Równina mgieł

[Ibilis]

Zmuś mnie, skoro tak Ci przeszkadzam.

[Ombre]

- To, że nie żyjesz nie daje Ci automatycznego przyzwolenia na ośmieszanie się... Chociaż z drugiej strony, zapewniasz nam ciekawą rozrywkę.
*Uśmiechnął się jadowicie*.

[Ibilis]

*Popatrzył na niego lodowatym wzrokiem milcząc.*

[Ombre]

*Uśmiechnął się szeroko tym swoim fałszywym, przyprawiającym o dreszcze uśmiechem. Łatwo zgasił tego buńczucznego bufona. Ombre poczuł zadowolenie*.
- Jest tu jeszcze ktoś, czy tylko wasza zgraja?
*Rzucił mimochodem po chwili milczenia*.

[Ibilis]

Różne dusze, większość nie udziela się jednak w naszej konwersacji.

[Shavire]

- Widać skutecznie je odstraszasz.
*Uśmiechnęła się ponuro do Ibilisa*.
- Oczywiście to dobrze. Nie lubię sztucznego tłumu.
*Spojrzała na swojego syna, jednak nie odezwała się ani słowem*.

[Ibilis]

*W milczeniu bawił się kitką swego ogona zastanawiając się nad metafizycznym sensem tego, że tkwi tu uwięziony z (w jego przekonaniu) nieczystymi duszami, choć jest (czy raczej był za życia) przecież porządnym lwem (jego zdaniem).*

[Ombre]

- Nie no, ale z Was dusze towarzystwa, nie ma co.
*Skwitował ich milczenie sarkastyczną uwagą*.

[Ibilis]

Po prostu nasza impreza jest ciut pozbawiona życia... i tyle...

[Shavire]

- Nie tylko ta, hmm... impreza jest pozbawiona życia.
*Mruknęła, nie sprawiając wrażenia zachwyconej stanem rzeczywistym. Och, jak wiele by dała, aby na powrót móc powrócić w swe dawne ziemskie ciało. Ciało, które już wiele lat temu stało się pożywieniem dla nędznych robaków*.

[Ibilis]

*Uniósł się lekko by podziwiać okolicę... jednak nie była ona zbyt piękna*

[Ombre]

- Co jest, Ibilisie? Nie podoba Ci się tu?
*Uśmiechnął się cynicznie, spoglądając na niego pogardliwym spojrzeniem*.

[Ibilis]

Przywykłem do ciut ładniejszych miejscówek... *westchnął*

[Shavire]

- Ale co Ty chcesz od tego miejsca? Tu jest całkiem...swojsko.

[Ibilis]

Może dla Was, nie dla mnie... bardziej to przypomina pustkowia, niż Lwią Ziemię, czy choć granicę...

[Shavire]

- Stary zrzęda.
*Parsknęła*.
- Skoro tak bardzo Ci tu źle, to zejdź na ziemię. Tylko nie ujawniaj swojej obecności członkom naszej rodziny... Uwierz mi, że niektórzy z nich chcieliby umierać z ładniejszymi widokami przed oczyma.

[Ibilis]

I tak nie mam po co... nie mam chwilowo im nic do przekazania... ale... *Uśmiechnął się tak, że widać było dawnirj ukryte cechy odziedziczonych genów... było widać, że jest potomkiem Ahadiego... ale właśnie przez charakterystyczne spojrzenie, którym zwykle patrzył młodszy brat Mufasy - Skazy*

Nie macie za grosz godności,
Kultura? No szkoda mi słów...
Wysilcie choć trochę mózgowia,
za wiele wymagam, czy nie?
O królach i tronach tu mowa...
A dotyczy to tak Was? Wcale nie!
Bowiem czeka mnie szansa pośmiertna.
Przyjdzie czas na odmianę, kto wie?
Epoka przepychu się skrada po cichu.
Jesteśmy duchami, lecz słuchajcie uszami:
Pragnąłem zgody, by były nagrody,
Spełniłoby się to, o czym śnię...
Choć się prawo obeszło nie raz...
Przyjdzie czas!
Niech przyjdzie, a pokażę Wam, kto wódz!

//Taka luźna adaptacja... czyżbym coś knuł? XD//

[Shavire]

- Och, zamknij się, bo martwa widownia uzna Cię, i przy okazji nas, za jakichś popapranych odmieńców. To nie czas na pośmiertne przedstawienia...
*Westchnęła ciężko, machając ogonem na wszystkie strony*.

[Lazareth]

*Wyłonił się z mgły tuż obok Shavire.* Wybaczcie nieobecność, lubię się czasem ulotnić w dosłownym tego słowa znaczeniu.

[Shavire]

- Wybierasz na to odpowiednie chwile, Lazarethcie... Gdybym wiedziała, jaki popis wokalny zaprezentuje mi Ibilis, też bym się najchętniej była ulotniła.

[Ibilis]

*Spojrzał na Shav z politowaniem* Jeszcze nie wiesz, jak to się skończy... ale zapewniam Cię, zrobię tu kiedyś porządek...

[Lazareth]

Cóż takiego się stało ? Zaczął śpiewać piosenki lwiątek z Lwiej Ziemi ? *Ziewnął przeciągając się.* Jestem ciekaw jak to zrobisz Ibilisie.

[Shavire]

- Prędzej przodkowie zrobią go z Tobą.
*Uśmiechnęła się jadowicie, patrząc z pogardą na Ibilisa*.

[Ibilis]

Ciekawe co można zrobić duchowi? Zresztą planuję zrealizować to, na czym im zależało od pokoleń.

[Shavire]

- Jakoś muszą wprowadzać tu spokój, nie uważasz?
*Zerknęła na niego z jedną uniesioną brwią*.

[Ibilis]

Pewnie po prostu wysyłają dusze na ich miejsce, albo do krainy Elizejsiej albo unicestwiają je, albo wcielają w nowo narodzone lwiątka... tkwimy póki co w poczekalni i od naszego zachowania pewnie będzie zależało co z nami dalej będzie... albo po prostu będziemy tu tkwić do końca świata i jeszcze dłużej...

[Shavire]

- No, więc się lepiej zachowuj, bo Cię unicestwią, w związku z czym stracę możliwość spełniania się w ulubionej rozrywce.
*Mruknęła, owijając przednie łapy ogonem*.

[Ibilis]

*Kładzie się na plecach i znudzony bawi się kitką swojego ogona*

[Shavire]

*Spojrzała na niego z pogardliwym wyrazem pyska*.
- Litości...

[Ibilis]

A masz jakieś ciekawsze zajęcie? *Spytał poirytowany*