Opuszczona wioska

[Humphrey]

Nie o to chodzi *przytulił siostrę* On ma zal nie ufa nam bo sie boi. Ale martwi mnie to że zło może nim zawładnąć.

[Kora]

M...myślisz? *bała się tego.* Ale ten sam demon co Ciebie? To by sensu nie miało...

[Humphrey]

Nie nie to. Nienawiesc to jest w kązdtym z nas i my musimy z tym sonie poradzic

[Kora]

*Zamyśliła się głęboko. Wzdrygnęła się myśląc o demonie, który mógłby ją opętać.*

[Humphrey]

Opowiedz mi co pamiętasz? Gdy mnie nie było?

[Kora]

Ja...mało....*zrobiła nie pewną minę.* Pamiętam jak przez mgłę, że uciekałam z Shav.... to chyba kiedy rodzice zostali zabici. *po pysku przebiegł jej grymas smutku.*Nie wiadomo skąd pojawiła się Hale ale nie wiedziałam, że to córka Miki.
Długo żyłyśmy w jaskiniach, to pamiętam dobrze. Pamiętam jak bawiłam się z malutką Hale. Sama byłam małym lwiątkiem.... Dni na tym mijały. Im byłam starsza tym więcej dowiadywałam się o Tobie, śmierci rodziców.... Aż w końcu zadecydowałyśmy dołączyć do Wygnańców. Wiele nas łączyło. Na Pustkowiach dorastałam. Zrobiłam się dość ponura. Mało tam było moich rówieśników, więc trzymałam się ze starszymi. Już wtedy postanowiłam odegrać się na Lwioziemcach. Wiele nocy spędzałam rozmyślając o Tobie. Rzadko Cię widywałam, więc rozmyślałam nad tym jaki jesteś, czy o nas mylisz i jak to jest mieć brata obok. *uśmiechnęła się lekko.* Nigdy jednak nie dowiedziałam się niczego o śmierci Miki. Co najwyżej, że mordercą był Lwioziemiec. Moja niewiedza była dla mnie irytująca. Tak bardzo chciałam wkroczyć w świat dorosłych, że aż wszystkich rozśmieszałam. nikt nie traktował mnie poważnie. Zawsze myślałam, ze nie mogę się Wam przydać. Że...że już mnie nikt nie kocha... *czuła łzy w oczach.* Cały ten czas był wielką niewiedzą i znakiem zapytania. A potem....potem spotkałam Cię nad Martwym Jeziorem. Nie wiedziałam, ze to Ty... Resztę znasz. *spojrzała na niego.* Cokolwiek nie powiem jestem tylko dzieckiem. Nie ma dla mnie miejsca w świecie dorosłych ale mam nadzieję, że będę mogła jakoś Wam pomóc...

[Humphrey]

*przytulił ją* dla mnie zawsze bedziesz moją malą siostrą *uśmiechnął się*

[Kora]

*przewróciła oczami z uśmiechem i położywszy głowę na grzywie brata zapadła w letarg.*

[Humphrey]

*zaczał nucic stara kolysankę*

[Kora]

*Słyszała gdzieś kołysankę. Poczuła się bezpiecznie i powoli wraz z kołysanką zapadała w sen.*

[Humphrey]

*śpiewa dalej* koniki pasą się na łące, złotej łące i tulą do snu dziecie

[Kora]

*Przez sen umościła sobie grzywę Humpa jak poduszkę i gdzieś w podświadomości słyszała piosenkę.*

[Hale]

*przychodzi.. rozgląda się nerwowo*

[Ibilis]

*Przychodzi razem z Hale. Powoli zapada zmrok...*

[Hale]

*wzdrygnęła się.*
- No ja nie wiem czy to był dobry pomysł... *spanikowała*

[Ibilis]

Cóż, już tu przyszliśmy... Zresztą córuś myślałem, że się nie boisz.

[Humphrey]

*szedł w mroku był bardzo smutny, przeszedł obok Iba i Hale niczym cień*

[Hale]

- Bo nie boje. *przewróciła oczami*
- Ale patrz... jakieś cienie tu łażą...
//Sorry Hump.//

[Humphrey]

*usiadł koło Iba* Ib ja chciałem Cię przeprosić *spusil głowę*

[Ibilis]

Widzę, że zauważyłeś swój błąd.... Tylko mnie jedno zastanawia, skąd wiedziałeś, że tu jestem. *Odparł, nie wiadomo, czy przyjął przeprosiny, czy odrzucił*

[Humphrey]

Nie wiedziałem, byłem tu cały czas* mówił smutno* Przepraszam Cię *na ziemie sppadło parę łez*

[Kora]

*spała cały czas. Śniła jej się kołysanka.*

[Aria]

*przyszła rozglądając się nerwowo*

[Kora]

*Obudziła się z miłego snu i zobaczyła że jest sama. Nagle zobaczyła nową lwicę ze stada.*

[Hale]

*spuściła łeb. Nie odważyła się spojrzeć Humpowi w oczy*

[Ibilis]

Nie płacz... *Patrzy na niego. Sam w sumie nie wie, co o nim myśleć*

[Humphrey]

*nie wiedział co ma robić, otarł łzy* dobrze

[Kora]

*podbiega do nich.* Hump, czemu płaczesz? *zauważa Hale i Iba.* A! Cześć.... *skacze wzrokiem po pejzażu wioski.*

[Hale]

*oddala się od nich. Wchodzi do pierwszej, `podejrzanej` chaty. Bacznie się rozgląda*

[Kora]

*poszła za Hale.* I jak tam? *patrzy lekko zmartwiona.* Mocno ci się w domu dostało?