Pole bitwy

[Shavire]

* Bez żadnych zbędnych słów ruszyła za nim z wzrokiem utkwionym tępo przed siebie. W sercu czuła sprzeczne emocje, rozdzierające jej wnętrze na dwie części*.

[Lazareth]

Rozumiem że pomogliście mi ze względu na to że jesteśmy rodziną? *Krtań bolała go jak diabli, ale mimo to nie mógł teraz siedzieć cicho, choć chciał* Gdybym wiedział wcześniej...przykro mi że poraniłem Korę...i ciebie...ale nie mogę cofnąć czasu. Przynajmniej mam za swoje. *Splunął krwią i zachwiał się*

[Shavire]

- Można tak powiedzieć.
* Mruknęła cicho, idąc powoli po jego lewej stronie. Wzrok lwicy utkwiony był teraz w jej łapy*.
- Nie takie rany otrzymywałam w walce.
* Prychnęła, poruszywszy naraz energicznie kitą ogona*.
- Sama wyzwałam cię na pojedynek i...zresztą, otrzymujesz moje rozgrzeszenie i nie zawracaj już tym sobie tak głowy. Co do Kory, to pewnie też ci już wybaczyła. Miała dziką satysfakcję, widząc, jak Mvuto spuszcza Ci lanie, więc sądzę, iż to zaspokoiło jej wewnętrzną chęć zemsty na tobie, o ile jej całkowicie nie wyeliminowało.

[Lazareth]

Cieszę się *Uśmiechnął się półgębkiem* I cieszę się że jesteśmy rodziną. *Udało mu sie odzyskać równowagę*

[Shavire]

- Kto by pomyślał, że to tak się dziwnie potoczy.
* Mruknęła, zdobywszy się na nikły uśmiech*.
- Już się przyzwyczaiłeś do myśli, że twoi zagorzali wrogowie okazali się twoją rodziną?
* Uśmiech na jej pysku poszerzył się nieco*.
- Ja również się z tego cieszę.
* Ku swemu wewnętrznemu zdziwieniu, rzekła prawdę. Niesamowite*.

[Lazareth]

Tak, przyzwyczaiłem...prawdę mówiąc o wiele bardziej wolę was jako rodzinę niż wrogów. Zaczynam was nawet lubić. *Zaśmiał się, po chwili śmiech zamienił się w krwawy kaszel*

[Ajala]

*postanowiła pozwiedzać to miejsce* O inne lwy! Cześć jestem Ajala. Pochodze z pustkowi. Kim jesteście? Skąd jesteście? Jak macie na imię? Lubicie zabawe w berka? Bo ja tak! Gracie w berka? *po tych słowach wypowiedzanych bez brania oddechu , zaczeła bacznie przyglądać się lwom*

[Mara]

*Przyszła i podeszła do Ajali.*
-Mała nie przeszkadzaj im.Oni mogą cię zabić.Tak jak ja.*Rzekła oschle.*
-Nie lubią berka.Nie powiedzą ci jak mają na imię.

[Ajala]

*Popatrzała się na Marę.* Szkoda. *Jeszcze raz popatrzała się na Marę* Gonisz! *krzykneła do Mary, dotkła ją łapką i zaczeła uciekać* //Do Ajali mozna mówić, ale i tak zrobi po swojemu //

[Mara]

*Nie goniła jej,tylko usiadła sobie.*
-Co za dziecko.*Westchnęła.*

[Ajala]

*Zatrzymała się i popatarzała się na Marę* Drętwa jesteś. *popatrzała sie na wielkiego lwa, czyli Lazaretha i spytała się* A ty jak masz na imię?

[Mara]

-To jest Lazareth.Król Lwiej Ziemi.*Powiedziała za Laza.*

[Ajala]

*Popatrzała z podziwem na Lazaretha * Łał...... A ty która ze mną gadasz jak mas na imię?

[Mara]

-Nie powiem ci młoda.*Rzekła oschle.*

[Ajala]

Ty jesteś nudna i to miejsce jest nudne.....*poszła pozwiedzać okolice*
*zt*

[Mara]

-Co za bachor.Wg nie wychowany.*Złapała kamień i rzuciła go w Ajalę.*

[Ajala]

*unikneła kamienia i pędem pobiegła gdzieś, krzycząc na odchodnym* I tak kiedys sie z tobą pobawię !!
*zt*

[Mara]

-Chyba śnisz młoda.Jestem już za duża na zabawy.Pobaw się z kimś twojego rozmiaru.

[Shavire]

- Cóż to za hojność z twojej strony.
*zaśmiała się cicho*.
- Chodźmy stąd. Nie lubię żałosnych przedstawień.
* Skwitowała, spoglądając ozięble to na Nelę, to na małą lwiczkę*.

[Feya]

* Przyszła tutaj z żałosnym uśmiechem* Jak lwoziemcy są tacy słabi to raczej nie mamy szans na zwycięztwo. Nawet lwa pokonałabym unikając obrażeń. * Usiadła czekając na potencjalnego wroga, którego mogłaby zaatakować*

[Ajala]

*Powoli szła, chciała z kimś powalczyć*

[Feya]

* Zerknęła na młodą nastolatkę i przybrała kpiącą minę*

[Ajala]

*Zauważyła że lwica z niej kpi, nie powstrzymała sie i zatakowała. Poturlały się razem*

[Feya]

* Wstała bez większego wisiłku i syknęła. Warcząc, zaczęła powoli okrążać lwicę. Kły groźnie lśniły w blasku słońca, a spojrzenie piorunowało wściekłością. Pazury wysunęły się i lwica zaczęła przygotowywać się do skoku. Nagle niesamowicie szybko, skoczyła wściekle rycząc*

[Ajala]

*Zrobiła unik, i zawarczała. Po chwili razem z Feyiom szamotała się na ziemi*

[Feya]

* Rzuciła się wlicy do karku i nagle poczuła krew*

[Ajala]

*Czuła coś mokrego na karku, wiedziała że to krew. Nagle adrenalina uderzyła! Obudziła się w niej wola przetrwania* Nie! Nie dam się! *Zaryczała. Walneła łapą Feyie. Dzięki czemu uwolniła się z jej uścisku. W jej oczach, które zazwyczaj można było zobaczyć miłośc dla świata i radośc. Teraz widać w nich było tylko żywy ognień. Zatakowała lwicę i zraniła jej łapę. Wiedziała żę przeciwniczka nie będzie chciała dalej walczyć więc powiedziała* Ze mną się nie zadziera.*I z kpiącym uśmiechem odeszła z pola walki* //zt//

[Feya]

* Patrzyła na lwicę* Cóż za rozkapryszone lwiątko...

[Camille]

*niespiesznie zjawia się na polu bitwy. Rozgląda się dookoła, wspominając. Co robić?*

[Holy]

*nie wiem co ja tu robie no ale jak już mam być to się przytoczyłem*