Krwawy Obelisk

[Shavire]

Krwawy Obelisk to nic innego jak wysoka, podłużna, zbudowana z wytrzymałego materiału o czerwonawej barwie skała o wyglądzie właśnie tej starożytnej konstrukcji, którą ma w swojej nazwie. Dlaczego krwawy? Otóż przy zachodzie, słońce oblewa tą niebywale cudaczną budowlę natury swymi ostatnimi promieniami w odcieniach czerwieni, tak że powstaje niezwykle barwny, wręcz poetycki widok skały, całej skąpanej we krwi. Bardzo trudno dostać się na jej szczyt, albowiem wejście jest bardzo strome i wymaga iście kaskaderskiej odwagi oraz niezmąconej koordynacji ruchów. Kiedy jednak uda się już wdrapać na górę, zapomina się niemal automatycznie o trudnej drodze, chorobie cioci i o bolącym zębie, albowiem widoki zapierają dech w piersiach, nawet tym największym anty-poetyckim duszom. Widać stąd niemal całe terytorium Wygnańców, a także część obszarów mieszczących się na granicy. Przez to obiekt ten zyskał chwalebną nazwę punktu obserwacyjnego.
Gdy już się wystarczająco napatrzymy na malownicze i czarowne krajobrazy, musimy otrząsnąć się z wszystkich tych ekscytujących przeżyć i włączyć myślenie, bowiem schodząc możemy łatwiej stracić równowagę, aniżeli przy wchodzeniu. U podnóża skalnego monumentu, rosną iglaste zarośla, a ziemia, która nie jest nimi usłana, bywa twardsza od lodu. Z tegoż powodu zaleca się szczególną rozwagę i dobre przemyślenie postawienia, choćby jednego kroku. Gdzieniegdzie bieleją tu kości zwierząt, niekoniecznie tych, które zauroczone cudownymi obrazami, zapomniały o ostrożności. Często przychodzą tu Wygnańcy ze swoimi większymi zdobyczami i posilają się w skąpym cieniu krzaczastej roślinności oraz niewielkich skał. Ci, którzy gardzą układem kostnym swoich ofiar, zwyczajnie zostawiają go tu na pastwę smakoszy szpiku kostnego albo porzucają na łaskę losu. Podobno to tu w przeszłości odbywały się ważne spotkania, na których omawiano najistotniejsze sprawy związane z planami Wygnańców, łatwo się domyślić, że najczęściej dotyczyły one przejęcia władzy na Lwiej Ziemi. Teraz, w czasach anarchii, lokalizacja ta jest raczej miejscem, w którym prowadzone są raczej luźne dyskusje pomiędzy członkami stada wygnanych. Do czasu...

[Kora]

*Chuda sylwetka przyjrzała się dokładnie Krwawemu Obeliskowi. Nie pociągały ją wyzwania typu "wspiąć się na niezdobyty szczyt", wystarczała jej świadomość, że mogłaby to zrobić. Nie pamiętała by była tu kiedykolwiek. Nie obchodziło ją to. Zmęczona po całym dniu oparła się o obelisk i wydała z siebie ciężkie westchnienie*

[Mvuto]

//Chyba jesteś skaza na rozmowę ze mną //
*Kręci się po okolicy, zauważa przyjemnie wyglądający cień i kładzie się w nim...*

[Mara]

//Ze mną też będzie rozmawiać Mvuto //
*Przychodzi i zauważa Korę i Mvuta.Jednak nie podchodzi do nich.*

[Kora]

//Śledzicie mnie? //
*wyczuwa mocny zapach innych osobników. Choć w jej ustawieniu ani mimice nic się nie zmieniło, to wydała z siebie gardłowy pomruk, a z jej łap delikatnie wysunęły się koniuszki pazurów*

[Mara]

*Podchodzi do Kory.*
-Kora,a czy ja mogę uczestniczyć w walce z lwioziemcami??

[Kora]

*uniosła jedną brew, kiedy z tym tekstem jak Filip z Konopi wyskoczyła Nela*
- Nie powinnaś tym się interesować, młoda. *rzekła ostrym nie znoszącym sprzeciwu głosem mocno akcentując słowa* Po pierwsze nie wiele co jest powiedziane o "walce z Lwioziemcami" a ktoś taki jak ty, młody i głupi nie powinien w ogóle mieszać się w takie sprawy. Nie wiem co Ty w ogóle robisz na Pustkowiach. *zmarszczyła brwi obserwując Nelę nieufnie*

[Mara]

-Mieszkam tu.A co myślałaś?

[Kora]

*wydała z siebie ostrzegawczy pomruk* Więcej ogłady szczeniaro, bo chyba zapominasz z kim rozmawiasz. *syknęła. Po chwili powiedziała normalnie* Z czego wiem jesteś córką Lazaretha, tatuś tak po prostu pozwolił swojemu dziecku pohasać gdzie mu się podoba? *spytała ironicznie*

[Mara]

-Tak.Nienawidzę go.*Powiedziała marudnie.*

[Kora]

*Nie skomentowała, ani nie wyraziła nic przez swoje oblicze, widząc i słysząc jakim dzieckiem jest Nela. Z chęcią by coś jej powiedziała o prawdziwym życiu, lecz pewnie skończyłoby się to fiaskiem. A po co ma sobie zawracać głowę "natrętnymi muchami"? Sama wkrótce pozna na własnej skórze jakie jest tu życie. Ułożyła chude cielsko na ziemi.* A teraz spadaj stąd mała. *burknęła* Bo staniesz się moją kolacją.

[Mara]

-Dobrze Kora.*Odeszła długi kawałek od Kory.*

[Kora]

*W końcu pozostawiona w spokoju ułożyła się wygodniej, na tyle ile pozwalała jej twarda ziemia. Wciąż czuła w nozdzrzach drugi zapach, który starała się ignorować*

[Mara]

*Gapiła się ostro na Mvuta.*
//Zaraz napisze,że wystawiam ci środkowy palec Mvuto //

[Mvuto]

//Jako Panthera Leo raczej nie możesz tego zrobić z powodów anatomicznych //
*Głośno wciąga powietrze i je wypuszcza...*

[Mara]

//Wiem //
*Podchodzi do Mvuta.*
//Pościk za krótki ;O - Kora//

[Kora]

*czując coś jakby wzrastającą irytację tym, że jako lew pewne rzeczy musi wyczuwać wyraźniej skrzywiła się*

[Mvuto]

//Co niby takie wyczuwasz? //
*Zauważa Nelę* Czego chcesz?

[Kora]

//Chodzi o wyczuwanie obecności //
*usłyszała z bliska głos. Podniosła się zręcznie i lekkim skokiem dostała się na pierwszą partię obeliska. Podkradła się na niej do miejsca, w którym usłyszała dźwięk. Nie zdziwiła się widząc tam Mvuto no i Nelę. Przylgnęła do skały beznamiętnym wzrokiem obserwując co się dzieje*

[Mvuto]

To chcesz czegoś konkretnego, czy po prostu zamierzasz mi głowę zawracać?
//Alem uprzejmy //

[Kora]

*uniosła jedną brew po czym zsunęła się z powrotem na tyły. Mając pewność kto siedzi po drugiej stronie Obelisku wolała zostać tu z tyłu*