Wąwóz

[Hale]

- Nie chce mi się. Idźcie sami. Macie moje pozwolenie. *ruszyła w stronę Lwiej Skały*

//zt//

[Mvuto]

I po co ta awantura? *Wzniósł oczy do nieba* Mniejsza. Chodźmy tam. *Rusza na Ziemie Łowieckie Iba*
//zt//

[Samanta]

*uśmiechnęła się* ja już idę. * pobiegła stąd*
//ZT!//

[Tinn]

*Przychodzi do wąwozu i staje. Rozgląda się w miejscu gdzie zginął kiedyś Mufasa. Schodzi na dół i siada na kamieniu gdzie Simba kiedyś siedział*

[Lazareth]

*Szedł środkiem wąwozu, zauważył Tinna i przystanął* Witaj

[Tinn]

*Spojrzał na Laza*
Witaj Panie. Co tam słychać?

[Lazareth]

No cóż...przyszłość zbyt kolorowo nie wygląda.*Wskoczył na drzewo rosnące nad głazem na którym siedział Tinn* Nie musisz mi mówić tak oficjalnie.

[Tinn]

Tak ale wież... chcę być inny niż w tedy gdy cię zrzuciłem. Wybaczysz mi?

[Lazareth]

*Westchnął* Każdy popełnia błędy Tinn...wybaczam, ale radzę ci, nie zdradzaj nas więcej...*Przymknął oczy pod wpływem słońca*

[Tinn]

Obiecuję że nie będę. To przejdziemy się trochę po Wąwozie?
*Zeskoczył z kamienia*

[Lazareth]

*Zeskoczył z drzewa wzbudzając tuman kurzu z ziemi* Czemu nie *Przeciągnął się*

[Tinn]

Ok to chodźmy! *Zaczął iść powoli prosto przed siebie* Podobno ostatnio twoja córka odeszła nie?

[Lazareth]

*Skrzywił się* Odeszła, tak jak moja królowa...reszta rodziny jest w innych stadach i rzadko ją widuję.

[Tinn]

*Spojrzał na Laza ze smutkiem* No cóż tak bywa w naszych czasach. Ale najdziwniejsze jest to że... *Poczuł nagle że ziemia się trzęsie i kamienie podskakują* Czujesz to co ja?

[Lazareth]

Antylopy...*Wiedział co teraz będzie i co właśnie biegnie niecałe dwa metry za jego plecami. Chwycił zębami Tinna za futro na karku i wrzucił go na półkę skalną na tyle wysoko żeby antylopy go nie stratowały po czym sam wskoczył obok niego. W samą porę bo pędzące zwierzęta właśnie tratowały miejsce w którym stał przed sekundą*

[Tinn]

Och dzięki Laz, gdyby nie ty bym zginął...A! *Nagle kawałek skalnej półki się złamał i Tinn spadł do Antylop, ale jeszcze żył. Patrzył na to wszystko i całe życie przeleciało mu przed oczami. Zaczął biec przed siebie i wdrapał się na drzewo na którym był kiedyś Simba gdy stado biegło w tedy* Pomocy! *Zaczął wołać o pomoc*

[Lazareth]

*Sam w porę zahaczył pazurami o skały więc nie spadł, udało mu się wdrapać wyżej. Zwrócił się przodem do wąwozu, i skoczył. Doskoczył do drzewa na którym siedział Tinn, za pomocą zębów wrzucił go na swój grzbiet i skoczył ponownie na drugą ścianę wąwozu wbijając pazury w skałę* Wdrapuj się...na górę...*Wydyszał ledwo trzymając się kamieni*

[Tinn]

A co jeśli zginiesz? W tedy będzie to samo co z Simbą, Mufasą i Skazą. *Zaczną myśleć że wszyscy pomyślą że to on go zabił*

[Lazareth]

Nie marudź tylko wdrapuj się na górę! To rozkaz! Bo inaczej zginiemy obaj...*Lewa łapa obsunęła mu się, zdołał jednak znów ją zaczepić*

[Tinn]

*Skoczył do małego wejścia pomiędzy skałami* Pójść szybko po pomoc?

[Lazareth]

*Odciążony kiedy Tinn z niego zszedł zaczął wchodzić coraz wyżej, aż w końcu udało mu się dostać na górę. Padł na ziemię zmęczony*

[Tinn]

*Zaczął biec na górę. Szukał miejsca w którym był Laz i... zobaczył go. Myślał że nie żyje. Zaczął do niego mówić.

*Lazareth ty żyjesz? Panie odezwij się.

[Lazareth]

*Nie otwierając oczu zaczął mówić, przerywał mu kaszel* Mó..mówiłem żebyś nie mówił mi tak oficjalnie...

[Tinn]

Dobrze już nie będę. *Usiadł i zaczął mówić* To moja wina. Gdybym tu nie przyszedł tobie nic by się nie stało. Mogłem cię zabić jak kiedyś...

[Lazareth]

To nie twoja wina że antylopy...przynajmniej tak myślę...*Dźwignął się z ziemi*

[Tinn]

Ech to miejsce jest nie bezpieczne. A antylopy powinny mieć teraz przechlapane że nawet na dziecko nie uważają... czy na króla.

[Lazareth]

*Prychnął śmiechem* Antylopy to antylopy...trawa zamiast mózgu...Chodź, pomóż mi dojść na Lwią Skałę.

[Tinn]

*Wstał i zaczął iść*
Ok chodźmy. A kto po tobie zasiądzie na tronie?

[Lazareth]

*Spojrzał na Tinna pytającym wzrokiem* A czemu pytasz?

[Tinn]

A tak z ciekawości. Chciałbym wiedzieć czy ktoś mądry zasiądzie na tronie