Wodopój

[Satra]

Nie, nie wiem... Możesz mieć wiele na myśli. A ja w myślach nie czytam. *pochodzi do Hale*

[Hale]

- Ale akurat w tym temacie powinnaś wiedzieć o co mi chodzi. *dalej stoi w miejscu*

[Satra]

*spogląda na Hale* Chyba rozumiem... *pije wodę* Więc... Jest mi trochę wstyd... Jednak to nie zmienia niczego.

[Hale]

- Mogłoby zmienić wiele, ale Ty jesteś strasznie uparta.

[Satra]

Ech... Może i tak... Każdy ma jakieś wady. Ja - jak mówisz - jestem uparta, a ty lubisz innych wnerwiać.

[Hale]

- Taak, lubie. To moje hobby.

[Satra]

*uśmiechnęła się* Widzisz... Nic dodać, nic ująć... Każdy jest jaki jest. Tego się nie da zmienić...

[Hale]

- Tak, co nie zmienia faktu, że tron jest mój. *dalej drąży ten temat *

[Satra]

Och, przestań już... *odchodzi kawałek*

[Hale]

- Naprawdę nie umiesz tego zrozumieć? Ciągle uciekasz od tematu. *idzie za nią*

[Satra]

*odwraca łeb* Ty mnie nigdy nie zrozumiesz! *ucieka z płaczem*

[Hale]

*uśmiechnęła się złośliwie, widząc do jakiego stanu doprowadziła Satre*

[Satra]

*biegnie i patrzy na Hale* Ona nie wie co przeżyłam...
//zt//

[Hale]

- Już niezbyt mnie to obchodzi. *Rzuciła za biegnącą Satrą i na powrót ruszyła w stronę Lwiej Skały*
//zt//

[Satra]

*przychodzi i wzdycha, siada na wodą lekko smutna*

[Ibilis]

I niby co takiego przeżyłaś, co usprawiedliwia moją niepotrzebną śmierć?

[Satra]

*ożywiła się i rozejrzała, wstała* Ibilis?

[Ibilis]

Nie, Mufasa, Skaza i Simba... Jasne, że ja.

[Satra]

Gdzie jesteś? *rozgląda się, nagle widzi światło z nieba* Miałam nadzieję, że w końcu się spotkamy...

[Ibilis]

Czemu po prostu nie skoczyłaś z Lwiej Skały, wtedy spotkałabyś mnie natychmiast. *ironia*

[Satra]

Cóż... Właśnie to planuję... *spuściła łeb*

[Ibilis]

A to niby czemu? Masz wyrzuty sumienia?

[Satra]

Nie o to chodzi... Po prostu... Ech... Wiesz, dlaczego JESZCZE nie chcę oddać tronu Hale?

[Ibilis]

Jeszcze? Bo dla mnie to wygląda na bezprawny zamach stanu.

[Satra]

Nie, ty nic nie rozumiesz...! Ja... *westchnęła* Ona nie jest na to gotowa... Na razie nie może być królową! Chcę, aby pokazała, że będzie dobrą królową, że potrafi jeśli chcę!

[Zauditu]

Hej satra... Czy mi się zdaje, czy ty ryczysz i gadasz sama do siebie?

[Ibilis]

I dlatego jej przebiłaś pazurami płuco? I dlatego pozwoliłaś bym zginął.... Masz naprawdę oryginalny system wartości.

[Satra]

*spogląda na Zauditu* Nie, nie... Wydawało ci się. *spojrzała na towarzyszkę* Wiesz, przypominasz mi mnie, kiedy byłam trochę młodsza... *westchnęła na myśl o trudnym dzieciństwie*

[Ibilis]

*Czeka na odpowiedź* Twoje milczenie oznacza dla mnie brak jakiegokolwiek uzasadnienia.

[Satra]

*w myślach, które Ibilis słyszy* Wybacz mi... Kocham Hale jak własną córkę.