Re: Rzeka na granicy

[Mateso]

*Patrzył uważnie na lwicę.* Przypominasz mi kogoś...no, nieważne. Chodźmy może na Lwią Skałę, tam odpoczniesz...i jeśli zechcesz opowiesz mi co się stało.

[Enigma]

*pokręciła łbem*
- Odpocząć mogę tutaj *mruknęła, siadając naprzeciwko samca. Głębia jej lazurowego wejrzenia zatrzymała się na ślepiach samca*

[Mateso]

*Ich spojrzenia skrzyżowały się. Coś ukłuło go w bok.* Może lepiej już pójdę...nie chcę ci przeszkadzać w odpoczynku. *Odwrócił się i zaczął iść.*

[Enigma]

*spojrzała na niego co najmniej zdziwiona*
- Ale kiedy ja Cię wcale nie wyganiam, Mateso.

[Mateso]

*Spojrzał na nią przez ramię.* Skoro jesteś pewna że moja obecność nie sprawi kłopotu...*Usiadł nad brzegiem, kawałek od niej i wtopił spojrzenie w lustro wody.* Więc...co ci się stało?

[Enigma]

*wzruszyła barkami*
- Drobne spięcie z Wygnanką. *powiedziała spokojnie, beznamiętnie. Spojrzała badawczo na samca*
- A co z Tobą? Nie wyglądasz najlepiej?

[Mateso]

*Uśmiechnął się do swojego odbicia w lustrze.* To długa historia...

[Enigma]

*podeszła bliżej, usiadła tuż obok niego. Powiedziała spokojnie*
- Mam duuuuużo czasu.

[Mateso]

*Zamyślił się.* Kiedyś żył pewien lew, miał czarną grzywę, brunatną sierść i miodowe oczy. Był dowódcą gwardii przybocznej króla. Pewnego razu zrobił coś głupiego...i król postanowił mu w tym pomóc. Mianował go ambasadorem i wysłał do dżungli...lew nie znalazł tego czego szukał i postanowił wybrać się w długą podróż, mając nadzieję że pustynny wiatr wywieje jego problemy z głowy. Szedł długo przez pustynię, aż dotarł do wielkiej góry. Wspiął się na jej szczyt. Było tam mnóstwo zimnego, białego, puszystego pyłu. Lew...lew nie pamięta do końca co się z nim tam stało. Ale zmienił się. Również zewnętrznie. Po zejściu z góry udał się z powrotem do domu. *Westchnął.*

[Enigma]

- Ten lew, to Ty, prawda. *bardziej stwierdziła, aniżeli zapytała*
- Może słabo szukałeś? MOże to coś gdzieś już na Ciebie czeka?

[Mateso]

Może...zastanawiam się tylko czy nie jest za późno...i czy na pewno czeka. *Nadal przypatrywał się swojemu odbiciu.*

[Enigma]

- Nie chcesz się chyba poddać? Teraz, po tym wszystkim, przez co przeszedłeś... Powinieneś iść, znaleźć to coś i zawalczyć, jak prawdziwy facet. Wierzę, że Ci się uda *położyła mu delikatnie łapę na barku, w geście dodania otuchy*

[Mateso]

Nie, nie chcę się poddać. Wtedy na górze sobie to uświadomiłem...dlatego postanowiłem wrócić. *Uśmiechnął się do lwicy.* Dziękuję ci Brey. Bywaj. *Odszedł.*
//zt//

[Enigma]

- Nie ma za co *rzuciła za odchodzącym lwem*
- Życzę Ci powodzenia *dodała do siebie, po czym wstała i powoli wybyła*

//zt//

[Lazareth]

*Przyszedł tu i położył się na brzegu zastanawiając się nad masą spraw i od niechcenia zanurzając łapę w wodzie.*

[Camille]

- Lazaretcie, poswięć mi chwilę *usłyszał poważny ton, dobiegającego do niego zza jego pleców*

[Lazareth]

Mogę ci poświęcić tyle czasu ile zechcesz. *Zauważył odbicie lwicy w wodzie.* Domyślam się że chodzi o Mateso?

[Camille]

*skinęła łbem, nie odzywając się ni słowem. Po chwili podniosła opuszczony pyszczek*
- Co chcesz z nim uczynić?

// ja wiem , że jesteś moim wujem? o_O //

[Lazareth]

// uznajmy że sie domyśliłaś //
Najpierw powiedz co ty chcesz zrobić z nim. *Zaczął robić w wodzie koła łapą.*

[Camille]

*westchnęła*
- Pamiętasz, kim była Sachara, prawda. *odbiegła od tematu*

[Lazareth]

*Przymknął oczy.* Pamiętam. Nie musiałaś mi o niej przypominać. *Westchnął.* Dobrze, już wiem co chcesz zrobić z Matesem. Rozumiem że chcesz żebym go uwolnił, prawda siostrzenico?

[Camille]

*zagryzła wargę. A więc wiedział, wiedział, kim dla siebie są*
- Tak. Nie chcę, aby... abyś go skrzywdził... *spojrzała nań prosząco*

[Lazareth]

Och...nie patrz tak na mnie. *Wywrócił oczami.* Od początku nie miałem zamiaru go skrzywdzić. Posłuchaj, nie pozwolę go torturować, kiedy zacznie się rozprawa skażę go na wygnanie, wtedy zamieszka razem z tobą. Możemy też pójść na całość, zaufanym gepardom każę przytargać jakieś truchło, skażę Mata na śmierć, on w nocy ucieknie, a wszyscy będą myśleli że ten trup to on. Wybór należy do ciebie.

[Camille]

- Kłamstwo nie przejdzie, poza tym... Twój autorytet, nie chcę aż tak narażać Twego dobrego imienia, kiedy przykręt wyjdzie na jaw. *uśmiechnęła się smutno*
- Ty nie miałeś problemów z tego powodu... z powodu Saki... *wiedziała, że jej wujka temat zapewne boli, jednak... odczuwała piekielną niesprawiedliwość, która spadła na nia niczym grom z jasnego nieba i przybiła za mordę do podłogi, a ona... nie mogła niczego zrobić*

[Lazareth]

Tak wiem. *Zbliżył się do siostrzenicy.* Nie martw się, zostaw to po prostu mnie, twój Mateso wróci do ciebie niedługo cały i zdrowy. *Potargał jej grzywkę jakby była małym lwiątkiem.* A co do wojny, nią też się nie martw. Postaram się żeby do niej nie doszło. Kto wie? Może nasze stada wyjdą jeszcze z tego w jeszcze lepszych stosunkach niż były. No, co najmniej neutralnych.

[Camille]

*uśmiechnęła się, kiedy ją czochrał. Tak samo zawsze robił jej ojciec, Hump...*
- Dziękuję wujku, jeszcze raz dziękuję *skłoniła mu nisko łbem*
- Jakoś Ci to wynagrodzę, masz moje słowo, słowo Wyzwoleńca. Liczę, że aby dla Ciebie coś ono znaczy w odróżnieniu od pewnego osobnika... *ostatnie słowa mruknęła z wyraźną dezaprobatą*

[Lazareth]

*Zaśmiał się pod nosem nie otwierając pyska.* Mówiłem ci, nie zamartwiaj się tym teraz. *Posmutniał trochę, potrząsnął kilka razy głową jakby odganiając złe, aczkolwiek prawdziwe myśli.* Słowo wyzwoleńca faktycznie nie jest moim zdaniem pustą obietnicą. *Westchnął.* Najpóźniej za dwa, trzy dni Mateso wróci do ciebie.

[Camille]

*skłoniła mu nisko łbem, ponownie, niejako w podzięce*
- Dziękuję, mam nadzieję, że nie będzie to dla Ciebie problemem. *powiedziała cicho, unosząc oczka i wbijając ich ciepło w facjatę samca. Uśmiechnęła się delikatnie*

[Lazareth]

*Skinął i wstał.* To żaden problem, cieszę się że mogłem ci pomóc Cam. Że mogłem wam pomóc. *Zaczął powoli iść w kierunku lwiej ziemi.* Mateso niedługo będzie wolny. Do zobaczenia siostrzenico.
//zt//

[Camille]

*skinęła głową, po czym ruszyła w swoją stronę wypełniona nowymi nadziejami*
//zt//