Lwia Przygoda

Tu jest ukryta jaskinia pod wodospadem... jest tu romantycznie, pełno kryształów i różnych pięknych rzeczy

*Przyszedł tu i ze złością uderzył w kryształ który się rozpadł*

*Przychodzi ze spuszczonym łbem* Ach pamiętam Cię Nevirze...

*Podchodzi do Setene*
-Jaki Nevirze?

Ech... To długa historia. Gdy byłam młodsza spotkałam raz takiego lwa podobnego do Skazy w moim wieku- Nevira. Po jakimś czasie zakochałam sie w nim. I on we mnie też. Jego rodzina nie chciała, by nev miał jakiś zwiazek, wiec ukrywaliśmy sie. Ale Jednak umarł. Skoczył do rzeki i powidział 'Robię to dla Ciebie Setene!'. Smutno wspominam to miejsce, bo tu utobił się na śmierc. *podchodzi do wodospadu* Ach kochany... Niestety już Ciebie nie ma...

-No cóż... takie jest życie... ale pewnie wielu by chciało być z tobą
*Uśmiechnął się i podszedł bliżej do niej*

// TInn, z Ciebie się playlion robi, nie róbże Mvutuśkowi konkurencji XD //


* I ona tutaj przeszła. Sprawnie przemknęła pod wodą, znajdując się we wnętrzu jaskini. Mokre jej, jasne futro kleiło się do ciała, powodując chłód. Spojrzała przelotnie na Tinna i towarzyszącą mu damę. Oho, albo węch ją kłamie, albo oto Lwioziemiec spotyka się z Wygnanką...*

*zjawił się aby ochłodzić się nieznacznie i przemyśleć cóż dalej ma począć*

*przymrużyła powieki, po czym rozwarła szeroko ślepia, unosząc lewą brew*
- Mam przeczucie, że Cię znam. Nie byłeś kiedyś biały?

//trochę trudne pytanie :<//
yyy nie nie widocznie tak światło padało, ale co do jednego masz racje, już się widzieliśmy.

/ ale byłeś biały x D wcale nietrudne, normalne /

*poczęła intensywnie szukać w zakamarkach pamięci facjaty tegoż osobnika, marszcząc na sposób nieco zabawny jasne czoło. Po chwili jej lazurowe oczeta zabłysły, a ona krzyknęła, klaszcząc przy tym w łapy*
- Holy! Pamiętam Cię! *po czym posłała mu ciepły uśmiech*
- Opowiadaj, co się z Tobą działo, gdzie się podziewałeś i czy celowo mnie unikałeś?

*Odwzajemnił uśmiech* Gdzieżbym raczył Cię unikać moja droga, widocznie los tak chciał że dopiero teraz na siebie znów wpadli. A co się ze mną działo? *lekko pochmurniał* To troche smutniejsza opowieść, źle się dzieje na lwiej ziemie, więc wymagało to szybkiej interwencji i odsunięńcia przyczyny zła od władzy.

*zamrugała nerwowo. ładnie, mieszka tu jakiś czas, a nadal nic nie wie*
- Co... co masz na myśli? *zapytała, nieco zaniepokojona słowami lwa*

Krótko mówiąc Laz już nie jest tu Panem, to iskierka nadziei dla tych ziemy, musimy zmienić lwią ziemie razem, zjednoczyć się i odbudować jej chwałe. Choć co smutne jest nas coraz mniej.

- Jak to... nie jest panem? Zdetronizowany? *przełknęła ciężko ślinę.*
- Dla mnie przecież... był taki miły i w ogóle, opowiadał o Lwiej Ziemi z takim entuzjazmem. Dlaczego? *spytała, wyraźnie nie dowierzając słowom samca*

Właśnie w tym rzecz, był przesadnie miły i zbyt dobry, nie karał nieprzestrzegających prawa a puszczał ich wolno. Na domiar złego jego decyzje i polityka zagraniczna były fatalne.

*parsknęła śmiechem*
- A jaka Twoim zdaniem powinna ona być? Powinien rozszarpywać każdego, kto się nawinie? Nie uważasz, że Lwioziemcy, jako istoty inteligentne, powinny stosować się do czegoś mniej prymitywnego? Chyba, że sam masz z tym problem *uśmiechnęła się słodko*

No to wychodzi na to że mam problem, mimo to liczę że zrozumiesz tą decyzje, jeśli nie teraz to w przyszłości

*skinęła łbem*
- Masz. Zachowujesz się jak prymitywny jaskiniowiec. Jakiś tygrys szablozębny czy coś tego pokroju. Na serio nie potrafisz rozwiązywać sporów inaczej, aniżeli tylko przemocą?

Jeśli ktoś nie przestrzega reguł to powinnien ponosić za to odpowiedzialność fizyczną czy psychiczną czy nawet społeczną wszystko jedno, zdeprawowanych należy karać.

- Aha. A na jakiej podstawie wnosisz, że Lazareth źle się spełnia jako król? Zero empatii czy jakichkolwiek uczuć, aż wstyd przyznać, że takie coś mi się kiedyś podobało! *podniosła nieznacznie ... albo nie, zróbmy jaki melodramacik, ostatnio się tym jaram... podniosła ZNACZNIE głos*

Nie się spisywał w tej roli, a czare goryczy przelało wypuszczenie zdracy którego wraz z gepardami szukaliśmy kilka dni. A co się tyczy mnie, szkoda że tak źle mnie oceniasz, no ale cóż niech i tak będzie.

- Sprawiasz takie wrażenie, wrażenie nadętego skurczylwa, któremu chodzi o własny zadek. *wymamrotała, odwracając łeb*
- a cóż to za zdrada, Twym zdaniem?

Bratanie i spiskowanie z wrogiem to chyba zdrada, choć pewnei zaraz wyjdzie że znów mam jakiś problem.

- Czyli ten zdrajca spiskował z Wygnańcami? *zainteresowała się*

Nie, co gorsza z zapchlonymi anarchistami.

*podrapała się po łbie*
- To znaczy? Przecież u wygnańców też anarchia? Chodzi o tych... jak im tam... wozwolonych? Przecież oni nie są wrogami, są neutralni z tego co mi wiadomo *wzruszyła barkami*
- Nie mieszają się w nasze sprawy, ani w sprawy Wygnańców. Po co robisz z tego jakąś wielką aferę?

yyy spiskowanie to spiskowanie, nie ważne z kim.

- Ale jak można spiskować z kimś, kto pozostaje neutralnym. Twa męska logika mnie przeraża...

A skąd ta Twoja pewnośc że zawsze zostaną neutralni? Trzeba się pilnować, w szczególności gdy panuje niż demograficzny, a stado nie jest zbyt liczne.

*wywróciła oczyma. Userka nie napisze pierwszej myśli, bo to niemoralne xD*
- Spiskował. Zatem na pewno mają już doskonały plan zniszczenia Lwiej Ziemi *rzuciła sarkastycznie*