Kamienny Stół

[Lazareth]

*Zauważa Ninę i Feyę.* Nie, nie, już skończyliśmy. *Zwrócił się do tej pierwszej.* Jesteś tu nowa, hm? *Po czym dodał do drugiej.* Zabiłaś kiedyś kogoś?

[Nina]

-Jestem.A co cię to?*Zwróciła się do lwa.*

[Lazareth]

Hm...*Oparł łeb o łapę udając że się zastanawia.* W sumie jestem królem więc lubię wiedzieć co się dzieje. Jak ci na imię?

[Nina]

-Lena.*Skłamała.Nie uważała go za przyjaciela.*
-A tobie?

[Lazareth]

Laz. *Powiedział i znów zajął się studiowaniem linii horyzontu. Uznał że lwica nie chce żeby ją wypytywać.*

[Nina]

-Powiadasz,że jesteś królem Laz?Ciekawe...

[Lazareth]

Mhm, ale nie wiem co w tym ciekawego.

[Nina]

-To czemu mnie o coś nie wypytujesz?*Ze zdziwieniem na twarzy patrzy się na Lazika.*

[Lazareth]

Bo z tonu twojej wypowiedzi uznałem że nie lubisz być pytana. *Przeciągnął się przeciągle.*

[Nina]

-No nie lubię.Ale no w końcu król powinien coś wiedzieć o swoich poddanych.*Uśmiechnęła się.*

[Lazareth]

*Uniósł jedną brew do góry. "Nigdy nie zrozumiem lwic..."* Więc...Lena...skąd przybyłaś? Opowiedz coś o sobie.

[Nina]

-Przybyłam?Z miejsca.Ja zawsze tu mieszkałam tylko nie wychodziłam.*Powiedziała.*
-A ty masz dzieciaki?

[Lazareth]

Mam. *Rzucił krótko.* Troje. *Odwrócił się przodem do niej.* Dlaczego pytasz?

[Nina]

-Nie tak się pytam.To co chcesz jeszcze o mnie wiedzieć?

[Lazareth]

Hm...powiedz mi...powiedz mi co myślisz na temat wygnańców i wyzwoleńców. Co myślałabyś na przykład o wojnie z dżunglą, albo z pustkowiami?

[Nina]

-Z Dżunglą?Lepiej nie.Niech żyją na wolności,a z Pustkowiami?Nie radzę.

[Lazareth]

Ja też nie chcę wojny z wyzwoleńcami...ale Pustkowia...nie wiem co myśleć...stanowią zagrożenie, ale nie podjęli na razie żadnych kroków...ale nie wiem co planują. W przyszłości mogą urosnąć do takich rozmiarów że nic nie zdołamy zrobić.

[Nina]

-Taa.Do takich dużych rozmiarów.Za nim coś powiesz,przemyśl to.*Rzekła.*

[Lazareth]

Nie wiem...ale mam pewien pomysł...jeśli dojdzie do wojny to przynajmniej nie my ją zaczniemy.

[Nina]

-No pewnie.Już nawet jednego znam wygnańca.

[Feya]

*Patrzy na lwy kilkanaście minut w milczeniu, po czym przypomina pytanie lwa.* Zabiłam niejednego i nie żałuję tego. W moim życiu panuje zasada: albo zabijasz, albo sam zostaniesz zabity.

[Lazareth]

*Spojrzał na Feye uśmiechając się szeroko.* Rozumiem, ale co innego zabić kilka lwów które stoją ci na drodze, a co innego wydać rozkaz rzezi całego stada. Nie uważasz? *Zwrócił się do Niny.* Nie bądź ironiczna. Ja też znam kilku. *Przeciągnął się.*

[Nina]

-No pewnie.Znałam także przed tobą króla,który miał córkę.*Prychnęła.*
//Chodzi mi o Ibcia ;3 //

[Lazareth]

Tia. Ja też go znam, sam go wygnałem. *Wywrócił oczyma.*
// ciebie też podrywał? //
//Wygnałeś Mvuto... Ibilis umarł dużo wcześniej //

[Nina]

//Nie xD //
-Za spotykanie się z wygnanką,twą siostrą.No niestety ty też spotykałeś się,ale z innego stada,a jakiego?Wyzwoleńców.Później z nią dzieci miałeś.A one odeszły od ciebie.Tak samo jak twa żona.
//Mylisz Mvuto (wygany) z Ibilisem (martwy). Mvuto//

[Lazareth]

*Spojrzał na nią dziwnie po czym niespodziewanie zaczął się śmiać.*

[Nina]

-Myślisz,ze nie?A akurat spotkałam twoją córkę Marę.*Rzekła.*

[Lazareth]

Nie nie...nie o to mi chodzi...*Wyksztusił w przerwach na śmiech.*

[Nina]

-To o co ci chodzi?

[Lazareth]

Ach, o nic ważnego. *Przestał się śmiać. Ale uśmiech pozostał.* Śmieję się ze swojego życia.