Sawanna

[Shavire]

- Zwykli Lwioziemcy.
* Mruknęła, nie patrząc się na swoją rozmówczynię*.
- Trzeba zrobić z nimi wreszcie porządek.

[Mara]

-Tak trzeba będzie z nimi zrobić porządek,a to prawda,że będzie wojna?

[Shavire]

- Kiedyś pewnie będzie.
* Rzekła ponuro, wodząc wzrokiem gdzieś w okolicach białej lwicy. Nudziło się jej niemiłosiernie, a do tego dochodził straszliwy upał, panujący na sawannie, który męczył ją niesamowicie z powodu hebanowego koloru sierści. Przed opuszczeniem tego miejsca, powstrzymywał ją jedynie, rzucający przez akację, kojący cień. Rozluźniła nieco mięśnie i uniosła swój łeb nieznacznie do góry. Zaczerpnęła w nozdrza powietrza, by za moment ze świstem je wypuścić. Powietrze też było gorące*.
- Koszmarna pogoda.
* Mruknęła sama do siebie*.

[Mara]

-Myślę,że lwioziemcą w wojnie pomogą gepardy i inne lwy.

[Shavire]

* Parsknęła salwą śmiechu. Rozśmieszyło ją to bardzo, żeby nie powiedzieć przeogromnie*.
- Inne lwy? Ciekawa jestem, gdzie Ty je tu widzisz?
* Spojrzała na nią z rozbawieniem*.
- Co do gepardów... Są one o wiele słabsze od lwów i mają bardzo lichą posturę, nie będzie problemu z ich eliminacją.
*Oświadczyła z miną znawcy*.
- Poza tym, niezbyt się dogadują między sobą, dlatego też prowadzą żywot samotników. Długo razem nie wytrzymają i rozproszą się po pewnym czasie, a przynajmniej ich większość, dlatego też tyle czekam z wypowiedzeniem cukierkowym wojny. Reszta zwieje, kiedy tylko wejdziemy na ziemię wroga. To indywidualiści, dbający jedynie o własne dobro. Nie będą się narażać za nieudolnego i niesamodzielnego władcę.

[Tinn]

*Przypatrywał się rozmowie lwic z zaciekawieniem i niepokojem. Nie chciał by ktokolwiek ucierpiał. Myślał sobie że właśnie odbywa się bitwa a on jest nastolatkiem i jest prawie dorosły. Nagle myśli że właśnie Wygnańcy wygrywają. Nagle myśli że zatrzymuje walkę i mówi że lepiej byłoby gdyby stada się połączyły. Nie myślał co będzie dalej gdyż wolał nie wiedzieć. Patrzał gdzieś w dal i rozmyślał...*

[Lazareth]

*Przyszedł tu powoli, nie śpiesząc się, i położył na sporej kępie wyschniętej trawy. *

[Mara]

*Przyszła usiadła wzięła kamyk rzuciła go.*

[Lazareth]

*Leniwym ruchem głowy uniknął lecącego w jego stronę kamienia*

[Mara]

*Rzuciła kolejne kamienie.Spoglądała na niebo.*

[Lazareth]

*Złapał jeden z kamieni i zaczął mu się przyglądać, pozostałe albo w niego nie trafiały, albo nie czuł ich uderzeń*

[Mara]

*Wykuwała z dużego kamienia małe kamyki i rzucała.*
-Znajdę bardzo dużego kamienia i rzucę o tam.
//Co za tekst//

[Lazareth]

*Rzucił złapany kamyk za siebie i przeciągnął się*

[Mara]

*Znalazła dużego kamienia takiego większego niż Laz i rzuciła go w Laza.*
//xD//

[Aria]

*Szła powolnym krokiem w stronę lwów z wyrazem wewnętrznego spokoju na pysku*

[Ajala]

*przybiegła* Cześć jestem Ajala. *z zaciekawieniem patrzała jak Mara rzuca w Lazaretha kamieniem,przypomniało jej się że w nią ona też rzuciła* O... to ty rzuciłaś we mnie kamieniem......a tak wogóle to dalej nie znam twojego imienia.
*popatrzała z wyrzutem na Marę*

[Lazareth]

O żesz...*Pomyślał i skoczył na głaz toczący się w jego stronę, wskoczył na niego i zeskoczył za nim* // //

[Mara]

*Wkurzona podchodzi do Laza i go bije w głowę.*
//Jakie ty masz pomysły.//

[Lazareth]

//JA? To ty rzuciłaś we mnie "kamieniem większym ode mnie" //
Szty...*Odwrócił się do tego kogoś kto walnął go w głowę i zobaczył Marę* O...dobrywieczór.

[Mara]

-Dobry...Czy my się znamy?

[Lazareth]

*Patrzył uważnie na lwicę, coś nasuwało mu się na język, ale sie powstrzymał* Nie, raczej nie.

[Mara]

To dobrze Laz.Słyszałam,że Saren jest wygnańcem?

[Lazareth]

*Wzruszył barkami* Prawdopodobnie, a co?

[Mara]

-Nie martwisz się?Podobno to on miał być Królem Lwiej Ziemi.

[Lazareth]

Miał, ale cóż. *Usiadł zawinąwszy ogon wokół łap* Mam alternatywnego następcę nie martw się.

[Mara]

-Kogo?*Spytała,po czym spojrzała w niebo.*

[Lazareth]

Zgadnij *Mruknął patrząc w tym samym kierunku co ona* Jeśli się zgodzi, to Sela zostanie królową.

[Mara]

-Sela?*Zakręciło jej się w głowie i padła na ziemie.*

[Lazareth]

*Zaczął ją szturchać łapą* Wstawaj, co w tym takiego niezwykłego?

[Sela]

*Przyszła jak niby nic podeszła do lwów i spogląda na nich.*