Ziemie łowieckie władcy

[Lazareth]

Hm, bo ja wiem? Skoro nie polują, to albo włóczą się po całej Lwiej Ziemi, albo są na Lwiej Skale.

[Mvuto]

//A one tym czasem spotykają się z jakimś lwem //
To idźmy na Lwią Skałę... *Rusza w kierunku LS*
//zt//

[Lazareth]

//właśnie to samo pomyślałem, ale nie pisałem o tym // *Idzie obok Mvuto na Lwią Skałę.*
//zt//

[Feya]

* Przychodzi sobie z lwiątkami.*

[Ajala]

*Przyszła tu bo pomyślała że może zacznie uczyć się polować. Zauważyła swoją pierwszą ofiare strasznie grubego chomika. Zaczeła się skradać i rzuciła chomik jej uciekł.*

[Feya]

* Podchodzi do lwicy* Pójdziemy na sawannę?

[Ajala]

Dobra, tutejsza zwierzyna jest bardzo szybka...*Spojrzała ze złością na chomika, na którego polowała.Teraz się z niej śmiał ale ona mu odpłaci * //zt//

[Lazareth]

*Od pewnego czasu śledził pewną antylopę. Nie chciał atakować przedwcześnie. Nadal obserwował przyszłą ofiarę, chciał dostrzec jej słabe punkty, nie chciało mu się biegać. Powoli zaczął się skradać do niej zamaskowany przez trawy. Zatrzymał się przy niewielkim karłowatym drzewku. Antylopa była już blisko.*

[Enigma]

*a z drzewa zleciała wprost na władcę biała lwica*
- Piep**ona gałąź, nie miała się kiedy złamać? *mruknęła, nie zauważywszy nawet, że oto przygniotła swym zgrabnym i smukłym ciałem lwa*

[Lazareth]

Uch...*Leżąc na ziemi trafiony przez coś białego co zleciało z nieba, patrzył z goryczą na uciekającą antylopę. Po chwili uniósł głowę w górę, na tyle na ile mógł.* Em...nie żeby coś...ale mogłabyś zejść ze mnie? Nawet cie nie znam...

[Enigma]

- Ups, sorry! *zawołała, robiąc minę w stylu: ^^' , po czym posłusznie opuściła ciało króla*
- To nie było zamierzone. *wypaliła. Nie wiedziała jeszcze, z kim oto przyszło jej rozmawiać. Wiedziała, że jest na terenach LZ, zatem czuła się względnie bezpieczną. A jakby fikał, to pokaże mu, ze nie jest wcale tak bezbronna, na jaką może wyglądać*

[Lazareth]

Nie, nie, nic się nie stało, spokojnie. Po prostu nie codziennie z drzew spadają na mnie nieznajome lwice. *Wstał, odgarnął grzywę z pyska i otrzepał się nieco z kurzu.* No nic, jak cię zwą?

[Enigma]

- Breyta. W skrócie Brey. *przedstawiła się jak zwykle. Jeszcze chwila, a sama zacznie wierzyć, że rodzice tak właśnie ją nazwali. Uśmiechnęła się blado*

[Lazareth]

Breyta, witaj. Rozumiem że jesteś pierwszy raz na tych ziemiach? *Spojrzał na nią swoimi szarymi, zmęczonymi oczyma.* Ja nazywam się Lazareth. W skrócie Laz. *Ukłonił się.*

[Enigma]

*zamurowało ją*
- eeee... To chyba ja powinnam się kłaniać, Wasza Wysokość *jak powiedziała, tak też uczyniła. Pięknie, okłamała samego króla*
- Nic Panu nie zrobiłam? Ja nie chciałam... I tak, jestem tutaj od wczoraj, dopiero stawiam pierwsze kroki na Lwiej Ziemi.

[Lazareth]

*Zaśmiał się głucho.* Naprawdę nic się nie stało. Miałbym do ciebie pewną prośbę...nie mów do mnie "pan", mów mi po imieniu. A jeśli nie znasz jeszcze Lwiej Ziemi, to mogę cię oprowadzić.

[Enigma]

*nieco zażenowana, skinęła głową*
- Ale po imieniu... nie wypada mi, jestem wszakże jeno puchem marnym. *jęknęła*

[Lazareth]

A tam. *Machnął łapą.* Daj sobie z tym spokój. No chyba że naprawdę ci to odpowiada. *Spojrzał na nią unosząc jedną brew do góry.* To jak? Chcesz poznać resztę lwiej ziemi? A tak w ogóle, poznałaś tu już kogoś? I skąd się tu wzięłaś? Na to ostatnie jeśli nie chcesz, nie musisz odpowiadać.

[Enigma]

- Holy. Tak, Holy się przewinął. I Mvuto... *skrzywiła się. Zawsze coś chlapnie jęzorem*
- No i jeszcze taka jedna... Feya? A moją historię... może opowiem innym razem, na razie czuję, że nie jestem jeszcze gotowa z kimkolwiek się tym dzielić, wybacz, Lazare...zie?thie?thu?tzie? *spojrzała lazurowymi ślepiami w oczy króla, delikatnie się uśmiechając. Jednak zdała sobie sprawę, że to nietaktowne, szybko zatem spuściła wzrok*

[Lazareth]

*Odwzajemnił uśmiech.* Rozumiem. I mów mi Laz, moje pełne imię rzeczywiście sprawia nieco trudności. Rozumiem że musisz przywyknąć, dostroić się, zaufać, i takie tam. O ile zechcesz tu zostać. *Westchnął.*

[Enigma]

- Nie mam dokąd pójść... *powiedziała całkiem szczerze*
- Zatem najprawdopodobniej jesteście na mnie skazani przez jeszcze jakiś czas. *uśmiechnęła się nieśmiało*
- Zatem prowadź. *poprosiła, skłoniwszy czerepem nisko*

[Lazareth]

Nie przesadzaj, cieszę się że będziesz jedną z nas. Inni kiedy cię poznają na pewno też się ucieszą. *Podniósł łapą jej głowę ku górze.* No to chodźmy. *Ruszył przed siebie.*
//zt//

[Enigma]

*w milczeniu potakująco skinęła głową, a biała czuprynka opadła na jej ślepia, szybko więc odgarnęła ją łapką, po czym ruszyła za królem*

// zt //

[Karinda]

*Przychodzi i spogląda, co by tu upolować.*