tonem, a z oka jej powoli spłynęła spora łza. Taaa, łzawienie oczu jest fatalne!*

[Mateso]

*Przestał łaskotać, sam złapał się za brzuch śmiejąc się.* Ach...Cam..

[Camille]

*zasapana zlazła na wszelki wypadek z samca, zgięta nieco w pół*
- Przepona mnie przez ciebie boli, zapłacisz mi jeszcze za to *rzuciła z udawaną groźbą*

[Mateso]

Czekam. *Uśmiechnął się szeroko podpierając głowę łapami.*

[Camille]

- Uważaj, bo się naprawdę doigrasz *rzuciła żartobliwie*

[Mateso]

Ależ śmiało. *Zaśmiał się i przeciągnął na ciepłym piasku*

[Camille]

*uśmiechnęła się iście szatańsko pod nosem. Czyżby właśnie uknuła plan zemsty?*

[Mateso]

*Ziewnął zamykając oczy i przekręcając się na bok.*

[Camille]

*Dyskretnie zdobyła kilka mocnych lian, załóżmy, iż niedaleko rosło sobie jakie drzewko, na którym cuda te się znajdowały. Skoczyła na samca i błyskawicznie związała mu łapy. *
- Nie wyrwiesz się teraz, bejbe. Nauczkę masz, nie zamykaj przy mnie oczu. *zaśmiała się demonicznie*

[Mateso]

Hej...no weź...przecież ja tylko żartowałem. *Wierzgnął się*

[Camille]

*rozejrzała się dookoła, ignorując sprzeciw samca*
- Zniszczę Cię, nieposłuszny lwie!

[Mateso]

Będę już grzeczny! *Zaprotestował*

[Camille]

*przygniotła go niezwykle delikatnie przednimi łapami*
- Obiecujesz? *szepnęła, nachylając się nad uchem samca*

[Mateso]

Emh...a co zamierzałaś mi tak w ogóle zrobić? Przepraszam jeśli wtedy cię zdenerwowałem.

[Camille]

*z miną zbitego psa rozwiązała samca*
- A już miałam taką radochę, że się zemszczę *rzuciła z udawanym żalem*
- Nie zdenerwowałeś, ja zbyt spokojny czło... lew jestem, coby mnie tak łatwo rozdrażnić.

[Mateso]

*Wstrząsnął grzywą otrzepując ją z ziarenek piasku.* To dobrze. *Podszedł bliżej.* Zobacz...co to takiego?! *Spojrzał gdzieś za nią*

[Camille]

- Nie dam się nabrać. *rzuciła, spoglądając na ukochanego nieufnie*
- Wyczuwam podstęp, milordzie.

[Mateso]

Cam! Obejrz się! Szybko! *Odskoczył od niej na krok gotowy do ucieczki*

[Camille]

*sterczała nadal, niewzruszona*
- Nie ze mną te numery!

[Mateso]

Caaam! To nie jest pora na to! *Nadal patrzył za nią z przerażeniem*

[Camille]

- Dobry z Ciebie aktor, skarbie. *rzekła beznamiętnie*
- W tej kwestii nic się nie zmieniło *zażartowała* XD

[Mateso]

Eeech...no dobrze, niech ci będzie, jesteś niezłomna skarbie. *Zaśmiał się* Ale co ci szkodzi się odwrócić?

[Camille]

- Wiele. Możesz odwrócić moją uwagę, potem mnie przewrócić, związać, zatulić na śmierć... *wymieniając prostowała kolejne palce, jakby coś na nich licząc*

[Mateso]

Hm...nie przeszło mi to nawet przez myśl...ale *Ugryzł się w język* Ależ nigdy bym ci czegoś takiego nie zrobił kochanie!