Opuszczona Wioska

[Mirembe]

*Spojrzała na nią z politowaniem.* Niedowiarek. Ale nic, nie będę się sprzeczać. Odpowiedź na twoje pytanie brzmi: Nie, Tak i Nie.

[Tevire]

To słabo * Parsknęła. * Sama nauczyłam się polować na bawoły z sawann - jeśli czegoś nie upolowałam, to stosowano kary cielesne - drapanie po pysku i tułowie. To * Powiedziała, wskazując pazurem na podwójną szramę. * Zrobiła mi własna matka, bo nie zdołałam upolować dwóch antylop. Stado Changa to twarde stado, twardsze niż Lwoziemcy i Złoziemcy.

[Mirembe]

Oj, polować to też się sama nauczyłam. Ale głód też zaznałam. Były takie chwile... Że po prostu nie miałam co jeść. Wtedy jadłam myszy. Muszę powiedzieć, że są zaskakująco smaczne. *mlasnęła*.

[Tevire]

* Mruknęła. * Jak się wie, jakie zioła i czyją krew dodać, są całkiem niezłe. * Usiadła. *

[Mirembe]

Jaka jest twoja ulubiona zwierzyna? *Zapytała, robiąc to samo co Tevire*

[Tevire]

Zależy jaka pora i jaki wiek. * Zamrugała. * Prześpij się. Mam niejasne wrażenie ... Chyba, że to przez mój ostatni sen zakłócony przez praprababkę od strony matki i dziadka.

[Mirembe]

*Nadstawiła uszu.* -Hm? O co chodzi?

[Tevire]

Shavire * Rzuciła śpiewnym i smutnym głosem. * Morderczyni, zżerająca cudze sny. Shavire, która zeszła z nieba, by przeszkodzić mi i Kane'owi w drzemce. * Parsknęła ze złością. *

[Mirembe]

* Wzdrygnęła się* I co od ciebie chciała? Coś ważnego?

[Tevire]

Stwierdziła, że mam idiotyczne sny i pochwaliła się, że oczy się jej zezłociły * Burknęła, wyraźnie zdenerwowana. *

[Mirembe]

Niezłą masz praprababkę, nie ma co. Ale coś zaczęłaś mówić....

[Tevire]

Śpij * Warknęła. * Chcę pomyśleć w ciszy. Moje przeczucie nigdy mnie nie zawiodło.

[Mirembe]

*Leciutko uniosła jedną brew, ale potem wzruszyła ramionami i zwróciła sie w kierunku jednej z chatek. Położyła sie na miękkiej stercie siana i udała, że śpi. Coś jej nie pasowało w zachowaniu Tevire*

[Tevire]

* Mrucząc coś do siebie. * A niech to ... Po co Upendo i Shavire pchają się w moje sny ... To jakiś znak. * Oczy jej rozbłysły. * No jasne ! Najpierw, na początek kwiaty z ziemi, a potem łzy i krew z przeszłości, tworzące koniec ! Och, wszystko pasuje ! * Usiadła ze zmartwioną miną. * Biedna Lwoziemczyni. * Zerknęła na lwicę. * Oby tego nie słyszała.

[Mirembe]

*Mlasnęła cicho w udawanym śnie, a potem znowu leżała bezruchu.*

[Tevire]

* Szturchnęła samicę i spojrzała na nią ze złością. * Znasz historię o ziemskich kwiatach lwicy miłości i piękna, Upedno oraz krwawe dzieje Wielkiej Wojny i srebrnych łez pustyni ?

[Mirembe]

*Łypnęła na Tevire jakby chciała ją zaatakować* Czy to kolejny sprawdzian? Przecież ja nie znam żadnych historii! A więc test oblany. Dziękuję.

[Tevire]

* Zamrugała. * Na początku Upendo wyruszyła do dżungli i założyła tam stado. Żyła w raju wodospadów przez kilka miesięcy, a potem jej partner zabił ją, po czym odszedł i założył stado wygnanych. Legenda głosi, że lew lub lwicy z rodu srebrnych łez odnajdzie jej piękne kwiaty. Ród srebrnych łez to odłam stada pustyni, obecnie zamieszkujący tereny niedaleko dżungli. O ile wiem, twoja matka była jedyną żyjącą potomkiniom tych lwów. Co za tym idzie, to ty jesteś ostatnią lwicą z rodu srebrnych łez. Według legendy dzięki ostatniej lwicy, potomkowie suchej pustyni i lotosu nie zamordują mieszkańców sawanny. Co prawda to tylko legenda, ale ...

[Mirembe]

Ale co? *Była przerażona. Wstała szybko i spojrzała na siebie.* Czy przez to wyglądam tak dziwnie? Czy ja, taka nieudacznica mogę zrobić coś, o czym opowiadane są legendy? Tevire, szybko, mów jak to sprawdzić!

[Tevire]

Nie wiem * Mruknęła i usiadła. * W naszym stadzie było opowiadane wiele legend, ale to jedyna opowieść o przyszłości. * Westchnęła. * Może to tylko opowieść o tym, że miłość i niewinność zawsze zwycięża.

[Mirembe]

*Spojrzała dygocąc na lwicę* Skąd ci się to nagle przypomniało? Co ty tam wykrzykiwałaś kiedy poszłam spać?!

[Tevire]

Mówiłam do siebie. Nigdy ze sobą nie rozmawiałaś ?

[Mirembe]

*Była zdenerwowana* Nie o to mi chodzi! CO TY DOKŁADNIE WYKRZYKIWAŁAŚ!?

[Tevire]

Że jesteś biedną lwicą. * Odpowiedziała spokojnie. * Twoim przeznaczeniem jest śmierć, śmierć, och, słodka śmierć, na którą czekałam, nim poczułam moc Upendo.

[Mirembe]

*Była rozeźlona. Wysunęła pazury.* Słuchaj.... Nie mów mi tu wierszami tylko fakty! To jeszcze raz : O co co chodzi!?

[Tevire]

// O ten tramwaj co nie chodzi //

Nim odpowiem ci na to pytanie, nie zastraszaj mnie i powiedź, co według ciebie jest silniejsze : miłość czy śmierć.

[Mirembe]

*Cofnęła głowę i schowała pazury. Odpowiedziała jakby nie swoim głosem* - Miłość. Oczywiście, że miłość.

[Tevire]

* Uśmiechnęła się. * Miłość umrze i z miłością umrze cała ziemia, piękne miejsca zostaną zniszczone a my zostaniemy nie rozumnymi istotami. * Zachichotała. * Oto odpowiedź : śmierć. Bo jeśli nie będzie śmierci, będzie tylko miłość. A życie bez śmierci to nie życie.

[Mirembe]

*Teraz Uzuri ogarnęło uczucie, że jest w niej druga osoba, która za nią mówiła* Ale po śmierci nadal możemy kochać, tak jak przed śmiercią zmarłe już osoby. Jak sie rodzisz kogoś kochasz, przez całe życie jesteś zakochany i w jak umierasz też jesteś cała w miłości. Po to jesteśmy stworzeni: żeby kochać i być kochanym. Bez miłości jesteśmy tylko zimną skorupą, bo nasza dusza pragnie miłości.

[Tevire]

* Ziewnęła, wyraźnie ( nie ) zafascynowana. * Nie ma czegoś takiego jak życie po śmierci. Jest tylko nic.