Dolina pięciu słońc

[Ajala]

*Uśmiechneła się* Pójde powiedzieć to bratu. *Biegnie na sawanne* //zt//

[Lazareth]

Tak, tak, do zobaczenia. *Mruknął i wrócił wzrokiem na swoją kuzynkę*

[Kora]

*uniosła jedną brew* To było szybkie. No i widać, że granica między Wygnańcem a Lwioziemcem to tylko parę słów.

[Lazareth]

Jest nas niewielu. Nie możemy wybrzydzać w kwestii nowych członków stada. Tinn zdołał odbudować zaufanie, więc sądze że utrzyma swoją siostrę przy nas. *Zamilczał przez chwilę* Prawda, ogólnie nasze stada mają więcej podobieństw niż różnic.

[Kora]

*miała ochotę coś jeszcze powiedzieć w mało miym tonie, ale odpuściła sobie. Zaczęła się kierować w stronę rzadkich zarośli*

[Lazareth]

Odchodzisz kuzynko? *Odprowadzał ją spojrzeniem.*

[Kora]

Owszem. *odparła tylko lekko przekrzywiając doń głowę.* To spotkanie myślę było wystarczająco długie. Do zobaczenia kuzynie. *zniknęła między zaroślami*
<zt>

[Lazareth]

Bywaj kuzynko. *Machnął ogonem. Przez chwilę obserwował odchodzącą kuzynkę, następnie sam odszedł w kierunku Lwiej Ziemi.*
//zt//

[Expus]

*Przyszedł i zaczął rozglądać się.Kraina była gorąca.Jednak nie przeszkadzało mu to.Położył się na piasku i przekręcił na grzbiet ,ukazując brzuch ku słońcu.Patrzał w dziwne kształty chmur.Po chwili leniuchowania ruszył dalej.*


z.t

[Feya]

* Przychodzi i rozgląda się* Dziwne miejsce

[Lazareth]

*Przyszedł tu ponownie. Nie wiedział czemu ale coś ciągnęło go do tego miejsca. Położył się na na niewielkim głazie.*

[Aria]

* Szła rozglądając się po okolicy, nigdy wcześniej tu nie była, mimo tego, jej pysk wyrażał jak zwykle obojętność, która dla tych, którzy znali ją bardziej oznaczała nie więcej niż jedynie maskę, pod którą kryła się prawdziwa, acz zmienna osobowość lwicy. *

[Lazareth]

*Zauważył Arię. Pomachał jej ogonem.* Witaj siostrzyczko.

[Aria]

* Podeszła jeszcze kilka kroków i przystanęła naprzeciw lwa. * Witaj, Lazarethcie *Spojrzała na lwa kamiennym wzrokiem *

[Lazareth]

*Otworzył jedno oko szerzej.* Eee...czemu tak na mnie patrzysz...? Nic nie zrobiłem...chyba...

[Aria]

// Tylko jedno ? XD //
- Chyba ? Zastanów się, braciszku *Usiadła wciąż wpatrując się w lwa*

[Lazareth]

Eee...no...yyy...nie wiem... A co tam u twojego narzyczonego? *Postanowił zmienić temat.*

[Aria]

* Przewróciła oczami * - Przecież Ciebie to nie obchodzi * Powiedziała krzywiąc się na wspomnienie wieczoru na Lwiej Skale. *

[Lazareth]

On mnie nie obchodzi. *Parsknął.* Ale moja siostra jak najbardziej. Chcę wiedzieć czy czegoś nie schrzanił.

[Aria]

* Spojrzała na brata z nadzieją w oczach * - Myślałam, że Cię nie obchodzę, że nienawidzisz mnie.. Myślałam.. *Umilkła na chwilę patrząc na Laza *

[Lazareth]

Ooooj daj spokój siostrzyczko. *Uśmiechnął się.* Niby dlaczego miałbym cię nienawidzić?

[Aria]

- No.. Tak mi się wydawało.. *Spuściła łeb* - Z praktycznego punktu widzenia właśnie tak to wyglądało..

[Lazareth]

E tam. Jesteś moją siostrą Ar. *Przeciągnął się.* No to co tam na Pustkowiach, u ciebie?

[Aria]

- Właściwie.. To nic.. Jeszcze mam taki jeden mały problem.. *Położyła się w cieniu głazu, na którym leżał jej brat.*

[Lazareth]

Mów śmiało. *Spojrzał pytająco na siostrę.*

[Aria]

- No bo chodzi o to, że Mvuto kocha też inną.. Ale podobno kocha nas obydwie tak samo i.. no właśnie, nie wiem, co robić.. *Skrzywiła się*

[Lazareth]

*Zgrzytnął zębami.* Jeśli go kochasz, spróbuję z nim porozmawiać. Ale sądzę że on nie jest ciebie wart Ar. Stać cię na kogoś kto dochowa ci wierności i pokocha cię naprawdę.

[Asmodeusz]

*zjawił się tutaj także Asmodeusz. Zacmokał z dezaprobatą*
- Jak miło, szczęśliwa rodzinka razem . *rzucił, machnąwszy zamaszyście ogonem*

[Aria]

- Wiesz... Ja go naprawdę bardzo kocham.. Nie wiem, czy ta rozmowa w ogóle coś da, a nie chcę Ci tez zawracać łba moimi sprawami Laz.. * Położyła się w cieniu głazu, na którym leżał jej brat * Naprawdę tak myślisz..? No bo.. ja w końcu sama już nie wiem.. Chciałabym dowiedzieć się, czy on w ogóle mówi prawdę.. *Zamknęła oczy i natychmiast otworzyła je słysząc słowa Moda, odwróciła się w kierunku barwnego samca*

[Lazareth]

*Zignorował Asmodeusza. Jakoś nie przypominał sobie żeby od dłuższego czasu był szczęśliwy.* Tak cie dziwi widok dwojga spokrewnionych lwów? *Zwrócił się do siostry.* I tak ostatnio sam nie wiem co robić, więc mogę go nawrócić. *Wysunął i schował pazury.* Ale ja radzę ci nie zaprzątać sobie nim głowy.