Pole bitwy

[Lazareth]

Ładne imię. *Położył się nieopodal* A teraz, skoro już się znamy, powiedz czemu płaczesz, proszę.

[Sachara]

*Obnażyła znowu czerwone kły przyczym mocno pisnęła z jej łapy obficie lała się krew* Płacze z powodu mej wędrówki *pisnęła*

[Lazareth]

*Zobaczył krew i zmarszczył brwi* Ktoś cie zranił? Zaczekaj chwilę. *Wyszedł i po chwili wrócił z następnym liściem, tym razem podłużnym, i nasączonym wodą, po czym zawinął nim łapę Sach* Opowiedz mi o tej wędrówce, jeśli czujesz się na siłach.

[Sachara]

nic mi nie jest - wszystko gra ok...

[Lazareth]

Więc? Jak to było? Walczyłaś z kimś? Czy cie napadnięto? I, jesli mówisz o wędrówce, to skąd przybywasz? *Zasypał lwicę pytaniami po czym ucichł na chwilę podziwiając ją, nawet ranna, ociekająca krwią, była najpiękniejszą lwicą jaką widział.*

[HRR]

*Zaśmiała się niskim głosem i znów zaczęła okrażać Arię.*
- Nie, nie jest w tym nic złego, ale wiesz, moja droga, czasami lepiej o pewnych rzeczach nie mówić * - błysnęła kłami w szerokim uśmiechu z nutką drwiny. Grać trzeba było ostrożnie. Tamte oczy chciały znać każdy zakamarek jej duszy. W pewnej chwili zatrzymała się i odsłaniając dolne zęby gorzkim głosem mruknęła: *
- Chyba wiesz, co mam na myśli...

[Sachara]

*Popatrzyla sie na lwa z politowaniem * wiesz. Sama sie tak jakby skaleczylam. Zlapano mnie do rezerwatu. Probowalam uciec. Zaplatalam sie w drut kolczasty. Pochodze z Europy pojmali mnie biali ludzie. Przeplynelam ocean by tu sie znalezc. ..

[Lazareth]

Przebyłaś więc długą drogę. *Nadal się w nią wpatrywał* Mam nadzieję że tu zostaniesz. *Wstał i przeciagnął się* Wiesz, pewnie jesteś zmęczona, a to miejsce nie jest najwygodniejszym miejscem na Lwiej Ziemi, Granicy, czy nawet na Pustkowiach. Chodźmy gdzieś gdzie wypoczniesz w spokoju. Na przykład, boja wiem, do dżungli? Pomóc ci iść? *Rzucił porozumiewawczo spojrzenie na pokaleczone łapy*

[Sachara]

Dam sobie rade * splunela krwawą śliną na podloze * podobno lwioziemca nie wolno wchodzić do dżungli.

[Lazareth]

*Również splunął, tym razem z pogardą //dla "przepisów"//* Mi nic nie będzie. Potowarzysze ci, jesteś sama i ranna, oczywiście nie zmniejszam twoich możliwości, ale sama wiesz. *Wstał i wskazał wyjście*

[Sachara]

*zwinnym słusem doskoczyla do jedynego jasnego punktu który swiecil jak latarnia i zawalila go kamieniem* nigdzie nie ide.

[Lazareth]

Chmm *Spojrzał na nią zaintrygowany* Zamknęłaś nas, więc musisz mięc jakiś powód...prawda?

[Sachara]

Podobasz mi sie jasne *zaczela go okrazac.. Obnazyla kly w zawadiackim uszmiechu*

[Lazareth]

Wiesz, ty też mi się podobasz.....bardzo...*Bezceremonialnie zbliżył się do niej, tak że prawie stykali się czubkami pysków, wszędzie w jaskini słychać było bicie jego serca*

[Sachara]

*odskoczyla natychmiast zapominajac o kulawej nodze. Jednym skokiem powalila lwa na ziemie obnazyla kly. .. Nie miala zamiaru zrobic mu krzywdy jej szmaragdowe oczy zlaly sie ze slodko zlotymi oczami lwa. Instynktownie polizala go po policzku ich pyszczki sie ztykaly a na oczach rannej lwicy widac bylo drwiacy usmiech. Nie drwila z lwa ale z siebie bo nigdy nie myslala ze az tak bardzo da sie opanowac swemu malemu lwiemu sercu*

[Lorise]

*przez chwilę obserwowała spokojnie rozmawiająca z jej bratem samicę. Gdy zatrzasnęli się w jaskini, westchnęła ciężko i z powrotem ułożyła łeb na łapach. Jeszcze raz smutnym spojrzeniem ogarnęła otoczenie. Brak jakiegokolwiek zainteresowania jej osobą, skłonił ją do powrotu do rozmyślań*

[Lazareth]

*Przeturlał się i w jednej chwili znalazł się na Sach* Teraz już mi się nie wymkniesz! *Uśmiechnął się i również polizał ją po jej pięknym policzku*

[Mvuto]

//Tylko mi tam w jaskini nie kombinować za wiele... Poza tym, od tego jest Upendi //
*Jako, że jego obecność jest raczej ignorowana przez wszystkich (prócz Kory, która sobie poszła) głośno zakaszlał* Ekhem!

[Lorise]

*powoli i bardzo leniwie uniosła łeb i skierowała pusty wzrok na nieznajomego lwa o czarnej grzywie. Zmierzyła go znudzonym spojrzeniem i uniosła lekko jedną brew*
Gardło cię boli? *spytała spokojnie. Nie miała pojęcia kim jest nieznajomy i jakoś nieszczególnie się tym przejmowała*

[Mvuto]

*Takiej odpowiedzi się za bardzo nie spodziewał* Nie, ale usiłuję wrócić do dyskusji którą wcześniej toczyłem.

[Lorise]

Aha... *powiedziała cicho, ale wyraźnie, nadal z uwagą przyglądając się nie znajomemu*
Niestety ci nie mogę, ponieważ nie mam pojęcia o czym i z kim rozmawiałeś wcześniej *wyjaśniła spokojnie*
Tak więc wybacz... yym.. *spojrzała na niego pytająco, oczekując, iż w odpowiedzi usłyszy w końcu jego imię*

[Mvuto]

A i jestem Mvuto, tymczasowy regent na Lwiej Ziemi... *wyciąga łapę*

[Lorise]

Lorise... Wyzwoleniec. *odpowiedziała, ściskając lekko jego łapę i wciąż nie odrywając czujnego wzroku od jego pyszczka. Regent...? Coś słyszała, ale przez ostatnie miesiące spędzone w dżungli niewiele do niej docierało*
Miło poznać.

[Mvuto]

Wzajemnie. *W myślach: Skąd u licha tylu Wyzoleńców się ostatnio wzięło? Głód ich dżungli złapał, czy jak?*

[Nitrol]

*siada*
-Wyzwoleńcy? A może jest nabór na nowych członków? :3

[Lorise]

*odwróciła łeb w stronę Nita i posłała mu ciepły, szeroki uśmiech*
Do nas możesz dołączyć kiedy chcesz. Wyzwoleńcy są... wolni. Nie są zamieszani w żadne niepotrzebne wojny, spory. Mogą robić co chcą i kiedy chcą! Tu nie ma zasad. Nie mamy też władcy. Król nie jest nam potrzebny do życia w zgodzie - sami się dogadujemy *uśmiechnęła się ponownie, zakładając łapę na łapę*

[Nitrol]

*podskoczył*
-I to właśnie mi się podoba! Jak mogę dołączyć?

[Lorise]

*wstała powoli, otrzepała się dokładnie i z (udawaną oczywiście) powagą, położyła mu na ramieniu swoją łapę*
Nit... witaj wśród wolnych lwów! *uśmiechnęła się do niego szeroko*

[Mvuto]

Jestem ciekaw jakim cudem to działa, jeżeli żyjecie w absolutnej wolności, to znaczy, że wszystko wolno nie? Jeśli tak, to czy wolno zabić kogoś ot tak?

[Nitrol]

-Nit? Hmm... imię sobie chyba zmienię Tarabu - co o tym myślicie?