Martwe Jezioro

[Mateso]

*Zauważył wygnankę* Wasza Wysokość...*Szepnął i wysunął pazury*

[Lazareth]

*Podniósł głowę od wody, zauważył siostrę* Hm, zanim przystąpimy do jakichkolwiek działań, najpierw trzeba sie dowiedzieć czego chce *Uśmiechnął się w myślach, domyślał się z czym przychodzi lwica*

[Aria]

* Podeszła bliżej, i przystanęła 5 metrów przed lwami.* Widzę, że w swojej dumie musisz chodzić ze świtą na spacery .* Zerknęła śpiąco na Mata *

[Lazareth]

Świta zawsze się przyda, ale mógłbym chodzić i sam. Jesteś spragniona? Jeśli się boisz że cię zaatakuję to mogę odsunąć się od wody...

[Aria]

* Uśmiechnęła się ironicznie * Król Lwiej Ziemi chce odsunąć się od wody, by ustąpić miejsca ochłapowi z Pustkowi ? * Podniosła jedną brew *

[Lazareth]

Cóż, jesteś moją siostrą. *Pogrzebał od niechcenia pazurem w ziemi* Chyba że o czymś nie wiem

[Aria]

// Hm.. pomyślmy.. o czym mógłbyś nie wiedzieć... xD //
* Wydała pełne pogardy parsknięcie* Nasze więzy rodzinne nie interesowały Cię, gdy byłam na Lwiej Ziemi * Popatrzyła na lwa wzrokiem pełnym nienawiści, jednak, gdyby spojrzeć głębiej można by zobaczyć w nich również miłość, którą darzyła ukochanego brata *

[Lazareth]

*Uśmiechnął się do siostry* No fakt...troche brutalnie sie wtedy z wami obszedłem...a przynajmniej z Mvuto, bo ty, jak sądze, nie straciłaś *Znów się uśmiechnął* Ba, nie żyje sie wam teraz lepiej? Teraz możecie żyć ze sobą nieograniczani przez przynależność do różnych stad.

[Aria]

Nie straciłam, to fakt, ale pamiętaj, iż Ty również nie jesteś bez winy. * Powiedziała stalowym głosem *

[Lazareth]

*Westchnął* Chodzi ci o to że posłużyłem się tym że sie zakochaliście żeby objąć tron?

[Aria]

* Uśmiechnęła się pogardliwie * Być może tak.. Nie wiem i raczej nie chcę wiedzieć. Chodzi mi o to, iż sam spotykasz się z Wyzwolenką. Jeżeli chcesz tak uczciwie sądzić zbrodnie, to może najpierw sam uczciwie osądź siebie, bracie .

[Lazareth]

*Zaśmiał się* Ona nie jest już wyzwolenicą...jest lwioziemką, ba jest moją królową.

[Aria]

* Usiadła owinąwszy ogon wokół łap * Widzę, że powodzi Ci się w życiu * Uśmiechnęła się mimowolnie *

[Lazareth]

Tak...ale nie do końca...*Posmutniał*

[Aria]

* Zmrużyła oczy * A propos, ładnie to się odzywasz do córek ..

[Lazareth]

*Skrzywił się* Każdemu się może zdarzyć...ale ja mimo to kocham moje córki...gdyby Nela odeszła na Pustkowia...dlatego tak zareagowałem. Kiedy ty będziesz miała dzieci to zrozumiesz...

[Aria]

Hm.. Mimo to powinieneś panować nad słowami w obecności córek. Jak na razie niczym za specjalnym się nie wykazałeś, a pamiętaj, iż to Ty kształtujesz ich młody charakter. * Zrobiła pauzę * Poza tym gdybyś nie zauwarzył moje dzieci urodzą się i wychowają na Pustkowiach, więc nie mam się co martwić o ich ewentualną ucieczkę. A ja w zamierzam pilnować swoich młodych w przeciwieństwie do Ciebie, Lazareth, z resztą młode to utrapienie, tylko zabierają czas, z resztą sam się na własnej skórze o tym przekonałeś i póki co młodych mieć nie zamierzam. * Uśmiechnęła się kącikami ust *

[Lazareth]

*Zaśmiał się* Młode to nie tylko utrapienie...moje córki dają mi dużo szczęścia, mimo że nie byłem z nimi przez całe ich dzieciństwo, mimo że nie jestem najlepszym...ba, nawet w miare dobrym ojcem, to je kocham, i chcę ich szczęścia...a jednak zawaliłem...*Spojrzał smętnie na szarą toń jeziora*

[Mara]

*Przychodzi zauważa ojca i ciocię.Szybko wskakuje na drzewo i obserwuje ich.*

[Aria]

Moim skromnym zdaniem nie jesteś złym ojcem, tylko po prostu trochę nie panujesz nad emocjami, Laz, i to wszystko. Ale co może wiedzieć taki ochłap z Pustkowi.. * Stwierdziła, wymawiając ostatnie zdanie z odrobiną smutku *

[Lazareth]

*Spojrzał na siostrę* Ochłap? Nie przesadzaj...oprócz przynależności i charakteru jesteśmy tacy sami, jesteśmy lwami, rodzeństwem *Z trudem wysilił się na uśmiech* A co do Neli...no cóż, opiekuj się nią lepiej niż ja...

[Mara]

*Spada z drzewa*
-Aaaa!Ał to bolało.

[Lazareth]

*Obejrzał się za siebie , tam gdzie była Nela* Mat...my już się stąd zabieramy...wybacz siostro, do zobaczenia. *Odszedł*
//zt//

[Mateso]

*Machnął ogonem do Arii na odchodne i odszedł za królem*
//zt//

[Sirius]

*Przybiegł tu rozglądając się naokoło. Potrzedł do jeziora i zaczął mącić wodę łapą*

[Ombre]

* Przyczłapał w to miejsce, po czym bez większego zastanowienia padł plackiem na ziemię pod jakimś karłowatym drzewem. Kosmyki grzywy opadły i przykryły mu niemal całkowicie ślepia, które przed podrażnieniem chroniły opadłe na nie powieki. Biały samiec był nieco zmęczony. Wczorajszej nocy urządził sobie długą wycieczkę po Pustkowiach. Mimo niewyspania, cieszył się z przeżytych poprzedniej nocy wrażeń. Ach, tereny Wygnańców okryte peleryną nocy, to doprawdy przyjemny i zacny dla oka widok*.

[Sirius]

*Zauważył jakiegoś białego lwa, podbiegł do niego i szturchnął łapą* Cześć! Jak się nazywasz?

[Ombre]

* Powoli zaczął jednoczyć się ze snem, kiedy nieoczekiwanie poczuł lekki, impulsywny nacisk na swoim ciele. Z pomrukiem niezadowolenia, powoli rozwarł ślepia. Widok nieznajomego lwiątka, poskutkował nagłym zawaleniem się belki, która podtrzymywała jego dobry humor, co młody lew objawił niechętnym grymasem na pysku, spoglądając ponuro w postać małego intruza*.
- Ombre.
* Rzucił niedbale i ponownie przymknął lazurowe ślepia, sądząc tym samym, że młody się zniechęci i odczepi. W duchu czuł jednak, iż próżne to nadzieje*.

[Sirius]

Cześć Ombre. Mam na imię Saren. *Wypiął dumnie pierś* Pobawisz się ze mną? *Zaczął podskakiwać wokół lwa*

[Ombre]

* A ten jeszcze tu stoi? Pomyślał młodzian, a wykrzywiający jego pysk grymas powiększył się*.
- Pozbawię się tej przyjemności na rzecz innych lwów.
* Mruknął oschle. Płonne to nadzieje na pozbycie się tego bękarta samymi niechętnymi odpowiedziami. Młody widać, nie znał się zbytnio na logice, która, gdyby istniała, kazałaby mu wiać czym prędzej od Białasa*.