Lwia Przygoda

*Jaskinia dłuuuga i wąska - wiele rozgałęzień. Nie warto wchodzić w większe przejścia - bo naprawdę łatwo się zgubić .. strasznie ciasno*

*Przybiega z Lazem * Stąd dochodziły te krzyki
//Saki, stawiaj duże litery ! Mvuto//

*Przeciska się przez wejście* Ciekawe kto, lub co je wydawało...

*Cały czas się czołga, lub przynajmniej skrada- w jaskiniach szczelinowych trudno jest kiedykolwiek się wyprostować* Laaz gdzie teraz? *Stanęli na rozgałęzieniu wielu korytarzy. 2 w górę, 1 na dół i wielu w prawo i w lewo*

Hmmm..*Wziął troche gliny którą znalazł na ścianie szczeliny, rozgniótł ją, otrzymał brązowy proszek* Chodźmy najpierw tym na dół, żeby się nie zgubić będę to rozsypywał po drodze.

*Poszła w miarę ufnie za Lazarethem.. cóż - może i miał racje, ale już od 20 minut szli tym korytarzem, a końca nie było widać*

*Potknął się o coś co przypominało kości, w końcu uderzył w ścianę* Hmm...ślepy zaułek?

*Przechodzi między nimi*
-Hejka wam!

A ty jak się tu wcisnęłaś O_O

Wygnanki mają te swoje sztuczki...*Zmierzył Nalię wzrokiem*

-Skąd wiesz że jestem wygnańcem?*Warknęła*

To widać *Błysnął kłami w uśmiechu, na wszelki wypadek wysunął pazury*

-Byłam kiedyś lwioziemcem ale Mvuto mnie wygnał.*Zaczęła płakać*

Biedaczka.. popatrz Lazi co zrobiłeś.. rozpłakała się *przytula siostrzyczkę*

-Wiem że on będzie królem Lwiej Ziemi i ty zostaniesz królową.*Powiedziała,przestała już płakać*

*przyszła i rozejrzała się dookoła* w sumie ładnie tu naw.. *dopiero teraz zobaczyła 3 lwów* a tu co się znowu dzieje?! gdzie nie przyjdę to jakaś bijatyka.. *westchnęła*

wieści się za szybko rozchodzą *stała pochylona -sklepienie jaskini było tak nisko. Nalia miała fajnie mogła się wyprostować*
*zobaczyła nagle czarną lwice- słyszała jej słowa* Nie bijatyka *uśmiechnęła się pogodnie i błysła w ciemności szmaragdowymi ślepiami*

*Momentalnie schował pazury* Nie wiedziałem...wybacz Nalia...

-Hej Aria!*Usiadła i patrzyła na Arię*
-I Laz nic się nie stało.A przecież i tak się znamy no nie?

*Patrzyła dookoła. Niewiele było widać - u góry delikatne prześwity oświetlały cienką smugą światła czarne sylwetki lwów. Tylko ślepia błyszczały się w idealnej harmonii. Błękitna para należała do Nalii, te złote były w posiadaniu Laza, a te lodowe... Gdyby nie znała głosu Arii w życiu nie powiedziałaby że te piękne oczy nalezą do niej. Do Laza oczu przywykła wpatrując się w ich miodowy kolor prawie codziennie.*

Hej.. znamy się? , wiem, że jesteś Wygnańcem ale niestety twojego imienia nie znam... *zdziwiła się nieco, że Nalia wita ją tak wesoło pomimo tego, iż obydwie są Wygnańczyniami. Rozejrzała się raz jeszcze i próbowała dostrzec kim są pozostałe dwa lwy*

-Sach coś ci jest??*Patrzy na nią*
-Jestem Nalia!*Mówi do Arii*

JASZCZURKA!!! *Podskoczyła zapominając że sklepienie jest taaak nisko.* *to bolało*

*Wzięła jaszczurke na łapę*
-Nie bój się jaszczurki Sach.

Spokojnie Saki *Uśmiechnął się i otarł się szyją o jej szyję*

-Yyy...*Wypuściła jaszczurkę na wolność*
-Idź sobie.

No dobrze..my tu sobie gadu gadu, a przyszliśmy tu w innym celu...

-W jakim celu?*Patrzy na Laza*

Sach słyszała jakiś niepokojący hałas...prawdopodobnie krzyk, lub coś w ten deseń.

-Hmm...może to jakaś wyzwoleńczyni?

Hę? Wyzwoleńczyni? *Zrobił zdziwioną minę* A skąd ten wniosek...?