Rzymska Uczta

[Lazareth]

Śmiech, wino, zabawa, muzyka...wino ! Złote łoża, misy pełne egzotycznych i mniej egzotycznych owoców, uginające się od soczystych mięs, przyprawionych chlebów, płatki róż i innych kwiatów spadające z sufitu, kolumny z marmuru, posrebrzane trony i krzesła. Różne zwierzęta sprowadzane z całego świata krążą tu wśród bogatych ozdób i perskich dywanów. Niewolnicy gotowi na każde skinienie, dźwięk lir, harf, cytr i fletów wypełniający całą wielką salę. Tutaj rozluźnicie się i zabawicie wśród bogactw całego imperium.

*Siada na tronie cesarza ze złotymi liśćmi laurowymi popiając wino ze złotego pucharu.*

[Hassira]

- Dzieci Neo dla lwów!
*Wrzeszczy, przychodząc tu lekko odurzona właściwościami zacnego czerwonego trunku. Chwilę potem rozsiada się wygodnie na jednym z bogato zdobionych tronów i zaczyna sączyć wino ze sporego pozłacanego pucharu*.

[Lazareth]

Dla lwów ! *Przytaknął jej wznosząc kielich w górę. Po chwili klasnął dwa razy, przybyło kilku niewolników z...germanii powiedzmy* Wszystkich dzieci neo rzucić lwom na pożarcie...hm...a potem weźcie łopaty, wykopcie dół, wejdźcie tam i się zakopcie. I jeszcze wina !

[Hassira]

- Wina! Więcej wina! Prędzej!
*Zakrzyknęła stanowczo, mierząc grupkę niewolników swym srogim, wyniosłym spojrzeniem*.
- Ci dzisiejsi niewolnicy...
*Wymamrotała rozeźlona pod nosem, patrząc chciwym wzrokiem na dzierżony w łapie puchar. A może jednak dwa?*
- Zero pożytku.

[Lazareth]

Tak...trudno teraz o dobrą służbę...przynieść mi miskę daktyli! *Oparł się o złote oparcie tronu.*
A czy to prawda Shavire żeś nabyła willę w Benewencie ?

[Hassira]

*Mierzyła jeszcze przez jakiś czas swój kielich, dopóty nie przybyli niewolnicy i nie napełnili jego wnętrza boską ambrozją do pełna*.
- Wieści w Cesarstwie doprawdy prędko się rozchodzą.
*Jednym haustem wypiła smakowitą zawartość pucharu. Uśmiechnęła się z satysfakcją. Wino okazało się naprawdę przewyborne. Najlepsze jakie piła do tej pory. Łakomie oblizując wargi, odstawiła puste naczynie na niedaleko stojącą złotą tacę*.

[Lazareth]

*Klasnął na służbę aby dolano wina do wszystkich pucharów. Wziął miskę suszonych daktyli i zaczął je po kolei zjadać.* Tak to prawda, zadziwiające że nawet rozkazy wojskowe dochodzą wolniej niżli inne wieści i plotki.

[Hassira]

- Takie są już uroki życia.
* Odparła, ziewając przeciągle*.
- Kleofasie, podaj mi kiść winogron, ale szybko!

[Lazareth]

Trochę tu zaiste nudno...czym by tu sobie urozmaicić ucztę...*Powiedział ciskając w połowie pełną jeszcze misę w kąt sali.*

[Hassira]

- Ach, szkoda, że już nie ma tych buntowników z Kartaginy. Z chęcią zorganizowałabym IV wojnę punicką.
*Powiedziała rozmarzonym głosem, posilając się łapczywie winogronami*.

[Lazareth]

Co stoi na przeszkodzie ? Zatrudni się kilkuset ludzi z Afryki, kilkuset z Grecji i kilkuset z Iberii, weźmiesz kilka legionów i powybijasz ich. Chyba że chcesz na odwrót ale to też można zorganizować. *Przeciągnął się*

[Hassira]

- To już nie to samo.
*Mruknęła rozczarowana*.
- Ach, i pozostaje jeszcze kwestia sprzymierzonych z Kartaginą. Bo gdzie ja teraz znajdę w tych czasach drugiego Pyrrusa, ginącego od uderzenia dachówką w głowę?
*Wsadziła sobie do paszczy kolejne winogrono*.
- Och, cóż za nieszczęście! Cóż za dramat!
*Zrobiła iście zbolałą minę*.
- Jednakowoż, ta rozpacz mnie również uskrzydla! Ach, napiszę tragedię!

[Lazareth]

Tak więc pisz ! O czym będzie opowiadać ów tragika ? *Spytał podnosząc się z tronu*

[Hassira]

- Jeszcze nie wiem. Potrzebny mi wątek tragiczny. Na Jowisza, jednak jestem przekonana, że będzie to niebanalny utwór! Stokroć lepszy od tej całej ,,Antygony" czy ,,Króla Edypa" tego jakiegoś Sofoklesa.
*Wymruczała, podnosząc na powrót kielich z winem i przyciskając go ochoczo do pyska*.

[Lazareth]

Ba, nie jestem cezarem jeśli twoja tragedia nie będzie sławniejsza niżli Odyseja i Iliada razem wzięte. *Zaczął zajadać się winogronem.*

[Hassira]

* Uśmiechnęła się z zadowoleniem wynikającym z tej nietuzinkowej pochwały*.
- Ale najpierw napijmy się, jak na Rzymian przystało!
*Wzniosła kielich ku górze i zaczerpnęła z niego kilka łyków czerwonego napoju*.

[Lazareth]

*Uczynił tak jak i ona podnosząc do ust duży puchar którego uszy rzeźbione były w dwa podtrzymujące czarę lwy i pociągnął z niego również kilka potężnych łyków, po czym odrzucił puste naczynie i otarł usta czerwonym płaszczem.* Aaach...zaiste boski nektar...

[Hassira]

- Prawda!
*Potwierdziła z entuzjazmem jego słowa*.
- nie wyobrażam sobie pijać czegoś innego.

[Lazareth]

Bo i nie ma nic godniejszego, uwierzyłabyś że egipcjanie i mezopotańczycy piją jakiś cienkusz ze zboża ? Ha! I uważają go za arystokratyczny napój...

[Mateso]

A, nie jest taki zły moim zdaniem chyba że się go dużo wypije...ale faktycznie do rzymskiego wina się nie umywa. *Wszedł do sali z pucharem szkarłatnego napoju. Ubrany w togę położył się na sofie obok tronu na którym siedziała Hassira.*

[Hassira]

- Pijasz trunki dzikich ludów? Doprawdy, Mateso...
*Pokiwała z dezaprobatą łbem, wziąwszy do pyska jeszcze jeden łyk wina*.
- To jest napój! A nie jakaś chlapa zrobiona ze zboża... Phi!