Dolina pięciu słońc

[Sirius]

*Jęknął, zeskoczył z drzewa i potrzedł do drzewa na którym była Nela, popatrzył się na nią z dołu*

[Mara]

*Skakała sobie,ale ze skoczyła bo było już nudno.*
-Saren nudzi ci się?

[Sirius]

Pewnie że mi sie nudzi *Ziewnął* A co?

[Mara]

-A nic.Tak się pyta.

[Sirius]

*Skoczył siostrze na szyję łapiąc ją pazurkami, i kopiąc tylnymi łapami* Pobaw się ze mną!

[Mara]

*Oderwała Sarena i wstała.*
-Nauczyli cię kultury mały?

[Ombre]

* Przechodząc całkiem nie daleko, postanowił zawitać w miejsce, w którym nigdy wcześniej nie był. Jego łapy bardzo pewnie dotykały twardej ziemi. Rozglądał się czujnie po terenach, ale niezbyt go one urzekły, a kolokwialnie mówiąc, wcale. Wolał Pustkowia. Ich pięknu nie dorównałby nawet Eden*.

[Sirius]

Uch...nauczyli, ale jesteś moją siostrą, myślałem że moge się z tobą bawić...*Zobaczył Ombre i schował się za Marę*

[Mara]

*Spojrzała na trawę.Po czym na jakiegoś lwa,ale nie mogła go dobrze zobaczyć bo promienie słońca tak świeciły,że nic nie było można zobaczyć.*

[Ombre]

* Zauważył, co prawda wcześniej białą lwicę i lwiątko, ale nie zwracał na nich uwagi. Szedł sobie dalej, gdzie łapy poniosą*.

[Sirius]

Ten lew chciał mnie zjeść *Wyszeptał do siostry kurczowo trzymając się jej łapy*

[Mara]

*Przygląda się lwu,aż do jej łba przyszła myśl.*
-Ombre.*Nie słuchała Sarena.*

[Sirius]

Maaaaraaaaaaaa obudź się! *Zaczął szarpać siostrę*

[Ombre]

* Świecące jasno słońce, drażniło jego czułe na światło ślepia, toteż samiec musiał iść z przymkniętymi powiekami. Nie było to dla niego komfortowe, ale uznał, że zbadanie nowego terenu jest warte poświęceń*.

[Mara]

*Odepchnęła Sarena i patrzyła się na Ombre.*
-Czy to on?

[Sirius]

Tak to on!!! *Nie mógł zrozumieć czemu na wielkiego Mufase jego siostra zaczęła sie tak dziwnie zachowywać*

[Kora]

*obserwowała siostrzeńca ze wzgórza siedząc z wyniosłą postawą, czujnie oglądając co się dzieje. Młody Ombre natknął się na Nelę, może coś się zaciekawiającego wydarzy, Kora lubiła być świadkiem zdarzeń. Ślepia jej zabłysły gdy dostrzegła małe lwiątko schowane za młodą Wygnanką. Nie widziała go nigdy dotąd, lecz z kimś jej sie kojarzył. Niedawna rana na szyi zapiekła ją. Cicho warknęła*

[Sirius]

Chciałbym już być duży...*Wyszedł przed Marę spoglądając na Ombre*

[Mara]

*Przyglądała się jeszcze.Potem odeszła dłuższy kawałek od Sarena.*

[Sirius]

*Podbiega do niej* Co się stało?

[Mara]

-Nic!*Warknęła*
-Zostaw mnie.

[Sirius]

*Niezniechęcony biega wokół niej* Powiedz! Jestem twoim bratem, powiedz plosę!

[Mara]

-Mówię ci,że nic się nie stało.*Odepchnęła go robiąc mu małą szmare na oku.*

[Kora]

*Jej cele się zmieniły. Najpierw chciała obserwować poczynania młodego siostrzeńca, teraz czekała cierpliwie aż lwiątko zostanie same*

[Mara]

*Odeszła do Ombre.*
-Cześć.*Rzekła krótko.*

[Sirius]

Ała...*Odchodzi od siostry i siada sam przy niewielkiej kałuży patrząc na swoje odbicie*

[Ombre]

* Zastrzygł uchem, słysząc znajomy z Pustkowi głos. Niespiesznie odwrócił łeb w stronę białej lwicy i zilustrował ją obojętnym, suchym spojrzeniem*.
- Witaj.
* Rzucił lapidarnie, patrząc nań wyczekująco. Chciał wiedzieć, po co mu zawraca gitarę*.

[Tinn]

*Przyszedł na chwilę i zobaczył co mu zrobiła Mara*
-O nie! Saren nic ci nie jest?!

[Sirius]

Nie! *Warknął do Tinna* Zostaw mnie w spokoju. *Wyszczerzył zęby*

[Tinn]

*Popatrzył na Sarena*
-Dobrze zostawię cię tylko... powiedz że nie staniesz się zły...