Martwe Jezioro

[Sirius]

*Skrzywił się po czym podkradł się do lwa, tak jak kiedyś uczył się polować na myszy. I ugryzł go w ucho*

[Ombre]

* Czując nagły ból w czułym miejscu, poderwał się z głośnym wrzaskiem, odtrącając przy tym młodego od siebie*.
- Czyś Ty zwariował?!
* Zawarczał, rozmasowując łapą bolące miejsce. Co za podły, mały drań. Przeklinał go w myślach. Kiedy ból trochę zelżał, spojrzał oskarżycielsko i nieprzyjaźnie na Sarena*.

[Sirius]

*Zachichotał w odpowiedzi i rozpoczął polowanie na ogon lwa.* A tak w ogóle to gdzie mieszkasz? Nie widziałem cię na Lwiej Ziemi.

[Ombre]

* Gniewnie warcząc, złapał go łapą i przycisnął do ziemi*.
- Słuchaj no Ty mały...
* Nie dokończył swojej pierwotnej wypowiedzi*
- Pochodzisz z Lwiej Ziemi? Więc to wyjaśnia sam swoisty fakt, czemu jesteś tak denerwujący.
* Uśmiechnął się ponuro, po czym puścił malca*.

[Sirius]

Czemu jesteś taki niemiły ponuraku? *Wskoczył lwu na głowę*

[Ombre]

- Bo takim mnie matka natura stworzyła.
* Bąknął w odpowiedzi, strącając łapą małego, wkurzającego gada ze swojego łba. Wtem w umyśle zalśnił mu genialny pomysł pozbycia się natręta*.
- Słyszałeś kiedyś o Wygnańcach, mieszkających za granicą i jedzących małe, uparte lwiątka, które nie chcą słuchać starszych?
* Spojrzał na niego z wąskim uśmiechem na pysku*.

[Helbi]

*Wolnym krokiem zbliżył się do jeziora. Na Białego lwa i szare skaczące coś, będące zapewne lwiątkiem nie zwracał na początku uwagi. Ot jakieś łachudry z lwiej ziemi, w końcu to granica... Gdy biały lew wrzasnął, przyjrzał się raz jeszcze.
Hmmm to nie Holy ani żadne z małych bękartów które bym znał...
Postanowił więc przyjrzeć się im bliżej i podszedł powoli tak by znaleźć się w polu ich widzenia*

[Sirius]

Nie, nie słyszałem *Odparł łapiąc go pazurami za ogon*

[Ombre]

- To teraz usłyszałeś. Tak więc, wyobraź sobie, że ja jestem jednych z takich Wygnańców.
* Kontynuował wypowiedź, a złośliwy uśmiech wstąpił mu na pysku. Pacnął go ogonem. Z wymownie utkwionym w malca wzrokiem, obserwował jego reakcję*.
* Naraz zastrzygł uchem. Usłyszał czyjeś kroki. Czyżby kolejny lwioziemczy pomiot? Pomyślał ponuro. Z iście cierpiętniczą miną, odwrócił łeb się, gotów powitać zbliżającą się postać jakąś złośliwą odzywką. Ale to nie był Lwioziemiec. Z początku młody lew nie poznał czarnego, rosłego samca, ale po krótkiej chwili jakieś wspomnienie z dawnych dni zaświtało w jego umyśle. To był jego mentor ze szczeniackich czasów. Teraz go poznawał. Nie odezwał się jednak ani słowem*.

[Helbi]

*Gdy biały lew się odwrócił coś mu się przypomniało... Obrzucił go najpierw przenikliwym spojrzeniem, a następnie na jego pysku wymalowało się szczere zdumienie. Znał tego lwa... tak mu się przynajmniej wydawało. Ta wyniosła postawa i skraplający się nad nim sarkazm...*
- Emmm... Ombre? Czy to już minęło tyle czasu?

[Sirius]

*Poczuł się nieswojo. Zniechęcony brakiem zainteresowania podszedł do gałęzi zanurzonej w połowie w jeziorze. Położył się na niej i maczał łapę w wodzie*

[Ombre]

* Na pysku młodzieńca zaigrał wesoły, choć nieco zadziorny uśmiech*.
- Minęło wiele czasu, drogi mistrzu, ale nie przejmuj się, nadal wyglądasz młodo.
* Wykonał parę kroków w jego stronę, machnąwszy zamaszyście ogonem. Kątem oka zauważył, iż Saren odszedł od nich. W środku poczuł ulgę, że zdołał uwolnić się od małego natręta*.

[Helbi]

- Jeżeli w ogóle można wyglądać młodo z siwą grzywą.
*Zaśmiał się ponuro, przeniósł wzrok na chwilę na popielate lwiątko*
- Emmm, wybacz natręctwo, ale czy to twoje?
*Choć z drugiej strony przecież on jest jeszcze za młody... a może minęło więcej czasu niż mogłoby się wydawać?*
- Czy może braciszek o którym nie wiedziałem?

[Ombre]

* Spojrzał na niego ze śmiertelną powagą. Czarny kosmyk grzywy zasłonił mu jedno oko, delikatnie je łaskocząc*.
- Chyba sobie kpisz. I to w obu kwestiach.
* Rzekł, spoglądnąwszy ponownie na młodego*.
- On, jeśli już, to jest bardziej spokrewniony z Raise, aniżeli ze mną. Pasują do siebie idealnie. Małe wpieniacze...
* Oznajmił z naburmuszoną miną, mając przed oczyma sylwetkę swojej młodszej siostry*.
- Wiadomo mi, iż to coś pochodzi z Lwiej Ziemi, co mnie zbytnio nie dziwi, ale czyim jest synem? Pojęcia nie mam.
* Odgarnął z czoła uparty kosmyk, po czym obrócił się w stronę Sarena*.
- Te, smarku, pozwól no na chwilę.

[Sirius]

*Parsknął w odpowiedzi* Troche szacunku obwiesiu

[Ombre]

* Kłapnął zębami, znacząco patrząc na lwiątko*.
- A kimże ty jesteś, żebym ja miał korzyć się przed tobą ze swoim szacunkiem?
* Rzucił prześmiewczo* .

[Helbi]

*Spojrzał raz jeszcze na lwiątko*
- Infantylność i ignorancja właściwe dla lwioziemców. Nie poznałem dostatecznie twojej siostry, by u niej stwierdzić podobne upodobania do bycia irytującym...

[Sirius]

Jestem księciem Lwiej Ziemi *Spojrzał na lwa z wyższością* I wynoszę się stąd. *Machnął ogonem i zaczął iść na Lwią Ziemię*
//jeszcze nie z/w//

[Ombre]

- Wystarczy, że ja ją już dobrze poznałem, ale nie martw się. Na Ciebie też prędzej czy później przyjdzie pora.
* Mruknął, uśmiechnąwszy się doń niewinnie*.
- Pomiot Lazaretha?
* Zachichotał złowieszczo*.
- Akurat miałem dziś chęć na danie po królewsku...
* Wysunął pazury i zaczął powoli zbliżać się w stronę Sarena*.

[Helbi]

*Uśmiechnął się ponura na słowa lwa*
- Ombre, nie uważasz, że to danie jest za małe jak dla Ciebie?
*Ruszył za lwem ponuro przyglądając się lwiątku*
- No chyba że mówimy o przystawkach...

[Sirius]

*Stanął i kiedy Ombre był blisko chlasnął go pazurkami po twarzy. Potem zaczął biec szybciej w kierunku domu*

[Ombre]

* Skoczył ku niemu i porwał go do góry za ogon. Trzymał mocno*.

[Lazareth]

*Walnął Ombre-a na odlew nie wysuwając pazurów* Kiedy mówiłem że wolno ci wyjść się pobawić, nie chodziło mi o to żebyś pobiegł sam na Granicę! *Zabrał syna, położył go obok siebie i warknął na wygnańców* Precz od niego. Jeśli u was panuje taki głód to żryjcie sobie korę z drzew.

[Ombre]

* Spojrzał nienawistnym wzrokiem w kierunku lwa. Nikt nie ma prawa go bić,a już na pewno nie takie byle co. Zbliżył się niebezpiecznie do Lazaretha*.
- Po co? Jeśli po ziemi chodzą takie łachudry... Zrobimy przysługę światu, pozbywając się Was.
* Podniósł łapę i znienacka uderzył nią w pysk króla. Odskoczył, robiąc ewentualny unik*.

[Lazareth]

*Schylił głowę unikając ciosu. Ziewnął* Za mały jesteś chłopcze. Podrośnij trochę to może mnie trafisz. *Podniósł syna i poszedł z nim na Lwią Ziemię*
//zt//

[Ombre]

- Przykro mi, że jesteś takim tępym ignorantem, ale nie martw się, odbije się to na Tobie prędzej czy później.
* Rzucił oschle, zanim tamten zdążył odejść*.
- Żałosne stworzenie. Za nic nie chciałbym być z nim spokrewniony.
* Powiedział do Helbiego*.

[Helbi]

*Stanął trochę z tyłu*
- A więc to królewski bękart... W takim razie wypad wraz z ojczulkiem. Może ty Ombre jesteś od niego młodszy ale za to król dla mnie to g*******two.
*Ostatnie słowa wypowiedział głośniej w stronę odchodzącego Laza*
- Mvuto dostał w baniak to i on zbierze bęcki, a ta jego armia najemna z przeceny mu nie pomoże.
*Uśmiechnął się złośliwie do Ombre*

[Ombre]

* Uśmiechnął się ponuro*.
- No tak, głupota ojca przeszła na dzieciaka, ale czemu się tu dziwić? Powiedzenie: 'jaki ojciec, taki syn' sprawdza się w tym wypadku.
* Westchnął, machnąwszy lekko końcówką ogona*.
- Hmm...Obiło mi się o uszy, że ten słabeusz zamiast sam ze swoim stadem się bronić, korzysta z pomocy innych zwierząt. Żałosny tchórz.
* Stwierdził, spoglądając z nikłym uśmiechem na postać Helbiego*.

[Helbi]

- Cóż, skoro dba tylko o to by mieć wrogów...
*Westchnął*
- Ale dość o szmatławcach, powiedz co u Ciebie i siostry? Nie macie żadnych problemów z ziomkami tutaj czy przybłędami z "reichu"?

[Ombre]

- Moja siostra gdzieś się tu pałęta, na ten dzień jeszcze jej nie spotkałem.
* I dobrze.Dodał w myślach*.
- Ja jak widzisz, trzymam się dobrze. Problemów żadnych nie miałem, do czasu, aż nie pojawił się tutaj ten bękart.
* Skrzywił się lekko na samą myśl o nim*.
- Paru 'macho' też wprawdzie podskakiwało na naszych ziemiach, starając się mi uprzykrzyć życie, ale pokazałem im skutecznym, sprawdzonym sposobem, gdzie grzeje się ich miejsce w szeregu.
* Rzekł bezceremonialnie*.