Jeziorko

[Swala]

Jezioro, to gdzie pływali Simba i Nala podczas piosenki "Miłość...".

[Viltis]

*Przyszłam tu rozglądając się radośnie. Na mym pyszczku widniał szeroki uśmiech.* -Ale tu fajnie! *Zawołałam radośnie i podbiegłam do brzegu. Nie namyślając się długo, napięłam mięśnie i skoczyłam. Wpadłam do wody wytwarzając wielką fontannę. Wypłynęłam na powierzchnię i popłynęłam w stronę brzegu. Wyszłam na piasek i otrzepałam się. Uśmiechnęłam się pi położyłam na brzegu wygrzewając się w słońcu.*

[Camille]

*Pojawiła się tutaj. Tak, tak. Dawno jej nie było. Rozejrzała się. Ładnie. Podeszła do wody, maczając w niej delikatnie łapę. Ciepła. Wskoczyła więc, no bo czemu by nie ?*



*znalazła opuszczoną żółwią skorupę. Z pewnym niezadowoleniem na pysku wymalowanym, nabrała do niej wodę, po czym ruszyła przed siebie, wprost na Pole Bitwy *

zt.

[Expus]

*Odetchnął kojąco.Położył się i odprężył.Zasnął.Po kilku minutach obudził się.Wstał odprężony i poszedł gdzieś.*




//z.t//

[Mateso]

*Przyszedł tu idąc ostrożnie po kamieniach, stanął na środku jeziora i nachylił się patrząc na swoje odbicie.*

[Camille]

*nie wiadomo skąd ani po co, nagle za plecami usłyszał ciche*
- dzień dobry.

[Mateso]

*Uśmiechnął się widząc odbicie lwicy obok swojego. Odwrócił się do niej.* Dzień dobry Cam.

[Camille]

*przeciągnęła się nieco jakby ociężale*
- Miło widzieć Cię wśród żywych, Mateso. *uśmiechnęła się ku ukochanemu*

[Mateso]

Ciebie też miło widzieć. *Otarł się o jej policzek.* Co robiłaś pod moją nieobecność? Wiesz już czy chcesz ze mną być...?

[Camille]

*plasnęła się łapą w czoło*
- Myślałam, że już wiesz, że wiem...

[Mateso]

Wiem, ale sama mówiłaś że musisz się zastanowić, chciałem to usłyszeć od ciebie. *Włożył łapę do wody i zaczął ruszać nią w te i we wte* Myślałem że już cię nie zobaczę.

[Camille]

*A ta podeszła od tyłu i ujęła go, splatając swe łapy na jego podbrzuszu a głowę wsparła na jego grzbiecie*
- Zależy mi na Tobie... *po czym odkleiła się od niego i dodała, nieco bardziej smutno*
- Jak poszła... rozprawa? *choć wiedziała, co obiecał jej wujek.*

[Mateso]

*Uśmiechnął się łasząc się o ukochaną.* No cóż...Laz spytał czy naprawdę cię kocham, odpowiedziałem że tak. Wtedy powiedział że jeśli chcę mogę zamieszkać z tobą w dżungli. Podziękowałem mu, odpowiedział że mogę już iść, że życzy nam szczęścia i żebym cię pozdrowił. Jestem mu naprawdę wdzięczny, obiecałem że jeśli będzie miał kłopoty to mu pomogę.

[Camille]

*skinęła głową. Kochany wujek. Jednak są osoby, na których można polegać. Ciekawe, czy jej rodzina, ta po drugiej stronie mocy, zrobiłaby dla niej to samo? Wypuściła głośno powietrze*
- Ja też mu pomogę... *po czym uświadomiła sobie, iż może to być ciężkie, bowiem... przecież i wśród wygnańców miała rodzinę, miała tam przyjaciół... Spuściła smutno łeb, zwieszając noc na kwintę*
- o ile będę w stanie *dodała, znacznie już ciszej*

[Mateso]

*Szybko zrozumiał o co jej chodzi. Polizał ją po jej pięknym pyszczku.* Nie smuć się, będzie dobrze. Kiedy oferowałem mu pomoc, bardziej chodziło o pomoc gdyby lwioziemcy się zbuntowali, na przykład Holy.

[Camille]

*wywróciła oczyma*
- Bunt tego osobnika wcale by mnie nie zdziwił.

[Mateso]

Mnie też nie...ale nie zawracajmy sobie teraz nim głowy. Nie zasługuje na to. *Liznął ją po policzku.* Kocham cię Cam.

[Camille]

*spojrzała na niego, utknąwszy liliowe ślepia w jego oczach*
- I co, koniec z podrywaniem wszystkiego, co ma cztery łapy? *dodała, nieco złośliwie*

[Mateso]

Koniec. Przysięgam. *Położył prawą łapę na sercu, lewą uniósł do góry.*

[Camille]

*wtuliła się w niego, opierając pyszczka na jego ramieniu*
- Tęskniłam za Tobą ...

[Mateso]

*Zamknął oczy i uśmiechnął się przytulając ukochaną.* Ja za tobą też...nie zostawię cię już.

[Camille]

*skinęła łebkiem*
- Uważaj, co mi obiecujesz, bowiem obietnica dla mnie rzecz święta.

[Mateso]

Mhm...*Mruknął nie puszczając lwicy. Otworzył jedno oko, spojrzał na nią, przeniósł wzrok na wodę i znów na nią. Uśmiechnął się.*

[Camille]

- Mateso, dlaczego.. dlaczego akurat ja? Doprawdy tylko taka głupiutka Camille nie była odporna na Twe starania?

[Mateso]

Nie mów tak. *Odgarnął łapą grzywkę która opadła jej na oczy.* Zakochałem się w tobie. Jesteś piękna, mądra i urocza...i kocham cię, dlatego cię wybrałem. *Uśmiechnął się, porzucił myśl o wskoczeniu z lwicą od wody...przynajmniej na razie.* A ty...czemu wybrałaś mnie?

[Camille]

*wzruszyła barkami*
- Nie mam pojęcia. *wyparowała szczerze*

[Mateso]

A...kochasz mnie trochę? *Spytał uśmiechając się*

[Camille]

- Możliwe. Nigdy nie kochałam. *powiedziała tajemniczo, wzruszając barkami*

[Mateso]

Mhm...*Spojrzał w dół.* Może zejdźmy z tych kamieni, jeszcze wpadniemy do wody albo co...

[Camille]

*uśmiechnęła się szatańsko, po czym mocnym pchnięciem wrzuciła samca do jeziora. Zaśmiała się perliście, po czym dodała*
- Miałeś rację, można spaść *uśmiechając się niewinnie*