Wodopój

[Lazareth]

Samotna szkoła przetrwania to jedna z najlepszych szkół walki. Znam się na tym odrobinę. *Zamyślił się przez chwilę.* Nu dobrze. Chcesz tu zostać czy idziemy dalej? *Spytał uprzejmie.*

[Enigma]

- momencik. *poprosiła, po czym zamknęła powieki i na czuja podeszła do wodopoju. Zabawne, a prawdziwe, nie chciała siebie oglądać. Kiedy poczuła chłód wody, pieszczący jej koniuszki palców, schyliła się i napiła. Gdy pochłonęła już kilka sporych łyków, odwróciła się, otworzyła oczy i podeszła do Laza*
- Możemy ruszać nadal. Mam nadzieję, że się nie narzucam?

[Lazareth]

Gdzie tam. Dziś nie miałem nic do roboty, nareszcie mogę trochę odpocząć. *Przeciągnął się.* Więc chodźmy. *Odszedł machając ogonem na boki.*
//zt//

[Enigma]

*pomknęła za samcem. Cóż, może faktycznie spacer dobrze mu zrobi? Każdy wszakże od obowiązków odpocząć musi, czyż nie? Szła nieco za nim pilnując jednak, aby nie stracić go z widoku. Chociaż w razie czego, dałaby zapewne radę go wytropić, no ale po cóż się męczyć? *

//zt//

[Ajala]

*Powoli szła by ochłodzić sie w ten upalny dzień. Wskoczyła do wody i zanurkowała*

[Mateso]

*Podszedł do wodopoju i położył się na ciepłym kamieniu. Mruknął z zadowolenia. Uwielbiał się wylegiwać w ciepłych miejscach. Za wodą mniej przepadał.* Jedno oko miał zamknięte, drugim obserwował nurkującą, nieznaną mu lwicę.*

[Ajala]

*Gdy zabrakło jej już powietrza wypłyneła na powierzchnie. Powoli płyneła w kierunku brzegu, po chwili zauważyła lwa. Najspokojniej w świecie wyszła na brzeg i się przywitała* Witaj, jestem Ajala.

[Mateso]

Ano witaj. Jestem Mateso. *Przytulił się do głazu.* Nie widziałem cię tu wcześniej, jesteś nowa w stadzie...? Czy to mnie tak długo nie było na Lwiej Ziemi?

[Ajala]

Od niedawna jestem lwoziemką, wcześniej byłam wygnanką.

[Mateso]

Mhm. Wygnanką. *Przeciągnął się, wstał i uśmiechnął do lwicy.* Od dawna tu mieszkasz? Straciłem rachubę czasu.

[Ajala]

Chyba nie..*Przerwała zdanie i zaczeła liczyć* Jestem lwoziemką od jakiś dwóch tygodni.

[Mateso]

Ach, to jednak nie było mnie tu tak długo jak myślałem...chyba. Laz nadal jest królem prawda?

[Ajala]

Tak on jest nadal królem...A o co chodzi? Byłeś na jakiejś wyprawie?

[Mateso]

Król wysłał mnie do dżungli i...ach...wolałbym o tym nie mówić...po prostu...wyszedłem z dżungli i długo szedłem przed siebie. Przez wielką pustynię. Doszedłem do wielkiej góry, na której szczycie leży takie białe, puchate zimne coś...a potem postanowiłem wrócić.

[Ajala]

Acha....Teraz mi się przypomniało że Tinn coś o tobie wspominał....

[Mateso]

Tinn? A, to małe lwiątko które było wygnańcem. Pamiętam go.

[Ajala]

On jest moim bratem, i nie jest już taki mały.*Zaśmiała się, a jej biała sierśc błyszczała w słońcu*

[Mateso]

Mhm...*Zamyślił się.* Orientujesz co się dzieje? Panuje wojna, pokój? Działo się coś niezwykłego?

[Ajala]

Teraz panuje pokój. A niezwykłych wydarzeń wogule nie było.

[Mateso]

Aha, rozumiem...czyli do dżungli szedłem na marne.

[Ajala]

A skąd znasz Tinna?

[Mateso]

*Wzruszył barkami.* Z widzenia. Przed tą wyprawą byłem ambasadorem i chroniłem króla.

[Ajala]

To twoja praca jest dosyć przyjemna.

[Nina]

*Przychodzi do tego miejsca o nazwie Wodopój.*

[Holy]

*czas uzupełnić płyny pomyślał sobie i tak też uczynił przybywając do wodopoju*

[Nina]

*Podeszła do wodopoju.Nagle zauważyła lwa.*
-Kim jesteś?

[Holy]

-Zwą mnie Holy *mruknął smętnie* możesz się tak do mnie zwracać *zaczoł siorbać wode*

[Nina]

-Piękne imię.*Rzekła,po czym zaczęła pić wodę.*

[Ajala]

*Po chwili odeszła znudzona* //zt//

[Holy]

W rzeczy samej, a ty kim jesteś?