Lwia Przygoda

Pod wpływem słońca w dolinie tej utworzyło się z piasku wiele "luster", które dają wrażenie, jakby na niebie świeciło aż pięć słońc. Tu nigdzie nie ma cienia - to gorsze niż najgorętsza pustynia.

*Przyszedł tu, słońce grzało niemiłosiernie, musiał więc działać szybko, wykopał z piasku jedno z luster, obtłókł je trochę żeby było równe i zatargał je na Lwią Ziemię*
//zt//

*Przychodzi w dziwne miejsce.Rozgląda się po miejscu i siada pod drzewem.*

*Przychodzi do doliny i już od wkroczenia na te tereny poczuła niemiłosierne gorąco*

*Patrzy się na słońce.Gorące słońce.Było bardzo gorąco.*

* Idzie jeszcze parę kroków i przystaje po chwili, rozgląda się dookoła i zauważa bratanicę, podchodzi do niej wolnym krokiem*

*Zauważyła ciocię więc machnęła łapą w jej stronę.*

*Położyła się na szkle, złożyła okulary słoneczne i rozłożyła baterie słoneczną*
//Saki, nie istnieje dla lwa coś takiego jak okulary słoneczne, nie mówiąc o bateriach słonecznych (czy w ogóle prądzie) rzeczy ludzkie tylko w psychozie). Mvuto//

//Ojtam ojtam - już zmienie.//



*przychodzi do doliny - słońce parzy niemiłosiernie. Lustra odbijają oślepiające światło.

//może być??//

*Zauważyła Saki nie daleko więc machnęła do niej łapką.*

*przychodzi * HEJKA ludzie
//DŁUŻSZE POSTY!!!//

*wlokąc z wolna swe ciemne cielsko po rozgrzanym podłożu, ostrożnie łapy stawiając, jakby w obawie przed poparzeniem, znalazła się tutaj i Camille, zainteresowana nazwą tegoż miejsca. Niestety, po zorientowaniu się, iż wszystko jest jedynie iluzją, plasnęła tyłkiem na podłoże, psiocząc pod nosem niezrozumiałe hasła*

*Przechodził tędy wraz z trzy-osobowym patrolem gepardów. Zauważył Camille..."Nie...jestem na służbie...nie mam czasu żeby z nią rozmawiać"-pomyślał, lecz po chwili odesłał gepardy żeby szły kawałek bez niego, a sam położył się za wydmą i obserwował piękną lwicę*

*wyczuła zapach Matesa. Przewróciła jedynie ślepiami, odwróciła głowę w stronę źródła owej woni. Pokręciła łbem, psioczac coś pod nosem*

*Westchnął* Tak, tak, wiem że mnie wyczułaś...już stąd idę, nie będę ci przeszkadzał...*Wstał z zamiarem pójścia za gepardami*

- nie mogę Ci zabronić przebywać w tym miejscu, masz do tego takie same prawo, jakie posiadam i ja.

Możesz. Możesz zrobić ze mną wszystko na co masz ochotę. Posłucham. *Usiadł na wydmie za którą chwilę temu leżał* Co tu porabiasz?

- Podziwiam tutejsze miejsce... Liczyłam, na coś bardziej zjawiskowego, przyciągnęła mnie nazwa, ale... czuję się nieco jakby rozczarowana pospolitością tego terenu *wzruszyła barkami. Sama nie wiedziała, czy obecność samca ją cieszy, irytuje, czy jest jej po prostu całkiem obojętną*

*Uśmiechnął się do lwicy* Uwierz mi, z tobą tutaj to miejsce nie jest już tak pospolite jak ci się zdaje. Tak długo jak tu jesteś to miejsce wydaje mi się najpiękniejsze, i dopóki tu jesteś, ja chcę tu być.

*wymamrotała coś niezrozumiałego pod nosem*
- Cóż, skoro Ci skwar nie przeszkadza... *rzuciła ozięble*

Nie, nie przeszkadza. *Usiadł nieopodal lwicy* Chciałbym dowiedzieć się czegoś więcej o tobie. Mogłabyś coś o sobie opowiedzieć? Chyba że wolisz gdzie indziej.

*wywróciła oczyma*
- A więc co chciałbyś wiedzieć na początek?

Hmm...co lubisz robić, czego nie lubisz. Może opowiedz ogólnie coś o sobie? Chciałbym cię po prostu lepiej poznać. *Przeciągnął się*

*nie wiedziała, po co mu takie info. Machnęła jedynie leniwie ogonem*
- Nie lubię prowadzić bezsensownych rozmów, nie mających żadnego wyższego celu. Lubię za to leniuchować, choć uwielbiam także różnorakie przygody. A Ty? Dlaczego postanowiłeś zostać Lwioziemcem?

Kiedy byłem lwiątkiem, podróżowałem z ojcem. Byliśmy wolnymi lwami, nie należeliśmy do żadnego ze stad. Mamy nie pamiętam...Tak czy siak ojca pewnego razu zabiła jakaś lwica. Nie wiem do jakiego stada należała, ani kim była. Byłem za mały żeby pomóc tacie...uciekłem. Po kilku miesiącach dotarłem na Lwią Ziemię i tam się wychowałem. Też lubię przygody, o, i polowania *Zaśmiał się* Ale jeszcze bardziej lubię leniuchować.

*machnęła łapą*
- Polowania fajna sprawa. Ja swojego ojca pamiętam bardzo dobrze. Niestety, też odszedł. *pokręciła łbem*
- Ale... trzeba żyć dalej... Mam jeszcze matkę i kochające ciotki, które miałeś okazję poznać.

Taaak...szkoda że w takich okolicznościach...ale jak powiedziałaś, trzeba żyć dalej. Co do ojca to nie tęsknie za nim, nie był...hm...powiedzmy, wzorem do naśladowania. *Usiadł bliżej lwicy* Bardziej brakuje mi rodziny. Może kiedyś założę własną? *Postanowił zmienić temat* Jak to jest żyć w dżungli? Być wyzwoleńcem?

*usmiechnęła się ciepło*
- Ja za swoim tęsknię, ale cóż. Co do życia w dżungli... Raj na ziemi, robisz to, na co masz ochotę, nie martwiąc się żadnymi przepisami czy chorymi prawami. *pokręciła głową*
- Pełna autonomia oraz swoboda.

Brzmi ciekawie *Odwzajemnił uśmiech* Nawet bardzo ciekawie...a jak wygląda taki typowy dzień wyzwoleńca? *Przeciągnął się* Mam nadzieję że nie zanudzam Cię tymi pytaniami?

*wzruszyła barkami*
- Widzisz, to zależy od Ciebie i tego, co sobie zaplanujesz. Nikt Ci nie gdera, co masz robić ani jak robić to, co robisz.

Absolutnie żadnej władzy? Hm...jest u was może jakieś wolne miejsce...?