Świat gór

[Mateso]

//chyba tak //
Jeśli chcesz to mogę cię całkiem zanieść...jesteś tak przyjemnie leciutka. *Uśmiechnął się.*

[Camille]

// to sprawdź //

- Nie chcę być dla Ciebie ciężarem, wiem, że nie przyznasz się, nawet jak będziesz się uginał czy pyskiem podpierał na skutek przeciążenia.

[Mateso]

*Westchnął i zarzucił sobie lwicę na barki.*

[Camille]

*objęła go delikatnie za kark, zatapiając pyska w miękkiej, puszystej grzywie samca. Przymknęła powieki...*

[Mateso]

*Uśmiechnął się do siebie. Miło było tak nieść ją na wpół śpiącą na plecach. Zaczął nucić pod nosem starą kołysankę idąc w stronę dżungli.*
//zt//

[Camille]

*słysząc kołysankę poczuła, jak powoli odpływa. Powoli nachodzić począł ją sen, dodatkowo chód samca tak przyjemnie do snu kołysał...*

//zt//

[Feya]

* Przychodzi ze smutną miną. Spotykają ją same nieszczęścia, same nieszczęścia... Może chociaż tutaj spotka ją coś... coś lepszego. Wzdycha i siada, spoglądając na swe lwiątka. *

[Shavire]

* Hebanowa przemierzała niestrudzenie ośnieżone białym puchem szlaki, niespecjalnie przejmując się celem swego marszu. Teraz liczyła się tylko ona i jej myśli*.

[Lazareth]

*Siedział na jednym z wielu lekko ośnieżonych szczytów. Spojrzał w dół, zauważył kuzynkę. Zeskoczył parę kroków za nią, podszedł spokojnie do niej.* Witaj Shav, co cię sprowadza w to miejsce?

[Shavire]

* Zastrzygła uchem, słysząc znajomy głos*.
- Witaj, Laz.
* Przywitała kuzyna*.
- Chęć zadumy, mój drogi, chęć zadumy. Na Pustkowiach ostatnio ciężko o ciszę, a pozostałe tereny graniczne, cóż... Niezbyt nadają się na choćby chwilkę wyciszenia. Tutaj jest inaczej. Możesz swobodnie odetchnąć.

[Lazareth]

Tak...na Lwiej Ziemi jest wręcz przeciwnie, spokojnie, cicho...póki co. *Westchnął smutno.* Jednak lubię tu przychodzić...te góry są piękne. *Zreflektował się.* Wybacz, przerywam ciszę, nie przeszkadzam ci...

[Shavire]

- Twoja obecność dziwnym trafem mi nie przeszkadza. Pewnie kiedyś byłoby inaczej, ale jesteśmy przecież w teraźniejszości.
* Pozwoliła sobie na nieznaczny uśmiech*.
- Co do gór... Faktycznie, tkwi w nich coś magicznego.

[Lazareth]

Mhm...*Spojrzał na najwyższą górę której szczyt zasłonięty był chmurami* O czym myślisz?

[Shavire]

* Westchnęła cicho*.
- O tym, że niedługo mnie i stado Wygnańców czeka walka. Na nasze ziemie wtargnęły niedawno obce lwy, choć w zasadzie są to moi starzy znajomi...
* Uśmiechnęła się ponuro*.

[Lazareth]

Dziwne...szkoda że nie mogę ci pomóc Shav... *Machnął ogonem.* Wybacz że zmienię temat, widziałaś ostatnio Cam?

[Shavire]

- Poradzimy sobie.
* Mruknęła*.
- Hm, Cam? Nie, ostatnimi czasy nie widywałam jej zbyt często, poprawka, nie widywałam jej wcale.
* Spojrzała na niego pytająco*.

[Lazareth]

Aaa, nie tak tylko pytam. *Przeciągnął się.* Zastanawiam się tylko czy Cam i Mat nadal są razem i tyle.

[Shavire]

* Naraz zbaraniała*.
- Cam i on? Razem?
* Poczuła się zdezorientowana*.

[Lazareth]

Hm...to...ty o tym nie wiedziałaś? *"Ooops..." pomyślał.*

[Shavire]

- Taak, bo ja zawsze kontroluję to z kim spotyka się moja rodzina.
* Zironizowała*.
- Zresztą... To nie moja bajka. Nie będę się mieszać, chyba, że tamten białas spróbuje ją skrzywdzić.

[Lazareth]

*Uśmiechnął się pod pyskiem* Gdyby ją skrzywdził, zostaw też coś dla mnie. *Przeciągnął się wysuwając pazury.* Chciałbym jeszcze zwrócić się do ciebie z pewnym zapytaniem...

[Shavire]

- Spokojna głowa, nie zapomnę o Tobie.
* Uśmiechnęła się szelmowsko, zaraz jednak spoważniała*.
- Pytaj więc.

[Lazareth]

*Spojrzał w stronę horyzontu.* Widzisz...czuję że...ach...gdyby stało się coś przez co musiałbym opuścić Lwią Ziemię...to czy mógłbym się zaszyć gdzieś u was?

[Shavire]

- Hmm, mam przez to rozumieć, że ktoś na Ciebie poluje?
* Zmarszczyła brwi*.
- Mój dom, Twoim domem, dobrze o tym wiesz, ale obawiam się, że reszta mych pobratymców nie byłaby Tobie przychylna, choć to zależałoby od tego, jak się pewne sprawy potoczą...

[Lazareth]

*Uśmiechnął się półgębkiem.* Wiem już jakie sprawy chodzą ci po głowie. *Oczy mu zabłysły, widocznie dążenie do władzy w tej rodzinie jest zapisane w genach.* Twoi pobratymcy nie muszą o tym wiedzieć. Dziękuję ci kuzynko. *Zwrócił się znów do horyzontu.* Poluje...nie, raczej nie o to chodzi. Sądzę że...ktoś...szykuje na mnie zamach stanu.

[Shavire]

* Odwzajemniła uśmiech*.
- Rozumiem, daj mi znać w razie czego. Już teraz będę rozglądać się za jakimś mało uczęszczanym przez Wygnańców miejscem, żebyś się nie musiał tułać po całych Pustkowiach. Nie masz mi za co dziękować.
* Przeniosła swój wzrok w siną dal, by za moment ponownie skupić całą swoją uwagę na sylwetce Lazaretha*.
- Zamach stanu? Na Ciebie?
* Wprost nie mogła uwierzyć własnym uszom*.
- Domyślasz się może kim jest ten głupiec, który tak ryzykuje?

[Lazareth]

Nie zupełnie. Czuję że to ktoś z mojego stada...być może to moi doradcy którzy źle znieśli moją odmowę w kwestii ataku na Wyzwoleńców.

[Shavire]

* Westchnęła teatralnie*.
- To możliwe. Pojechałeś im po ambicji, poczuli się urażeni i teraz będą knuć jakieś swoje teorie spiskowe. Doradcy to doprawdy bardzo mściwe stworzenia...
* Mruknęła, spoglądając dalej ku niemu*.

- Uważaj na siebie, Laz.
* Powiedziała po chwili niemal szeptem*.
- Nie chciałabym stracić kolejnego członka rodziny.

[Lazareth]

A ja nie chciałbym znów stracić rodziny. Będę uważał. *Ostatnie wyrazy wypowiedział jakby sam wątpił czy rzeczywiście będzie uważał.*
//czuję się jak Julek Cezar w Idy Marcowe //

[Shavire]

// Hahaha Weź mi nie przypominaj o Julku XD Brałam to dopiero na historii, więc zdążyłam się już nabawić urazu psychicznego do tego xD //

* Nie odpowiedziała nic. Była kiepska w pocieszaniu, więc nawet nie próbowała klecić podnoszących na duchu zdań. Uśmiechnęła się jedynie pocieszająco do Lazaretha. Przez parę sekund jej łapsko spoczęło na wierzchu jego łapy, ot zwykły gest, który był nie lada poświęceniem dla zwykle zimnej Shavire, ale czego się nie robi dla rodziny?*.