Sawanna

[Nitrol]

Otwarte tereny, jest tu błotniste jezioro. Otwarte tereny znajdują się za Wysokimi Trawami i nie zajmują dużo terenu.

[Humphrey]

*wskoczył na sawanne by zarzuć błotnistej kąmpieli*

[Camille]

*przyczłapała tutaj, w nadziei na spokój i chwilę samotności. Miała tyle do obmyślenia. Wojna. Teraz, kiedy oto doszły ją słuchy, że niejako Lazareth dołączył do Pustkowi, nie miała już dylematów, dotyczących ewentualnej kwestii: po której stanąć stronie. Podeszła do bagienka, zanurzając w nim przednią łapę. Nie przeszkadzało jej, że oto się umorusała. Myślami zupełnie gdzieś indziej, choć ciałem tak blisko... *

[Mateso]

Cam? *Powiedział jakoś tak z niepewnością w głosie powoli wyłaniając się z zarośli. Wyglądał jakby coś zbroił.* Przeszkadzam?

[Camille]

*zastrzygła uchem. Pokręciła przecząco łbem, delikatnie odwracając głowę w stronę samca*
- Nie, Ty mi nigdy nie przeszkadzasz. Witaj.

[Mateso]

*Zbliżył się bardziej. Spojrzał w sadzawkę.* Co porabiasz? *Spytał z nieco sztucznym uśmiechem*

[Camille]

- Myślę *rzuciła kompletnie beznamiętnie, wzruszając barkami*

[Mateso]

Aham...*Odpowiedział wodząc spojrzeniem po całym otoczeniu. W końcu utkwił spojrzenie w swojej łapie wiercącej dziurę w ziemi. Odetchnął i podniósł wzrok na lwicę* Chciałem cię o coś spytać.

[Camille]

*spojrzała nań neico zdezorientowana*
- Jasne, pytaj. *zachęciła, uśmiechając się blado*

[Mateso]

Więc ja...*Przełknął ślinę. Zwrócił łeb do swojej grzywy i wyciągnął z niej srebrny wisiorek z krwistoczerwonym kamieniem* Wyjdziesz za mnie?

[Camille]

*Zamrugała nerwowo, nie bardzo jakby dając dotrzeć tej myśli do siebie. Oświadczył się jej?*
- Teee nooo... a czy nie uważasz, że to nieco... za szybko? *spytała, nieco się jąkając*

[Mateso]

Cam...nadchodzi wojna, wszystko może się zdarzyć. A ja chcę być z tobą, już na zawsze. *Podał jej naszyjnik* Kocham cię.

[Camille]

*pochyliła głowę, aby samcowi łatwiej było go założyć na jej kark, odgarniając przy tym włosy*
- Mateso... nie mów nigdy więcej o wojnie, nie przy mnie. Nie chcę brać w niej udziału, nie lubię przelewu krwi... Tylko nie mam takiej opcji, muszę stanąć ramię w ramię, łapę w łapę z Wygnańcami, z przyjaciółmi, z rodziną. *mruknęła, niezadowolona*

[Mateso]

Nie będę. *Uśmiechnął się zakładając jej medalion na szyję. Spojrzał głęboko w jej piękne, fiołkowe oczy.*

[Camille]

*westchnęła, po czym ujęła w dłoń serduszko. Uśmiechnęła się nikle*
- Dziękuję, to piękne... *powiedziała szczerze, po czym przeniosła spojrzenie na białego lwa*
- Ale... nie możemy podejść do wojny, nie mamy przywódcy, to nas zniszczy. Chyba, że oddamy się pod dowództwo Shavire, z tego co usłyszałam ptaszki ćwierkają, że ona powoli zyskuje władzę wśród Wygnanych.

[Mateso]

Ty zostań królową. *Powiedział głaszcząc ją po policzku* Byłabyś wspaniałą władczynią. A reszta Wyzwoleńców na pewno cię poprze.

[Camille]

*pokręciła łbem*
- Wątpię. nie jestem dość silna, poza tym... to nie tylko przywilej, ale także masa obowiązków, nie raz zastanawiam się, czy w ogóle byłabym w stanie im sprostać. Milion trudnych decyzji, miliard ważnych kroków... Nie chcę potem skończyć, jak Laz, który... toż to moja wina...

[Mateso]

Nie mów tak, to nie jest twoja wina. To wina Lwioziemców, Laz był dobrym królem, oni po prostu tego nie docenili. *Przechylił lekko głowę w bok* Spróbuj chociaż...na okres wojny. Jeśli Dżungla ma przestać być neutralna to potrzebuje przywódczyni, kogoś takiego jak ty.

[Camille]

- Ale... nie chcę przestać być neutralną... tylko... chyba jestem to winna Lazarethowi. Pójdę tam, chociażby sama... Widzisz, honor swój mam...

[Mateso]

*Zaśmiał się* Wiem to. No cóż, skoro tak uważasz. Myślę jednak że i tak byłabyś wspaniałą królową, o ile nie najlepszą jaką mieli wyzwoleńcy. *Usiadł*

[Camille]

- Mówisz tak tylko ze względu na to, co nas łączy. Nie znasz jeszcze dżungli, nie wiesz, jak tutaj jest... Nie znasz zbyt dobrze innych wyzwolonych. Poza tym... przez emocje nie patrzysz na mnie obiektywnie.

[Mateso]

Właściwie to mówię tak ze względu na twoje cechy. Naprawdę uważam że wyzwoleńcy poszliby za tobą. No, ale zostawmy ten temat...*Podszedł bliżej ocierając się o jej policzek* Więc...? Wyjdziesz za mnie?

[Camille]

*zaśmiała się krótko*
- A mam wyjście, kochany?

[Mateso]

Nie najdroższa. *Uśmiechnął się* No...oprócz zabicia mnie i ucieczki. Ale i tak bym cię znalazł i nękał dalej. *Znów się zaśmiał muskając jej włosy pyskiem*

[Camille]

-Nie ośmieliłabym się podpadać duchowi. *wtuliła się w niego*

[Mateso]

*Polizał ją po pyszczku odgarniając jej grzywkę z czoła* Pewnie chcesz pobyć trochę sama i pomyśleć...ja w tym czasie może coś zjem, jestem głodny jak hiena. Do zobaczenia. *Podniósł jej łapę i pocałował ją. Odszedł trochę i kiedy już miał wejść do dżungli odwrócił się i posłał lwicy ciepły uśmiech. Odszedł.*
//zt//

[Camille]

*Spojrzała za odchodzącym lwem. A w głowie jej miliard myśli toczył nieustanną bitwę. Wescthnęła ciężko, twardo upadając na brzuch. Miała powoli dość.*

[Vita]

Cam?
*Podeszła od tyłu.*
On chyba miał rację...Zostań przywódczynią! Może Lazareth przejdzie do nas ?

// O jaką wojnę chodzi, bo jestem tu od wczoraj? //

[Camille]

*spojrzała na lwicę. Tak, chyba kiedyś się spotkały. Nie wiedziała jednak, iż ta przysłuchuje się rozmowie*
- To nie takie proste. *rzuciła cicho*

// Wygnańcy vs Lwioziemcy ;3 //

[Vita]

// A, dzięki. ;3 //
Rozumiem... nigdy nie byłam na wojnie.