Cmentarzysko Słoni

[Sirius]

Secundo: nie mów do mnie per "skarbie" dziadku. *Ziewnął.*

[Asmodeusz]

*wywrócił oczyma*
- Te prymitywne odzywki pozostaw dla rówieśników. *powiedział beznamiętnie, upadając na brzuch na podłoże, a wokół niego uniosły się jedynie tumany kurzu, który bezczelnie przykleił się do aksamitnego futra samca*
- Jeżeli młodzież jest przyszłością narodu, nasz kres jest bliski. *wymamrotał do samego siebie*

[Sirius]

*Uśmiechnął się do swoich myśli. "Właśnie, wasz koniec."* Może skończmy już tą jakże miłą wymianę słów, jak na razie nie szukam wrogów.

[Asmodeusz]

*zaśmiał się szyderczo*
- A może oni szukają Ciebie?

[Sirius]

Szukając mnie znajdą najwyżej śmierć. *Odparł twardo.*

[Asmodeusz]

*roześmiał się cynicznie, histerycznie*
- Dobre to było, maluchu, dobre! *rzucił, tarzając się po ziemi*

[Sirius]

*Uniósł jedną brew do góry.* Patrzcie go...niby taki stary piernik a tarza się jak małe lwiątko.

[Asmodeusz]

*leżąc na plecach spojrzał jedynie na Sarena*
- Młody, musisz się naprawdę wiele nauczyć, lepiej wracaj do tatuśka, bo nic tu po tobie.

[Sirius]

To sie nauczę. Do ojca nie wrócę. *Przeciągnął się.*

[Asmodeusz]

- Więc lepiej wykazuj choć minimalną chęć współpracy, bo tu, w odróżnieniu od miejsca, gdzie wszystko się pod nos dostaje, każdy dba o własny zad. Nie podskakuj, to tak na początek. *wywalił oczyma*
- Książę, psiakurdemać.

[Sirius]

*Wyszczerzył zęby w czymś co mogłoby przypominać uśmiech. Mogłoby.* Ta jest mości instruktorze.

[Asmodeusz]

*parsknął jedynie*
- Krótko tutaj zabawisz, dzieciaku. Krótko.

[Sirius]

Trudno. Wole tu niż na Lwiej Ziemi. *Skrzywił się.*

[Asmodeusz]

*zaśmiał się cynicznie*
- A od kiedy toś taki buntownik? Co Ci w LZ nie pasuje? *uśmiechnął się kpiąco*

[Sirius]

Taaam nic się nie dzieje. Wszystko ma sie podawane od razu pod nos, trzeba żyć z jedzeniem w jakiejś tam harmonii, nie ma nic do roboty. Odstaję od tamtejszych. *Machnął łapą.* Żyjąc tam zamieniłbym się w wyliniałego kocura.

[Asmodeusz]

-Na to już chyba zbyt późno? *mruknął cynicznie, podnosząc się do siadu, ślepia wlepiwszy wprost w oczy Sarena*
- nie jesteś jednym z nas. Nigdy nim się nie staniesz.

[Kora]

Tak się składa, że ten młodzik to najzwyklejszy Wygnaniec jak my oboje, mój drogi. *warknął czyiś głos tuż przy uchu Asmodeusza* Radzę Ci, nic nie rób młodemu.

[Sirius]

Trudno. *Przejrzał się w swoich pazurach.* Wolę zdechnąć tu niż żyć tam. *Powiedział najzupełniej poważnie. Potem zobaczył Korę.* Witaj...co masz na myśli? Nie urodziłem się tutaj, moi rodzice nie nie byli wygnańcami...

[Asmodeusz]

*wywalił ślepiami*
- Proszę, obrończyni młodego pokolenia się znalazła. *mruknął*

[Kora]

*Wyminęła go rzucając jedno pełne wyższości spojrzenie* Lepiej ty broń swojego kościstego tyłka, bo ktoś ci go może nieźle skopać. *burknęła*

[Asmodeusz]

- Oto się cna damo nie musisz martwić... No, chyba, że mogę liczyć na masaż, a chętnie sam sobie go skopię. *mruknął*

[Sirius]

*Wiedział że dopytywanie się nie jest tu mile widziane, więc postanowił spokojnie czekać na odpowiedź. Ciekawiły go te słowa "Tak się składa, że ten młodzik to najzwyklejszy Wygnaniec jak my oboje...". Usiadł z boku po czym przeszedł do pozycji bardziej leżącej.*

[Asmodeusz]

- Skoro wygnańcem jest każdy, komu się nie podoba życie Lwioziemca, upadliśmy już aż nader nisko. *rzucił jedynie do samego siebie, teatralnie przy tym się krzywiąc*

[Kora]

*usiadła na ziemi, wyprostowując się i patrząc nieufnie na Asmodeusza* Proszę bardzo, nikt cci nie zakazuje. *po czym na kolejne jego słowa* Młody żyje tuż dłużej niż mógłbyś przypuszczać, sporą część swojego dzieciństwa i jest tu całkowicie na miejscu. Z resztą zasłużył sobie na życie Wygnańca, to po prostu nie było rozpowszechniane. *burknęła*

[Asmodeusz]

- Więc może i Lazaretha do nas zaciągnijmy, coby rodziny nie rozdzielać. Córka, synek... ktoś jeszcze? *mruknął*

[Kora]

Lazareth nie jest tu za bardzo do szczęścia potrzebny. To że jest między młodym a nim genowe powiązanie nic nie znaczy, przecież jego syn wyparł swoje Lwioziemskie wspomnienia, prawda Saren? * nacisnęła mocno na ostatnie dwa słowa*

[Asmodeusz]

*pokręcił głową*
- Nie wierzę, że Wygnańcy są tak naiwni, droga koleżanko.

[Sirius]

Prawda! *Powiedział z nutą wściekłości. Asmodeusz działał mu na nerwy.*

[Asmodeusz]

*Saren za to pozostawał mu nadal paskudnie obojętnym. Asmo zawsze działał sam, w nosie mając innych. Widocznie to mu dane, nieprędko się zmieni*
- Każdy ma swoją prawdę. Taka jest moja prawda. I to, że wyznajecie inną nie znaczy, że nie mam racji.

[Kora]

*przekręciła lekko głowę badawczo przyglądając się Asmo. Taki podobny a zarazem tak inny od reszty Wygnańców. O podobnym sposobie myślenia ale nie był taki napastliwy jak się nastawiała.* Czasem nie ma tylko jednej prawdy, drogi.... *urwała bo nie znała imienia lwa*