Re: Rzeka na granicy

[Asmodeusz]

*wywrócił teatralnie oczyma*
- Och, wybacz Pani Nietykalna. I bądź tu dla baby miłym.

[Mara]

-No nie obrażaj się.*Podeszła i klepnęła go po ramieniu.*

[Asmodeusz]

*mruknął coś pod nosem*
- Dotyk kobiecej łapy, jakże dawno nie miałem przyjemności tego doznać. *rzucił z przekąsem*

[Mara]

-Tak jasne.Już nie przesadzaj.*Spojrzała na niego.*
//Co ty chcesz mnie poderwać czy co??xD//

[Asmodeusz]

// poderwać? Raczej nie przyszło mi to do głowy xD Asmo ma trochę taki... mój charakter... xD //


*wzruszył barkami*
- Samotnikiem jestem, raczej nie utrzymuję kontaktów z nikim. Zwłaszcza z kobietami.

[Mara]

//Aha xD //
-To czemu cały czas ze mną rozmawiasz?*Spogląda na dwukolorowego lwa.*

[Asmodeusz]

- Bo chciałaś mnie stratować. Muszę się upewnić, że nie chcesz mnie zabić. *rzucił oschle, choć z pewną dozą złośliwości*

[Mara]

-A czemuż miałabym takiemu lwu odebrać życie?*Powiedziała oschle.*

[Asmodeusz]

- Boś Wygnaniec. A to raczej nie sugeruje, że jesteś miła i nieszkodliwa. *uśmiechnął się cynicznie*

[Mara]

-Ta wiem.Tak ale czemu mam swoich zabijać co??

[Asmodeusz]

*wzruszył barkami*
- Kobiety są bardzo nieprzewidywalnymi. I nie mów, że tak nie jest.

[Mara]

-Muszę się z tobą zgodzić.*Patrzyła sobie na rzekę płynącą.*

[Asmodeusz]

- I własnie w tym tkwi sekret waszej wyjątkowości. *przyznał niechętnie*

[Mara]

-Tak,a u was nie ma wyjątkowości.*Oschle rzekła.*

[Asmodeusz]

*zaśmiał się szyderczo*
- Kochana, byś się zdziwiła. Ale by poznać naszą wyjątkowość: trzeba zasłużyć. Skoro nie doznałaś tego zaszczytu, nie moim jest to problemem.

[Mara]

-Masz racje Asmo.*Usiadła sobie daleko od niego.*

[Asmodeusz]

*spojrzał na nią chłodno*
- Już masz mnie dość, cna niewiasto?

[Mara]

-Nie,a czemuż się tak pytasz?*Powiedziała zacnie swym pięknym głosem.*

[Asmodeusz]

- Boś ode mnie uciekła, jakbym co najmniej śmierdział padliną.

[Mara]

-Ech...Nie można sobie kawałeczek dalej usiąść?

[Asmodeusz]

*wzruszył barkami*
- Jesli taka Twa wola.

[Mara]

-Oczywiście zacny panie Asmodeuszu!*Cóż co za kultura.*

[Asmodeusz]

*skłonił się nonszalancko*
- Och, dziękuję Ci białogłowa za Twą wyrozumiałość względem mego, jakże marnego, jestestwa.

[Mara]

-Ależ nie ma za co Panie.

[Asmodeusz]

*położył się leniwie, łepetynę na łapach pokładając*
- A zatem, Nelo, urodzona jako Wygnanka czy przybyła skądinąd?

[Mara]

-Urodzona jako wygnanka.*Rzekła oschle.*

[Asmodeusz]

- Proszę, proszę. *rzucił z podziwem, gwizdnął, niejako dodatkowo postawę tą umocnić*
- Więc kimże są Twoi rodzice? MOże dane będze mi ich poznać?

[Mara]

-Moi rodzice nie żyją.*Skłamała na szybkiego.*

[Asmodeusz]

*nie przejął się tym faktem. Sam nie znał swoich rodziców. Od zawsze skazany na samego siebie*
- Widzę, żeś sierota jak i ja. Zabawne. *mruknął*

[Mara]

-Tak zabawne.*Mruknęła.*

Minimum cztery słowa //Shav//