Sawanna

[Camille]

*wzruszyła barkami*
- Ja także, Vito. Ale jak to mawiają, kiedyś musi być ten pierwszy raz.

[Ichiru]

*Pojawiła się bezszelestnie, zatrzymała w sporej odległości od lwic, przypatrując się im z uwagą*

[Camille]

*poczuła woń obcej lwicy. Cóż, Ichiru była tu od stosunkowo niedawna, nie przesiąkła więc swoistą wonią Wyzwolonych, jednakowoż logicznym byłoby założenie, że to "jedna ze swoich" . Jednak pozostała czujną, chociaż zdawała się nie reagować na obecność kogoś jeszcze*

[Ichiru]

*Ichiru drgnęła, czując, że to ona powinna wykonać pierwszy ruch do zapoznania się. Bacznie obserwowała Lwicę, lecz nie potrafiła wyczytać nic poza czujnością. Może potrzebowała więcej czasu... Wolno, sztywnym krokiem podeszła bliżej, wciąż zachowując jednak bezpieczny dystans*
- Witaj

[Camille]

*Uśmiechnęła się ciepło, skinąwszy nisko łepetyną*
- Witaj. Jestem Camille. Dlaczego się tak czaisz, chyba się nas nie boisz? *spytała serdecznie i całkiem życzliwie*

[Mateso]

*Przyszedł, stanął za Cam i zasłonił jej oczy przednimi łapami.* Zgadnij kto. *Wymamrotał trzymając w pysku bukiet fiołków*

[Camille]

- Mateso. *rzuciła spokojnie, jakby nieco od niechcenia. Poznała go, po głosie, zapachu... po prostu, czuła, iż oto stoi za jej plecami jej luby. Odwróciła się więc gwałtownie i od razu wtuliła w jasne futro ukochanego*
- Tęskniłam... *szepnęła*

[Mateso]

Ja też tęskniłem najdroższa. *Przytulił lwicę i pocałował ją w policzek. Podał jej kwiaty.* Jak tam? *Uśmiechnął się*

[Camille]

*z uśmiechem kwiecie przyjęła*
- Wiesz, w sumie to bez zmian. Poznaj, oto Ichiru i Vita, dziewczyny, to mój Mateso. *oczywiście przy słowach powyższych gestem łapy wskazywała na wymieniane kolejno jednostki*

[Mateso]

Cześć wam. *Powiedział do lwic dalej ocierając się pyskiem o pyszczek narzeczonej. Słowa "...to mój Mateso" bardzo mu się spodobały.*

[Camille]

*w końcu odkleiła się od lubego*
- Gdzie byłeś? *nie chciała robić przesłuchania, zapytala jedynie z troski*

[Mateso]

W Dżungli, i na obrzeżach. Spacerowałem, myślałem...głównie o tobie, i o nas. *Wstrząsnął grzywą* A ty co porabiałaś?

[Camille]

- Nic kreatywnego, Mateso. Myślałam. Podobnie jak i Ty. Tyle, że z mojego myślenia nigdy nie wynika nic pożytecznego *uśmiechnęła się kątem pyska.*

[Mateso]

Z mojego też nie ale czasem po prostu trzeba trochę pomyśleć w spokoju. *Zaczął ją powoli okrążać*

[Camille]

*powoli oprowadzała go liliowymi tęczówkami*
- Rzeczesz a więc jako bezproduktywne marnowanie czasu także niezbędnym do egzystowania dalszego jest?

[Mateso]

Hm...wiem na pewno że niezbędna do mojego dalszego egzystowania jesteś ty. *Uśmiechnął się*

[Camille]

- Pochlebca. *rzuciła nieco jadowicie, wystawiając w stronę lubego różowiuteńki jęzor*

[Mateso]

Ja tylko stwierdziłem fakt. *Przekrzywił głowę uśmiechając się*

[Camille]

- Się nie tłumacz. Winny się tłumaczy. *skwitowała rezolutnie*

[Mateso]

Winny? A co takiego zrobiłem? *Spojrzał na nią z nieco poważniejszą miną*

[Camille]

*uniosła znacząco brew*
- I mam Ci wierzyć, że tyle czasu zajęło Ci... myslenie?

[Mateso]

Między innymi. *Położył się* Spacerowałem po okolicach, zwiedzałem Dżunglę. Chciałem też dać i tobie troche czasu, przed tym jak ci się oświadczyłem byłaś taka jakby...zamyślona...uznałem że wyrwałem cię z przemyśleń.

[Camille]

*parsknęła.*
- Znikasz nagle, ni stąd ni zowąd, bez ni jednego słowa... *wypuściła głośno powietrze. Coś jej przyszło na myśl*
- Nie byłeś tam sam. *rzuciła całkiem ostro, co wskazywało wyraźnie, że to nie są jedynie puste przypuszczenia, a Camille jest szczerze przekonana o prawdziwości ów stwierdzenia*

[Mateso]

Co?! *Zamrugał kilka razy, zdziwiony* Oczywiście że byłem Cam.

[Camille]

*spuściła łeb*
- Naiwna byłam, wierząc, że się zmieniłeś. Tacy jak Ty nie zmieniają się nigdzie. *rzuciła, po czym odbiegła gwałtownie*

//zt//
// kocham melodramaty XD //

[Mateso]

*Patrzył skamieniały na odchodzącą lwicę. Kiedy zniknęła z pola widzenia wbił wzrok w ziemię, w raz z nim pazury. Odszedł wyrywając za sobą grudki ziemi*
//zt//
//ja tam a nimi nie przepadam ; d //

[Camille]

*przybyła tutaj biegiem, jednakże kiedy już wkroczyła na teren sawanny, zatrzymała się, ugięła łapy i uważnie zlustrowała otoczenie, poszukując potencjalnych ofiar*

[Mateso]

*Stanął kilka kroków obok lwicy i przyczaił się zniżając się niemalże do samej ziemi. Wciągnął powietrze i wypuścił je cicho szukając zapachu ofiary. Jedyne co czuł to jednak zapach Cam który nie mógł mu dać spokoju. Zaczął więc się rozglądać z pomiędzy ździebeł wysokiej trawy.*

[Camille]

*Nagle na wyłoniła się spośród wysokich źdźbeł Pani Generuk, skacząc niczym jakie bardzo skoczne zwierzę - ach, te gazele. Camille kochała ich delikatne mięso, poza tym często obserwowała zachowanie tych zwierząt. Uwielbiała, kiedy gerenuk opierał się przednimi kopytami o pień akacji, pnąc swoją ulokowaną na śmiesznie długiej szyi głowę ku liściom. Teraz jednak nie to stanowiło dla lwicy priorytet. Oblizała wymownie wargi, poruszając łopatkami. Powoli podeszła nieco bliżej, spogladając na samca - odwracając przy tym jednak tylko nieznacznie łepetynę. *

[Mateso]

*Zauważył Generuka w którego kierunku zmierzała lwica. Zaczął skradać się do ofiary po łuku. Kiedy był już blisko z rykiem rzucił się na zwierzę które spłoszone zaczęło uciekać w kierunku Cam.*