Lwia Przygoda

Tu są góry tak szczerbate,
że przerosłyby Karpaty.
Wysokie są jak Mount Blanc...
popatrz chmury wpadły w szał!
Krzyczą ciągle kto to taki się tu właśnie wspina?
A tam w dole hen daleko drepce lwia rodzina.
I głos słychać przeraźliwy,
ale za razem piskliwy:
"jeśli zdobyć szczyt ten chcemy,
To powtarzam wam- IDZIEMY!!"
//tak mnie wzięło na rymowanki. Mam nadzieje że wiadomo o co chodzi //

*Po odprowadzeniu Nali w bezpieczne miejsce udaję się w góry gdzie spotyka Sachare*
Cześć co tu robisz tak sama?...

Nudze się i chce zdobyć ten szczycik *pokazuje na zanikający w chmurach szczyt skalistej góry*

Przecież to wysoko ale nie pozwolę ci iść samej jeśli już musisz to idę z tobą...

WOw jaki gest no pewnie, że chętnie, że tak ;p

No to jak będziesz gotowa to ruszamy... *Siada obok Sachary*

*uśmiecha się do niego przyjaźnie, bierze do pyszczka kawałek zebry który przywlekła ze sobą i daje Nanakiemy.*

*Przybiegł widząc Sachare i lwio ziemca żyłka na skroni mu pulsować zaczeła* Proszę prosze kogo my tu mamy

*wyczuł zapach mięsa, głód sam go tu przyprowadził, wygląda na zmęczonego, niewyspanego* mmmmmm *patrzy błagalnie na mięsko*

Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy *wydurnia się przysuwając zebrę pod nosy zebranych*

Dziękuję ślicznie *radośnie zabiera się do pałaszowania*

*Spojrzał na nieznanego mu lwa po czym zanim spostrzegł brata* A nic takiego... *Odparł* Witaj bracie...

*podszedł do Sachary* Czyżbyś zapomiała obowiązującego prawa Wyzwolenców?

Witaj, braciuszku, wybacz że wam przerwałem, ale wiesz, aby dobrze spać, trzeba się najeść

Nie ma sprawy... *Spojrzał na nieznanego lwa* Witaj jestem Nanaki...

To dobrze, bo jeszcze miałbym wyrzuty sumienia, a to źle wpływa na sen *wraca do radosnej konsumpcji*

Jakiś taki małomówny jesteś... *Spogląda na nieznanego lwa*

Nanaki to ja sobie pójdę

*beztrosko weszła w otoczenie Świata gór. Spostrzegła brata i Sacharę z Wyzwoleńców. Potem zauważyła Nanakiego. Mina jej zrzedła.*

Co wy tu kombinujecie *ziewa*

*Zobaczyła Sachare i się ucieszyła.*

*usadowiła się na skale obserwując wydarzenia. Raz co raz wzdychała*

Nie sap tak ciężko bo hiperwentylacji dostaniesz *skwintował szybko*

*znużona widokiem w końcu *

Przydałby się Nanaki, bo szkoda nie wykorzystać takiej sytuacji i nie zrobić żartu *zamruczał sam do siebie*

*Zakrada się do Kory po czym staje obok niej i krzyczy* Heeeej jak się masz!...
//true evil//

Cały ty braciszku *śmieje się pod nosem*

Cześć Nanaki *wskakuje na niego*

*Przewraca się* Cześć Nalia ja też się ciesze że cie widzę...

Co robisz? *siada obok*