Szczelina w skale

[Expus]

Nie znam twego imienia ,więc nazywam jak mi się chce. *popatrzył na lwa.*

[Feya]

* Zaśmiała się do Mary* To już zachowam dla siebie * Spojrzała na lwy z uwagą*

[Mara]

-Właśnie.A ja wiem jak on ma na imię.

[Lazareth]

Dobrze ci radzę nie nazywaj mnie jak chcesz bo źle skończysz...*Warknął.* Na przykład z odgryzioną łapą, złamanym karkiem i odciętym pyskatym językiem. *Pokazał rzędy białych zębów.* Nazywam się Lazareth. Dla ciebie jego wysokość Lazareth.

[Ajala]

*Wróciła tu gdyż udało jej się przypomnieć po co przyszła wcześniej, jednak niestety lwy i lwice przeszkodiły jej* Witajcie. *Powiedziała spokojnie i położyła się*

[Feya]

Mam wystarczająco duzo powodów Expusie aby się na ciebie rzucić i złamac ci kark. Ze mną się nie zadziera * Przygotowała sie do skoku*

[Expus]

Nie ,jesteś moim królem. *syknął.Wstał ,i ukłonił się lwu.* Lecz przyznaję należy ci się szacunek ,królu.A śmierci się nie boję...*odwrócił wzrok ,od towarzystwa.* Bo nie mam już nikogo.

[Feya]

Świetnie się składa * Warknęła* I nie prowokuj mnie więcej bo się to dla ciebie źle skończy

[Ajala]

Feya gdzie są twoje lwiątka? *Spytała Feyi*

[Lazareth]

*Uspokoił się nieco. Skinął też na Feye żeby się powstrzymała.* Ja też straciłem sporą część rodziny, w taki czy inny sposób. Ale udało mi się odtworzyć je niewielką część w postaci kuzynek i sióstr. Córki mało się mną interesują. I ty odbudujesz swoją rodzinę, nie martw się.

[Feya]

* Spojrzała na lwicę* Moje lwiątka są bezpieczne.

[Expus]

Mam taką nadzieję. *spojrzał ,na lwa ,a oczy zaszkliły mu się.Wstał ,i zbliżył się do wyjścia.* Do widzenia ,królu. *wyszedł z tego miejsca.*

//zt//

[Ajala]

Aha...*Wydało jej się że nie jest mile widziana ,więc poszła w stronę jednego z korytarzy prowadzącego w miejsca gdzie światło prawie nie docierało....musiała załatwić swoje sprawy*

[Feya]

* Czym prędzej wybiegłą z jaskini*

//zt//

[Ajala]

*Powoli schodziła w czeluści ciemności* To już chyba tu...*Szepneła do siebie, i próbowała wytężyć wzrok wreszcie jej się udało. Zobaczyła piękne historie białych lwów*

[Mara]

-Tatku ja się od ciebie nie odwróciłam.Po prostu na Pustkowiach lepiej mi się żyje.

[Ajala]

*Powoli wracała na góre nie zdała sobie czasu ile spędiła tam na dole. Gdy była na zewnątrz ze zmęczenia położyła się *

[Mara]

*Odwróciła głowę.Po tym westchnęła.*
-Takie życie.

[Ajala]

*Po pewnym czasie wstała i poszła sobie* //zt//

[Feya]

Przepraszam * Mruknęła, przeciskając się przez lwy. Jej zęby błysnęły w uśmiechu, ponieważ poznała lwicę i lwa*

[Ajala]

*Biegła przed siebie nie oglądając się, wbiegła w jedno z przejśc w środku szczeliny prowadzacej na doł. Biegła coraz szybciej, wiedziała że zaraz bęzie przepaść. Skoczyła! Była już na drugiej stronie, powolił szła w sobie tylko znanym kierunku*

[Tinn]

*Biegł za nią... przeskoczył parę szczelin, dziur z łatwością i złapał Ajalę*
-Ej czekaj!

[Ajala]

*Wyrwała się z łap brata i zaczeła biec, z jej oczu na ziemię kapały łzy. Tak bardzo chciała być teraz sama...*
//Napisałam na twojej stronie w zapisie do stad.//

[Tinn]

*Stanął wryty i pobiegł*
-Jak chcesz!
//zt//

[Ajala]

*Rozpłakała się zupełnie, czy naprawdę Imara,Nzuri i Hekima zostali przenią wymyśleni? Jenak po chwili wybiegła ze szczeliny* //zt//

[Malkia]

*Wbiegła tu i usiadła na skałce.Wyjęła pazury i zaczęła nimi jeździć po kamieniu.*

[Tinn]

*Przybiegł tu tuż za Malkią*
-Czemu uciekłaś? Myślisz że mnie kradniesz?
*Usiadł koło niej*

[Malkia]

Ja bym się czuła zazdrosna gdzybyś spędzał tak czas z przyjaciółką. *mruknęła*

[Tinn]

*Spojrzał trochę zdziwiony na Malkię*
-Ale... ech... ja i Tani, to nie ma sensu... Wiem żeby się czuła zazdrosna ale... ja wolę kogoś innego, kogoś kto mnie rozumie
*Spojrzał prosto w oczy Malkii*

[Malkia]

Ale nie ja. *mruknęła oschle.*