Pole bitwy

[Shavire]

* Ona również wieki temu zdążyła się oddalić wraz z czarnogrzywym lwem. Na szczęście Matesa*.

//zt//

[Hale]

*Przylazła tu Hale, lubiąca zapach i smak krwi. Przysiadła na środku wielkiego pola bitwy, wyczekując czegoś lub kogoś ciekawego.*

[Lazareth]

*Południe, tak jak mówiła Shavire, przyszedł i rozejrzał się*

[Shavire]

* Przyszła też i ona, tak jak obiecała tej łachudrze, Lazarethowi. Z daleka ujrzała Hale*.
- Salve.
* Rzuciła, podchodząc bliżej*.

[Holy]

*Przybył i rozłożył się nieopodal Laza*

[Hale]

*Skinęła łbem na powitanie czarnej lwicy, po czym wrednie wyszczerzyła się do nowego króla Lwiej Ziemi*

[Shavire]

- Jednak przybyłeś. A już sądziłam, że stchórzysz.
* Rzekła kąśliwie, spoglądając z wyższością na lwa*.

[Lazareth]

*Uśmiechnął się spokojnie i bezemocjonalnie do lwicy* Nadal chcesz walczyć, czy sie rozmyśliłaś wygnanko?

[Hale]

*ziewnęła przeciągle, patrząc na Lazaretha [jak to się, kurna, odmienia?].*

[Shavire]

- Chyba moja obecność mówi za siebie, czy jesteś aż tak tępy, by tego nie zauważyć?
* Uniosła jedną brew, spoglądając na niego ze stoickim spokojem*.

[Lazareth]

*Ziewnął* Łech...żałośni jesteście, ograniczacie sie do prostackich odzywek

[Hale]

*nie odezwała się w dalszym ciągu, lustrując oba lwy wzrokiem, lecz z jej pyska nie znikał złośłiwy uśmieszek.*

[Shavire]

- Zadziwiasz mnie, Lazarethcie. Myślałam, że stać Cię na coś lepszego, a tymczasem Twój intelekt marnuje się coraz bardziej z każdą Twą odzywką i paruje, jak woda w porze suchej.
* Odparła z grobową miną, spoglądając na niego z kpiną*.

[Lazareth]

*Przeciągnął się* Przyszliśmy walczyć czy prowadzić konwersację na poziomie rozwoju Matesa?

[Hale]

*słysząc jego słowa, wstała, powoli przeciągnęła się i zaczęła chodzić wokół niego.*
- Aż tak Ci się śpieszy do walki?

[Shavire]

- Jesteś taki przewidywalny, a co za tym idzie monotonny i nudny.
* Westchnęła, przewracając teatralnie oczyma*.
- Przykro mi, ale nie mogę wpłynąć na Twoją inteligencję, a w związku z tym polepszyć efektu naszego polemizowania.
* Zadrwiła, wysunąwszy pazury*.

[Mvuto]

*Przyłazi tu za Shav... zobaczył Hale i zrobiło mu się lekko głupio...*

[Lazareth]

Skoro tak to po co próbujesz, przejdźmy lepiej do rzeczy *Wysunął pazury* Stawaj

[Hale]

*również wysunęła pazury, po czym przyłożyła łapę do jego gardła.*
- Nie tak szybko. *wysyczała*

[Shavire]

- Wiesz, głupim głupotę czasem trzeba uświadamiać.
* Oznajmiła, machnąwszy od niechcenia ogonem*.
- Oj, widzę, że wzrok Ci się pogarsza. Stoję od dawna, tylko Ty tracisz czas na żałosne wtrącenia. Sądzę, że już Ci blisko do przejścia na tamten świat. Bardzo blisko.
* Skwitowała z udawanym żalem, acz z wrednym uśmiechem, wymownie patrząc na samca*.

[Mvuto]

*Powoli podchodzi do nich... staje tak, że od Hale oddziela go Shav*
// //

[Lazareth]

Zabierz tą łapę dziecko bo jeszcze zrobię ci krzywdę. Teraz będe walczył z twoją ciocią. A jeśli tak bardzo pragniesz walki to zgłoś się do mnie potem.

[Hale]

*uniosła brwi i przejechała pazurem po jego szyi, przy okazji zostawiając dość głęboką ranę.*

[Shavire]

- Sądzisz, że ciało może walczyć bez choćby iskry życia, Lazareth? Masz ciekawą ideę bytu.
* Skwitowała, patrząc nań obojętnie. Podeszła bliżej w kierunku Lwioziemca i omiotła go wyczekującym wzrokiem*.

[Lazareth]

Prawda? *Splunął Hale krwią w pysk i kopnął ją w brzuch* Pilnuj swojego dzieciaka Shav, o ile wiem mieliśmy walczyć ty i ja.

[Shavire]

- Ooo, czy ja nie wiem o czymś, co Ty wiesz, Lazarethcie?
* Rzekła chłodno, przypatrując się z lekceważącym zainteresowaniem lwu*.
- Poza tym, daruj sobie te zdrobnienia, bo ci gwarantuję, że wyjdą Ci nie tym, co trzeba.

[Hale]

*warknęła, ocierając łapą pysk.*
- Nie lubię Lwioziemców. *warknęła.*

[Lazareth]

A lwioziemcy nie lubią ciebie Hale. A teraz Shav, wybieraj albo walczymy, albo wracam na Lwią Ziemię, mam ważniejsze rzeczy do roboty niż głupie gadanie z niezdecydowaną wygnanką

[Raise]

*wbiegła tu, niczego nie świadoma, wesoło pogwizując*

[Shavire]

* Zaśmiała się*
- I kto tu jest prostakiem?
* Zapytała drwiąco*.
- Póty co, to Ty zajmujesz sobie czas rozmową z moją siostrzenicą. Jeśli chcesz się umówić, to zrób to z łaski swojej na osobności.
* Przybliżyła się do niego jeszcze o dwa kroki*.
- Czekam na Twój ruch, Wasza Prostackość.