Świat gór

[Expus]

*Źrenice rozszerzyły mu się na widok lwiątek.* Hej ,witajcie maluchy. *uśmiechnął się.*

[Feya]

To jest Sara, a to jest Leon. Po ojcu * Westchnęła ciężko, wspominając swojego męża i syna, którzy zginęli kilka miesięcy temu*

[Ajala]

Ładne imiona. //Tak wogule to jak te lwiątka wyglądają?// *Uśmiechneła się do lwiątek*

[Expus]

*spojrzał na lwicę niebieskimi ślepiami.* Przykro mi. *zaczął bawić się z Leonem.* Teraz masz w co ładować miłość.

[Ajala]

*Patrzała jak Sara chwyta jej ogom* Silna jest. *Zaśmiała się*

[Feya]

* Polizała brązową lwiczkę, o różowym nosku i niebieskich oczach* Sara jest zupełnie taka, jak ja, kiedy byłam lwiątkiem. * Polizała również złocistego lewka, o czarnym nosku, miodowych oczach i czarnej grzywce*

[Ajala]

Muszę przyznać że nie widzialam nigdy tak ładnych lwiątek. ^_^

[Expus]

*Wstał i odszedł od towarzystwa.*

[Feya]

Dziękuję * Uśmiechnęła się do lwicy. Spojrzała na lwa* Co jest?

[Ajala]

Muszę iść. *Powiedziała nagle i pobiegła* Pa Feya. Cześć Expus! //zt//

[Expus]

Nic ,nic.Pa Ajala ! *spojrzał na widoki.*

[Tinn]

*Tinn z niechęcią pobiegł gdzieś daleko*
//zt//

[Expus]

*Pobiegł gdzieś.*


z.t

//Post jest zdecydowanie za krótki . Mvuto//

[Camille]

*wdrapała się na jeden ze szczytów. Przymknęła powieki, rozkoszując się powiewem wiatru, tarmoszącym jej ciemną, aksamitną grzywkę*

[Mateso]

*Przyszedł bezszelestnie i stanął tuż za nią.* Witaj Cam...*Wyszeptał.*

[Camille]

*rozkleiła jedną powiekę, nagle uskakując gwałtownie do tyłu, tym samym odpychając samca, po czym szybko odwróciła się do niego pyskiem, przyjmując pozycję do ataku, tak na wszelki wypadek. *
- Eee? *wydała z siebie jedynie, przekrzywiając łeb. Gość wydał jej się jakiś... znany. No i znał jej imię, kto to?*

[Mateso]

Jak zwykle bojowo nastawiona...*Wstał i odgarnął grzywę z przed pyska.* Nie poznajesz mnie prawda?

[Camille]

*cofnęła się o dwa kroki*
- Sorry, z białych lwów znam jedynie Holy`ego, ale ni cholery mi go nie przypominasz *warknęła, najeżywszy się od czubka nosa do końca ogona*

[Mateso]

Na pewno nikogo ci nie przypominam? *Usiadł przed lwicą. Wiatr rozwiał mu grzywę, było tu przyjemnie zimno i wietrznie, tak jak wtedy na szczycie góry.* Faktycznie...wtedy miałem czarną grzywę i brązowe futro, wyglądam zupełnie inaczej, co?

[Camille]

*cofnęła się, a wyraz jej pyska radykalnei się zmienił, nie była już najeżona, rozluźniła mięśnie*
- Mat? *zapytała niemalże szeptem.*

[Mateso]

Tak, Mat. *Uśmiechnął się.* Teraz pamiętasz Cam?

[Camille]

*skinęła łbem. Pamiętała*
- Tak. *rzekła krótko, cicho. Spojrzała mu w oczy*
- Kopę lat Cię nie widziałam, staruszku.

[Mateso]

Ja ciebie też nie, i żałuję, jesteś jeszcze piękniejsza niż wtedy...Co u ciebie?

[Camille]

*wywróciła oczyma.*
- To samo, co zazwyczaj, nuda. Lepiej mów, gdzie Tyś się podziewał, cudaku.

[Mateso]

*Zwiesił łeb.* Gdzie się podziewałem? No cóż, dość daleko stąd...ale postanowiłem że wrócę.

[Camille]

*uniosła prawą brew*
- Daleko stąd? *sama przypomniała sobie swoje dwie samotne wycieczki poza tereny Lwiej Braci*

[Mateso]

Ano daleko...*Sam nie wiedział co ma dalej mówić, język tak jakoś uwiązł mu w gardle.*...przeszedłem przez pustynię, tam dotarłem do takiej wielkiej góry...kiedy wspiąłem się na szczyt coś walnęło mnie w ten mój pusty łeb i kazało wracać...nie wiem dlaczego, ale posłuchałem.

[Camille]

- I to tam się tak zmieniłeś, jeśli chodzi o wygląd? *spytała, uważnym spojrzeniem lustrując całą postać samca, kawałek po kawałeczku*

[Mateso]

Wygląda na to że tak. *Przypatrywał się lwicy, rzeczywiście wydawała mu się jeszcze piękniejszą niż była przed jego odejściem. Teraz już wiedział dlaczego posłuchał i wrócił.*

[Camille]

*pokręciła łbem*
- Okej, okej. Wszystko ładnie i pięknie... *patrzy na niego spode łba, jakby cieżko jej było w ową opowieść uwierzyć. Grzywka zgodnie z prawami grawitacji opada jej na czoło, zasłaniając nieco ślepia, a co za tym idzie - ograniczając widoczność*