Równina mgieł

[Shavire]

- Nie wiem, jak Ty, ale ja złażę na ziemię. Trzeba od czasu do czasu odwiedzić swoje pociechy...
*Uśmiechnęła się kwaśno, po czym najzwyczajniej w świecie odwróciła się i po prostu rozpłynęła we mgle*.

//zt//

[Ibilis]

Hmm... to i ja się komuś objawię... *Rozpłynął się.*
//zt//

[Sarai]

* Pojawia się w swojej nieszczęsnej postaci, machając kitą i obserwując otoczenie. *

[Ombre]

*Zauważył ją akurat w chwili jej przybycia. Sarai - jego partnerka. Była partnerka. Spojrzał na nią znudzonym wzrokiem, a jego pysk przyozdobił nieszczery uśmiech*.
- No proszę, cóż za niespodzianka... Nie spodziewałem się tu Ciebie zastać...
*Jego ślepia błysnęły zdradziecko, kiedy ich spojrzenia spotkały się ze sobą wzajemnie*.
- Chociaż po głębszym namyśle... Twoje życie nie było zbyt przykładne, nieprawdaż?
*Lew uśmiechnął się kpiąco*.

[Sarai]

* Warknęła. * Wynoś się, zgniła kupo mięsa. * Spojrzała na samca z odrazą. *

[Ombre]

*Ombre uraczył ją wymownym, pełnym pogardy wszelakiej wzrokiem*.
- Jeśli nie pasuje Ci moja obecność, to sama zabieraj stąd swój tyłek.
*Odpowiedział spokojnie. Jego mimika pozostawała niewzruszona. Żałosne, dziecinne zachowanie lwicy nie robiło na nim żadnego wrażenia. Zdążył się już do niego przyzwyczaić, a nawet skutecznie ignorować*.
- Nie denerwuj się tak, bo jeszcze wyparujesz.
*Rzucił kąśliwie*.
- A przy okazji, nierozsądnie jest nazywać kogoś ,,zgniłą kupą mięsa", samej nie będąc zbyt ,,świeżą" i pierwszorzędnej jakości, nie uważasz? Oczywiście, pomijając w zupełności fakt, iż teraz pozostał po nas jedynie proch.

[Sarai]

Jesteś taki sam * Rzuciła. * Nic się nie zmieniłeś, wciąż jesteś nadętym, pysznym, kłamliwym szczurem * Stwierdziła, powstrzymując łzy. * I byłeś okropnym ojcem !

[Ombre]

- Nie zamierzam zniżać się do Twojego mizernego poziomu konwersacji, Sarai.
*Powiedział ostro*.
- A ocenianie tego, czy byłem dobrym ojcem, czy nie, nie leży bynajmniej w Twojej kwestii.
*Odwrócił się do niej tyłem, po czym odszedł kawałek od lwicy*.

[Sarai]

To się do mnie nie odzywaj, durniu. * Obrzuciła samca pogardliwym spojrzeniem. * Jak zginąłeś, bawole ? Chcę podziękować owemu lwu bądź owej lwicy. * Stwierdziła. *

[Ombre]

- Przecież kazałaś mi się do siebie nie odzywać.
*Powiedział, spoglądając na nią kpiąco*.
- Dobra rada: zastanów się czasem, czego chcesz. Z pewnością ułatwisz w ten sposób pośmiertną egzystencję innych.
*Po chwili zaś dopowiedział*.
- Nikt mnie nie zabił. Myślisz, że bym się dał? Heh... To że Ciebie ktoś najwidoczniej sprzątnął, nie znaczy, że mnie musiał.

[Sarai]

Och, przecież i tak wiem. * Stwierdziła spokojnie. * Potknąłeś się i już. * Prychnęła. *

[Ombre]

- Twoje niezwykłe zainteresowanie moją osobą doprawdy mi pochlebia. Jeśli chcesz, już możesz zacząć mnie ubóstwiać. Tylko proszę, nie bądź jakimś moim fanatycznym fanem. Nawet gwiazda od czasu do czasu potrzebuje spokoju.
*Uśmiechnął się z wyższością. Po chwili odwrócił od niej wzrok i spojrzał na parę duchów pogrążonych ze sobą w żarliwej polemice. Czyżby dawni przeciwnicy polityczni?*.

[Sarai]

Obchodzisz mnie tyle, co zeszłoroczny deszcz. * Stwierdziła. * Moim zadaniem jest prześladowanie cię po śmierci. * Rzuciła z sarkazmem. *

[Ombre]

*Puścił jej wypowiedzi mimo uszu. Był zbyt zajęty wpatrywaniem się w dwa kłócące się zawzięcie lwy*.

[Sarai]

* Dosłownie podpłynęła do lwa. * Myślałam, że jesteś inny.

[Ombre]

- I vice versa.
*Odpowiedział zimno, nadal nie zaszczycając jej wzrokiem*.

[Sarai]

Gadaj sobie co chcesz, ale ja ci ufałam. * Rzuciła i pociągnęła różowym noskiem. *

[Ombre]

- Ja też ci ufałem. Ale mnie opuściłaś.
*Mruknął posępnie*.

[Sarai]

Nie chciałam mieszkać na Złej Ziemi. * Powiedziała cicho. * Myślisz, że nasze dzieci byłyby tam szczęśliwe ? I tak Erifasi cię kochała.

[Ombre]

- Ja też ją kochałem. Kochałem całą czwórkę. Byli dla mnie wszystkim... Ty także.
**Uśmiechnął się do niej smutno*.
- Dlatego chciałem zapewnić Wam lepszy byt. Na Złej Ziemi bylibyśmy kimś. Mielibyśmy własne stado, dobre tereny łowieckie... Mielibyśmy przyszłość.

[Sarai]

Pustynia była, jest i będzie dla mnie moim królestwem. * Uśmiechnęła się. * Widziałam nasze prawnuki.

[Ombre]

- Tak, jak i dla mnie są nim Pustkowia.
*Westchnął głęboko*.
- Naprawdę?
*Uśmiechnął się lekko*.
- Ilu doczekaliśmy się potomków? Są do nas podobni?

[Sarai]

Trzy lwice i dwa lwy, najstarsza z lwic podobna do ciebie - co prawda nie z wyglądu, ale z charakteru. * Na jej pysku zakwitł uśmiech. *

[Ombre]

*Uśmiechnął się pogodnie*.
- Jak jej na imię?

[Sarai]

Hassira * Rzuciła z lekkim smutkiem. * Najlepsze, co mi się przydarzyło w życiu to słuchanie twoich irytujących uwag. * Zachichotała cicho. *

[Ombre]

*Hassira. Zapamięta to imię*.
- Z ciebie też była niezła zrzęda.
*Wytknął jej język, uśmiechając się nieznacznie*.

[Lazareth]

*Zaprzestał podsłuchiwać i grzecznie udał się na spacer wśród chmur.*
//zt//

[Sarai]

* Przez chwilę patrzyła na samca, zezując. * Cielę bawole ma jęzor dłuższy, a się nie chwali. * Rzuciła. * Sirius, Lorise, Massai, Narcyza i Tevire równiez mają nieszczęście żyć w naszej rodzinie.

[Ombre]

- Nie pokazuje, bo by się o niego potknęło.
*Mruknął*.
- Ich ,,nieszczęście", to też poniekąd nasza sprawka...

(Interpretuj to sobie jak chcesz xD)
//Zapomniałaś dodać w swoim poście jeszcze Lorise To siostra Hass i Siriusa.//

[Sarai]

// Weź, sklerozę mam //

Biedactwa * Pociągnęła spętnie rózowym noskiem. * Współczuję im. I jeszcze się cieszą że jestem ich prapra ... czy jakoś tak.