Termitiera Ziry

[Ibilis]

Olbrzymia termitiera zdatna do zamieszkania. Krąży wokół niej wiele legend. Wielu wierzy, że w tej wieży mieszkała Zira i tu wychowywała (a raczej programowała) swoje potomstwo. Aktualnie jest to miejsce zamieszkane przez Złoziemców.

[Sirius]

*Wszedł tu przez dziurę i powolnym krokiem wlazł do swojej niewielkiej nory gdzie się położył tak że głowa spoczywająca na przednich łapach wystawała wraz z nimi na główne pomieszczenie w centrum kopca z którego odchodziły inne korytarze. Westchnął ponuro zamykając wściekłe spojrzenie pod powiekami.*

[Shavire]

- Witajcie, moje Pustkowia.
*Shavire uśmiechnęła się serdecznie, wchodząc do ciemnego wnętrza termitiery. Kochane Pustkowia! Tak dawno przez nią niewidziane (Czarna trzymała się zdania, że widok z nieba się nie liczy). Było jej za nimi niezwykle tęskno. Te krajobrazy, ogołocone niemalże z całej roślinności, mętna woda w nielicznych zbiornikach wodnych...Gdy tylko poczuła w nozdrzach cudowny zapach tego miejsca, od razu powróciły do niej falami wspomnienia chwil, które tu spędziła. Jej całe życie. No, zdecydowana większość. Zatrzymała się pośrodku, podziwiając majestatyczne wnętrze budowli. Nic dziwnego, że Zira obrała sobie to miejsce na swoją siedzibę. Cisza, spokój i mroczna atmosfera wprawiały Czarną w naprawdę dobry humor. Kątem oka złotooka lwica spostrzegła, że nie jest sama. Hmm... Czyżby kolejny krewniak? No, no. Shavire ma dziś do nich niebywałe szczęście*.

[Sirius]

*Obudził się, otworzył oczy i rozejrzał się.* Kto tu jest ? *Spytał cicho.*

[Shavire]

*Czarna automatycznie zmarszczyła brwi. Czyżby ją usłyszał?*
- Och, nie obawiaj się mój drogi.
*Powiedziała po chwili spokojnym, melodyjnym głosem, który Sirius mógł usłyszeć. Shavire pozostała jednak w dalszym ciągu niewidzialna*.

[Sirius]

*Nikogo nie widział, lecz wyczuwał czyjąłś obecność, i ten dziwny chłód wokół.* Co...kim jesteś ?

[Shavire]

*Zachichotała w odpowiedzi*.
- Lwicą. Hipotetycznie.
*Była to prawda, wszak Shavire kiedyś nią faktycznie była. Przed śmiercią*.

[Sirius]

Gdzie jesteś ? Nie lubię rozmawiać z kimś kogo nie widzę. *Wstał przeciągając swoje rozleniwione kończyny.*

[Shavire]

- A mnie ten układ bardzo odpowiada.
*Odpowiedziała, kładąc swoje niematerialne, niewidzialne dla śmiertelników cielsko na pobliskich głazie. Uniosła jedną z łap i podparła nią łeb*.

[Sirius]

Cóż...niech będzie po twojemu. *Położył się.* Nie poznaję twojego głosu, co tu robisz ? Chyba nie jesteś w naszym stadzie.

[Shavire]

- Zwiedzam stare kąty.
*Oznajmiła lwica zgodnie z prawdą*.
- Nie, nie jestem.
*Przyznała, spoglądając z uwagą na lwa*.
- Ale kiedyś byłam.

[Sirius]

O...więc skąd przybywasz ? *Zaczął rytmicznie uderzać ogonem o ziemię.*

[Shavire]

*Lwica nie wiedziała do końca, co odpowiedzieć*.
- Cóż, wychowywałam się na Pustkowiach.
*Zaczęła*
- Przebywałam tu większą część swojego życia, ale trochę żywota spędziłam także na Lwiej Ziemi... Później, chcąc nie chcąc, musiałam udać się w podróż do nieco odleglejszych krain, ale teraz postanowiłam odwiedzić stare zakamarki.

[Sirius]

Rozumiem. Cóż...nie przedstawiłem się nawet...jestem Sirius.

[Shavire]

- Miło mi cię poznać.
*Powiedziała, zarzucając lewą łapę na prawą. Sama jednak się nie przedstawiła*.
- Hmm...Czy twoim ojcem nie był czasem Javelessi?

[Sirius]

Raczej tak, czemu pytasz ? *Odsunął grzywę zasłaniającą mu obraz znad lewego oka.*

[Shavire]

- Tak sobie.
*Odparła krótko*.
- Nie żyje?
*Zapytała po chwili*.
- To znaczy, twój ojciec.

[Sirius]

Możliwe, byłem mały kiedy zniknął. Może zdechł, może nie, szczerze mówiąc mam go gdzieś. *Uśmiechnął się do siebie.* Znałaś go ?

[Shavire]

- Można tak to ująć.
*Tak, miała okazję napotkać swego czasu tegoż krewniaka w Zaświatach. Wydawał się całkiem przyzwoitym lwem, choć za życia robił różne głupstwa*.

[Sirius]

Jak ci na imię ? Sprawiasz wrażenie jakbyś znała moją rodzinę. Zaraz się okaże że jesteśmy spokrewnieni. *Zaśmiał się krótko.*

[Shavire]

- Hmm... Niech to na razie zostanie tajemnicą.
*Uśmiechnęła się chytrze, a jej oczy błysnęły dziko*.
- Co do pokrewieństwa, wszystko jest możliwe.
*Stwierdziła miękko*.

[Sirius]

Interesujące. *Przeciągnął się* Zamierzasz tu zostać ? Moja siostra pewnie z chęcią by cię poznała, z głosu nawet jesteś do niej podobna.

[Shavire]

- Zastanowię się nad tym.
*Powiedziała głośno*.
- Na razie jednak nie chciałabym, żeby zbyt wiele osób wiedziało o mojej obecności tutaj.

[Sirius]

Cóż, w porządku. *Położył się na boku przymykając oczy.*

[Shavire]

- Czy na Pustkowiach macie wybraną władzę?
*Zagadnęła*.

[Sirius]

*Pytanie trochę go zaskoczyło, ale pomyślał że nie ma w tym nic groźnego, poza tym miał dziwne uczucie że może zaufać lwicy, więc postanowił jej odpowiedzieć.* Nie, anarchia. *Westchnął.*

[Shavire]

*Również westchnęła, robiąc przy tym zbolałą minę. A więc wszystko wróciło do początku? Ech, należałoby temu jakoś zaradzić. I to jak najszybciej*.
- A Lwioziemcy pewnie dalej są tacy sami? Snoby i egoiści. Wystarczyło, że zabrakło silnej władzy królewskiej i wszystko się posypało. I trzeba to na powrót składać do kupy, ech...
*Wypaliła, wściekle prychając*.

[Sirius]

*Uniósł brew* Tak...*Zdziwił się, ta lwica musiała być już starsza skoro mówiła w ten sposób, przecież taka sytuacja jest już od dawna.* Skąd o tym wiesz ? To znaczy...skoro przybywasz z daleka...

[Shavire]

- Wiadomości z czasem docierają wszędzie.
*Odparła już spokojnym głosem. Ojoj, niedobrze. Shavire musi się hamować*.

[Sirius]

Mhm...*Nie bardzo wiedział jak wiadomości mogły dotrzeć tak daleko, ale postanowił to przemilczeć.* ...ale nie jest tak źle...*Nie wiedział czy może jej powiedzieć o planie, to też przemilczał.*...niedługo wszystko zacznie iść w dobrym kierunku. *Ziewnął* Jak ci się ogólnie wiedzie ?