Upendi

[Camille]

*skinęła łebkiem*
- Ten sam Lazareth, o którym myślisz. Brat mojej matki. *spojrzała na niego poważnie*

[Mateso]

Interesujące, nie wiedziałem...*Zamyślił się.* Może on mógłby nam pomóc, co? Jak myślisz?

[Camille]

- NIe wiem. *powiedziała zgodnie z prawdą*
- Nie chcę go o nic prosić. Wszystko załatwiam zazwyczaj sama. Dobrze mi zrobiło, gdy jako małe lwiątko za rodzicami poszłam do Dżungli. Wiesz, na początku byłam jedną z Was, byłam Lwioziemcem.

[Mateso]

Skoro nie chcesz, to poradzimy sobie sami, nie martw się. *Liznął ją po pyszczku.* Ja lwioziemcem jestem, a właściwie byłem, nie od urodzenia...jakoś tak po śmierci ojca znalazłem Lwią Ziemię...nie pamiętam. W sumie to mało mnie to obchodzi, bardziej obchodzi mnie teraźniejszość i przyszłość.

[Camille]

*skinęła głową*
- Owszem. Ja... tęskniłam za poczuciem się wolną... I wtedy powstało stado wyzwoleńców, pamiętam to jakby było dzisiaj...

[Mateso]

O...więc stado wyzwoleńców nie powstało znowu tak dawno...myślałem że jest starsze. *Wstrząsnął grzywą.* Hm, a jak twoja łapka, co?

[Camille]

*zaśmiała się cicho, lekko*
- Powstało, kiedy byłam małym lwiątkiem, ówczesna bowiem Krolowa LZ spotykała się z Królem Wygnańców... Więc założyli nowe stado, a teraz... teraz ich nie widziałam od dawien dawna. Wiem, że ON spotykał się z moją matką.

[Mateso]

Hm...a czy ktoś teraz rządzi w dżungli...? *Poszperał chwilę w pobliskim krzaku i zmajstrował dla lwicy elegancki temblak z liści.*

[Camille]

*pokręciła głową*
- Wyzwoleni od zawsze żyją w pełnej anarchii ...

[Mateso]

*Podał jej temblak.* Hm...to może warto to zmienić...? Myślę że byłabyś wspaniałą królową, a wyzwoleńcy poszliby za tobą. *Uśmiechnął się.*

[Camille]

*pokręciła łbem*
- Nie mam posłuchu. *położyła przewiesić sobie temblak*
- Poza tym nikt się nie buntuje przeciwko anarchii. Może nie warto tego zmieniać.

[Mateso]

Kraj musi mieć głowę...jeśli nie ma, jest wchłaniany przez inny...*Obejrzał się za siebie.* Zanim do ciebie przyszedłem niektóre gepardy mówiły coś że doradcy króla planują rozpoczęcie wojny z wyzwoleńcami żeby wzmocnić kraj...król nie chce, wykręca się...ale pod naciskiem poddanych...

[Camille]

*parsknęła*
- I tak jest nas niewielka garstka, nawet gepardów nie potrzebujecie, i tak nie mamy szans! *rzuciła zdenerwowana, wbiłą mocno pazury w ziemię, po czym przesunęła nimi, ryjąc dość głęboki rowek*
- Ale... może Shavire i Kora... *zamyśliła się*

[Mateso]

Czemu mówisz do mnie jakbym był lwioziemcem? *Westchnął.* Możliwe że wygnańcy by nam pomogli...kto wie...zawsze można spróbować. Tylko czy potem z kolei oni nie zechcą nas połknąć?

[Camille]

*spojrzała na niego dziwnie*
- Bo... jesteś lwioziemcem? *zapytała, zdziwiona mocno jego słowami*
- Dlaczego z kolei Ty mówisz, jakbyś... był wyzwoleńcem...

[Mateso]

Bo już nie jestem lwioziemcem...nie chcę. Chcę być tam gdzie ty. Poza tym, bardziej czuję się wyzwoleńcem.

[Camille]

- Nie możesz, Mateso... *szepnęła*
- Dobrze wiemy, że jesteś potrzebny memu wujowi tam, na Lwiej Ziemi. Jesteś wszakże ambasadorem, czyż nie? Pomyśl, co powie Lazareth, kiedy oznajmisz, że chcesz odejść?

[Mateso]

*Westchnął.* Ale król zrozumie...ja chcę być z tobą...poza tym niektórzy wydali już na mnie wyrok...ech, ale jeśli chcesz to pójdę tam...ale wrócę, nie pozbędziesz się mnie tak łatwo. *Pokazał śnieżnobiałe jak jego futerko ząbki.* Przyjdź kiedyś na granicę...jeśli pójdę do dżungli to dowiedzą się o tym...a ja długo bez ciebie nie wytrzymam. Przygotuję coś...i wrócę tu, mam nadzieję na stałe.*Spojrzał w jej śliczne fioletowe oczy.*

[Camille]

*westchnęła*
- To bez sensu, Mateso... z jednej strony chcę Ciebie, a z drugiej... *urwała, potrząsnęła łbem*

[Mateso]

To ma sens...wszystko ma jakiś sens. A z drugiej strony...? Wydaje ci się to głupie?

[Camille]

- trochę... nie głupie, ale... nielogiczne i pozbawione sensu *spojrzała samcowi prosto w ślepia*

[Mateso]

*Westchnął ciężko.* Pójdę tam, załatwię kilka spraw...zastanowisz się przez ten czas czy chcesz ze mną być czy nie. Jeśli tak, zostanę, jeśli nie, to odejdę, i postaram się nie wchodzić ci w drogę...*Zbliżył się.* Ale tak bardzo nie chcę odchodzić...

[Camille]

- Też nie chcę, żebyś mnie znów zostawił... Trzeba to jakoś rozegrać, Mateso.

[Mateso]

Co proponujesz Cam? *Spojrzał na nią pytająco.*

[Camille]

- nie mam pojęcia. *pokręciła zrezygnowała łbem*
- Ale jedno wiem, z Ciebie nie zrezygnuję!

[Mateso]

Ja z ciebie też nie zrezygnuję...kocham cię. *Otarł się swoim pyszczkiem o jej pyszczek.* Może jednak zostanę? Pójdę tam tylko na chwilę, porozmawiam z królem, załatwię sobie amnestię i wygnanie, i zamieszkam tutaj, z tobą?

[Camille]

- Ale... nie wiem, czy to najlepsiejszy pomysł... Nie uważasz, że jesteś im potrzebny?

[Mateso]

Niby do czego? Przez moją dłuższą nieobecność jakoś radzili sobie sami. *Wzruszył barkami.* Fakt...może będzie mi brakować mojej starej fuchy, ale wiem że ciebie brakowałoby mi dużo, dużo bardziej. Nie Cam, nie widzę innego rozwiązania...nie wytrzymałbym bez ciebie. W razie gdyby król miał jakieś poważne kłopoty to mu pomogę, ale ogólnie nie jestem im specjalnie potrzebny...chyba że do wyżynania wyzwoleńców i wygnańców.

[Camille]

*wzdrygnęła się*
- I co, jak dojdzie do wojny pomiędzy nami a Lwią Ziemią... stanąłbyś przeciwko Lazowi?

[Mateso]

*Spojrzał jej głęboko w oczy.* Tak.